De uitgever heeft voor dit artikel geen publicatierecht
Archief van berichten op 16 oktober 2009
Ik lees nooit vonnissen, maar voor Dirk wou ik een uitzondering maken.
Twee keer had hij al gelijk gekregen. De eerste keer was zoals bekend vorige week toen Wouter Bos (wie anders?) naar kranten had gelekt, wat door Sweder baron van Wijnbergen (nazaat van mevrouw Multatuli) terstond een schande was genoemd, en nu wéér. Nout Wellink probeerde hem weliswaar kapot te maken, maar de hele rechterlijke macht stond als één toga achter hem. En nu ’s kijken wie de baas was in dit land.
Dit is mijn laatste column voor ik met zwangerschapsverlof ga. Dat is op zich een makkelijke zin om op te schrijven, maar ik heb er heel veel moeite mee.
Voordat ik zwanger werd, dacht ik dat ik moeiteloos zou kunnen doorwerken tot een kwartier voor mijn bevalling.
Nu weet ik dat dat idee niet klopte. Zoals ik gisteren schreef, verweek ik aan alle kanten. Ook in mijn hersenen. Zo kon ik gisteren tijdens het schrijven heel lang niet op het woord ‘vullen’ komen. Op zich niet zo’n moeilijk woord, maar ik was het kwijt. Net zoals ik de laatste tijd vaak mijn mobiel, mijn huissleutels en mijn relativeringsvermogen kwijt ben.
