Ja, ik weet het. De Sint zit alweer lang en breed in Spanje. Maar het gaat hier dan ook om een vooruitblik.

Ik ben vrij nostalgisch aangelegd. Elk jaar, eind september (!), als bij bepaalde supermarktketens de speculaasgeuren in opdracht van de marketingafdeling weer door de winkel worden geblazen, gaat mijn hart sneller kloppen. Dan krijg ik flashbacks naar mijn vroege jeugdjaren waarin ik regelmatig met een fris gewassen wortel bij de kachel zat te wachten op de goedheiligman. Steevast viel ik in slaap voordat de beste kerel met zijn knechten ons huis betrad. En nooit kon ik wachten op die mooie avond, 5 december.

Lees verder

De column van Geert Wilders over het Zwitserse minarettenverbod, op de site van EenVandaag, had een prachtige eerste zin. ‘Het liefst had ik deze column gejodeld’, stond er. Ik denk dat Geert hier recht uit het hart sprak. Jodelen betekent namelijk – en nu hanteer ik de officiële definitie – ‘het afwisselend met borststem en kopstem zingen van reeksen betekenisloze klanken’.

Beter had ik zijn retoriek niet kunnen omschrijven.

Geert eist op extreem hoge toon en klaagt met zeer lage bassen – in klanken waarvan vaak onduidelijk blijft wat ze behelzen. Zo beantwoordde Wilders begin dit jaar een uitnodiging voor een debat met moslims op het eerste Nationale Islam Congres met de woorden „in nog geen honderd miljoen jaar”, terwijl hij vorige week, toen hem een bezoek aan Turkije werd geweigerd, alweer concludeerde: „Het is een barbaars regime. Als je democratische waarden aanhangt, ontvang je ook je tegenstanders.”

Lees verder