Naast alle ellende, wanhoop, drama’s en rampspoed, die we natuurlijk uitgebreid konden herbeleven tijdens met bloed besmeurde jaaroverzichten, heb ik oprecht het gevoel dat het een bijzonder jaar was, in positieve zin. Na een lastige start van dit millennium begint zich zowaar een toekomstbeeld te ontvouwen voor de komende decennia.

2009 was wat mij betreft vooral het jaar van het presidentschap van Obama, de Crisis, Kopenhagen, Facebook en Twitter. Deze zaken broeien al langer, maar het afgelopen jaar braken ze door.

Lees verder

As we speak wordt een van mijn grote liefdes ingesmeerd door twee gespierde West-Friezen. Ik heb het hier niet over mijn vriendin of mijn moeder, die leen ik over het algemeen niet uit aan zulke Noord-Hollandse hengsten, maar over een zeker gemotoriseerd geval dat momenteel vertoeft in een garage in de buurt van Schagen.

Hoewel de term ‘gemotoriseerd geval’ de werkelijkheid waarschijnlijk het meest recht doet wordt ze door ons ook wel liefkozend Het Groene Gevaar genoemd. Ja, ik ben in het bezit van de ultieme retrodroom: een camperbus. En ja, ik voel jullie jaloerse blikken wel nederdalen op deze onschuldige gedrukte lettertjes. Maar geloof me, het is niet niets. Het Groene Gevaar is als een ongetemd raspaard. Topkwaliteit, maar je moet het er wel uit weten te halen.

Lees verder

Op de feestjes waar ik kom gaan gesprekken steeds vaker vooral over carrière en toekomstplannen. Verhalen over chickies, drank, drugs & festivals maken zo langzamerhand plaats voor verhalen over sollicitatieprocedures (368 brieven verstuurd, 1 keer teruggebeld, 0 keer aangenomen), audities (…toen ik een stukje aubergine in macrobiotische tomatensaus moest naspelen ging het mis…), interessante projecten (…in Sydney een workshop creative networking voor bejaarden gegeven…) en ambitieuze businessplannen (…weet niet precies wat het is augmented reality, maar het is een gat in de markt!).

Lees verder

Meest schokkende gebeurtenis in Nederland: Karst T. jaagt acht mensen de dood in. Meest schokkende gebeurtenis in Medialand: ‘Aanslag op Beatrix.’

Meest teleurstellende recordpoging: zeilmeisje Laura steekt op 14-jarige leeftijd in haar eentje de Atlantische Oceaan over. Met het vliegtuig.

Meest kolderieke kredietcrisismoment: ABN Amro neemt kunstcollectie van Dirk Scheringa in beslag wegens openstaande lening.

Meest onverwachte onderscheiding: Barack Obama wint de Nobelprijs Zonder Reden.

Lees verder

Ik ben geen christenfundamentalist, geen moslimextremist, geen boeddhist, geen hindoepurist. Zelfs geen atheïst. Ik ben een religieopportunist. Een levensbeschouwingzapper. In deze tijd van het jaar wentel ik me fijn in de boodschap van Christus. Als ik door het jaar heen in de stress zit ga ik lekker even zitten voor mijn Tibetaanse ademhalingsoefeningen. En op een verloren middag blader ik graag even door Kader Abdolahs vertaling van de Koran.

Momenteel woedt de woede der overtuigd atheïsten door het publieke debat. Alles is de schuld van religie. ‘Religie heeft ons al zoveel ellende gebracht’ heet het dan. Ja? Volgens mij geschiedt er ook heel wat kwaad in naam van ‘seculiere’ ideeën (een wereldoorlogje hier, een dictatoriaal regime daar).

Lees verder

Ook gedurende de voorbije Kerstdagen, toen we stil stonden bij het ogenblik waarop Jozef en Maria geen plaats meer vonden in de herberg, maar gelukkig toch nog een veilig onderkomen kregen toegewezen in een stal, kwam de gedachte boven aan onze oude, wezenlijke opdracht: heb uw naasten lief als uzelf.

Maar weten we nog wie onze naaste is? En weten we nog wie we zelf zijn?

Wij zijn allemaal, net als onze naasten, medemensen die elkaar in het leven tegenkomen. Maar komen we elkaar nog wel tegen? Hebben we nog oog voor elkaar? Zien we elkaar nog wel? Haast drijft ons voort. Technische vooruitgang en individualisering hebben de mens onafhankelijker en afstandelijker gemaakt. De gebruikstweewieler heeft ons gekroond tot Enkeling. Steeds minder leggen wij het woon-werk-verkeer af in gezelschap van anderen, de diligence is afgeschaft.

Lees verder

Als samenleving zijn we in een ontwikkelingsfase terechtgekomen waarin mensen als kadowens meegeven: kookdesign. Ik kijk nog eens goed op het papiertje, het staat er echt. Kookdesign. Als je kookt ben je geen piepertjesbakker meer, geen andijviestamper, geen uiensnijder. Je bent een culinair architect. De grenzen tussen koken en design zijn verwaarloosbaar. En als kookdesigner trek je natuurlijk je neus op voor alledaagse pollepels of spatels. Je hebt kookdesign nodig. Aerodynamische messen van fiberstaal (gebruiken ze ook bij NASA), volautomatische chromen pepermolens en een snijplank van Jan des Bouvrie. Anders wordt het niets met die piepers.

Lees verder

Het is al na middernacht op een doordeweekse dag, enkele dagen voor Kerst. Er valt natte sneeuw uit de grauwzwarte lucht. In een straat in het centrum van een stad is een feestje gaande.

Dat is opvallend, want het is een ‘gewilde’ straat. Zo’n straat zoals er vele zijn in ‘authentieke’ buurten en die de laatste jaren gerenoveerd worden alsof iemands leven ervan afhangt. Want jonge professionals willen er een huisje kopen en dan trouwen en dan een kind. In zulke straten heb je geen feestjes doordeweeks rond middernacht. In zulke straten hangen slingers voor de ramen met ‘Geboren: een zoon’. Of er hangen borden met ‘Te Koop’. De grote migrantengezinnen zijn al een tijdje weg. Die kregen jaren geleden al een oprotpremie. Soms woont er nog een oud stel. Ouwe taaien die te koppig zijn om naar het verzorgingstehuis te gaan.

Lees verder

Hoe lang is het al niet geleden dat de Volkskrant elke week minstens twee artikelen publiceerde van Joshua Livestro, Andreas Kinneging, Bart Jan Spruyt en overige crypto-PVV’ers? Dan moet je bijna teruggaan tot 2008.

Hoopvol jaar geweest, 2009.

En er moet iets heel overhoeds gebeuren als ik mezelf dadelijk niet met een goed gevoel de kerstdagen, en straks zelfs 2010 in zie gaan.

Gelezen wie Wilders als lijsttrekker naar Almere stuurt? Z’n Kamercollega Raymond de Roon (voorheen SGP en ChristenUnie; dat garandeert verder dus ook niks) die hij als woordvoerder Justitie in Den Haag eigenlijk niet kan missen om stemming te blijven maken tegen dat mens (dubbel paspoort) van Albayrak. Elk ogenblik dat u en ik en Raymond even niet opletten smokkelt die staatssecretaris graag tien of twintig allochtone islamieten de grens binnen.

Lees verder

Goed, je wilt interessante columns schrijven over gebeurtenissen in het land. Maar je bent ingesneeuwd. Wat doe je? Precies, je gaat naar de film. Dan kun je naar een obscure film over driehoeksverhoudingen in Kazachstan gaan. Maar de kans dat je je dan van je lezers vervreemd is groot. Daarbij moet een column volgens sommige mensen lekker actueel zijn. Een onderwerp waar mensen al honderd dingen over hebben gelezen en gehoord en dat dan nog een keer, maar net even anders. Jaja. Ik ging dus naar Avatar.

Lees verder