Op dat CDA-congres van afgelopen weekend werd ook aan Doekle Terpstra gevraagd of Balkenende niet eigenlijk in Nederland moest blijven.

‘Blijven!?’, riep de voorzitter van de HBO-raad alsof hem een ontuchtige keuze werd voorgelegd. ‘Hij wordt niet de nieuwe burgemeester van Appelscha, hoor, hij wordt president van Europa, en zal straks met andere leiders moeten confereren over wereldproblemen!‘

Toen hij nog van de christelijke vakbond was is het me nooit zo opgevallen, maar wat is dat toch een ontzettende oliekoek, die man. En daar vertrouwt Nederland jaarlijks enige honderdduizenden jonge mensen aan toe.

Lees verder

Mijn fascinatie voor ballen is begonnen toen ik bij een kip zat te wachten tot er een ei uitkwam. Als kind kon ik daar uren zitten dromen, vertellen, masseren en opvangen. Ze zeggen weleens dat vissers mensen zijn die heel rustig zijn en geen stress hebben, maar ik kan je verzekeren dat dit ook opgaat voor kip-sitters. Mijn kindertijd was heerlijk zorgeloos. Tot mijn zevende heb ik op Retteketet, mijn mooie zwarte Engelse kipje, ge-kipsit. Ieder ei dat uit haar kwam, werd met veel liefde onthaald en verwelkomd in de warmte van mijn armen. Iedere vakantiedag, iedere zon- en feestdag, heb ik naast Retteketet doorgebracht. Wij hadden daar alle twee veel plezier aan. Voor mij was de vraag wanneer haar ei ging vallen en hoe snel ik erbij zou zijn, uiteraard voor het viel en brak. Met de hand op het hart kan ik zeggen dat er nooit één ei in mijn aanwezigheid gebroken is. Nooit.

Lees verder