Jan Blokker:
De close-up van een injectienaald in een lelijke arm
Geprikt!
Nou, dat werd tijd. Ik wil niet opscheppen over al m’n kwalen, maar u mag van mij aannemen dat ik elke speler van AZ of PSV op het punt van risico’s met gemak versla. Wat is trouwens erger: dat een grieperige voetballer een keer naast schiet, of dat duizenden en duizenden lezers een column van mij moeten missen? Daar zou Maurice de Hond eens een eerlijke enquête over moeten houden.
Balkenende IV heeft het er natuurlijk naar gemaakt dat het begeerde vaccin door onethische artsen nu illegaal bij allerlei kennissen, geestverwanten, vrouwen en voetballers wordt toegediend, zodat het misschien weinig had gescheeld, of mijn dokter had me nee moeten verkopen. En dan? Had ik dan geld gehad om me op de zwarte markt te laten helpen? Want zo gaan die dingen. In april 1945 kwam er Zweeds brood uit de hemel boven hongerend Nederland. Wittebrood, dus ongezond, maar ik wou er toen niet over zeuren. Beneden bevond zich een redelijk betrouwbaar distributieapparaat (allemaal bange ambtenaren: de rotmoffen keken nog toe) maar niettemin is er natuurlijk her en der een brood achterover gedrukt en door een handige strietser ingeruild voor een slof Pall Mall Kingsize, die in die tijd een ton opbracht. Daar kocht je toen minstens twintig bungalows in Mozambique voor! Waar schaarste, daar fraude.
