Archief van berichten op 23 december 2009

Heel Nederland wordt warm door ‘Serious Request’. Het zijn niet alleen drie dj’s die zichzelf uithongeren in een soort vierkant aquarium op de Grote Markt, nee, het is een volksbeweging. Iedereen moet meedoen! Je kan de actie steunen via Facebook , liedjes aanvragen, collectebussen vouwen, kerstzegels kopen of gewoon net als de dj’s een weekje aan zelfkastijding doen en je daarvoor laten betalen. Het is allemaal hartverwarmend.

Dit jaar worden met de opbrengst klamboes gekocht om malaria te bestrijden. En ook al betwijfelen steeds meer mensen of ontwikkelingshulp wel werkt, en of malaria nog wel zo’n urgentie heeft nu afgelopen jaar de sterftecijfers bijna zijn gehalveerd, geld geven is heerlijk. Een actie op touw zetten maakt je een soort lokale held. En zeg nou zelf, dat saamhorigheidsgevoel is toch ook wat waard?

De ramen van het Glazen Huis barsten bijna van de euforie. ‘Fantastisch!’ roepen de dj’s om de haverklap in de microfoon. ‘Iedereen draagt zijn steentje bij.’ Onder het motto ‘schijt aan de muggen’ verkopen de vrouwen van een kinderdagverblijf vieze poepluiers voor 20 cent per stuk. De kappers van Groningen verkopen de vette haren van hun klanten per centimeter. En midden in de nacht staat een meisje wankelend voor de microfoon te vertellen dat ze al achttien bier heeft gedronken. Per biertje kan er weer één persoon onder een klamboe slapen. ‘Meid!’ gilt Giel. ‘Waanzinnig. Ga zo door!’

En natuurlijk komt er om de haverklap weer een bekende Nederlander het Glazen Huis binnenstormen om ook zijn gezicht te verbinden aan deze vreugde. Junkie XL! Wat een verrassing! Do! Wat geweldig! Trijntje! Heerlijk dat je er bent! Youp!

Wacht eens even. Youp? Youp van ’t Hek? Ja, inderdaad. Youp van ’t Hek. Zelfs hij is gezwicht en komt moppen tappen voor het uitzinnige publiek. Jarenlang heeft hij gekankerd op dit soort evenementen, maar ach, hij wordt ook een dagje ouder, en zijn publiek ook. Een beetje exposure bij een jonge zender als 3FM kan hij wel gebruiken. Dus zwijgt hij en deint schouder aan schouder mee met mediageil Nederland. Het feest kan niet meer stuk.

Rosanne Hertzberger

Het is al na middernacht op een doordeweekse dag, enkele dagen voor Kerst. Er valt natte sneeuw uit de grauwzwarte lucht. In een straat in het centrum van een stad is een feestje gaande.

Dat is opvallend, want het is een ‘gewilde’ straat. Zo’n straat zoals er vele zijn in ‘authentieke’ buurten en die de laatste jaren gerenoveerd worden alsof iemands leven ervan afhangt. Want jonge professionals willen er een huisje kopen en dan trouwen en dan een kind. In zulke straten heb je geen feestjes doordeweeks rond middernacht. In zulke straten hangen slingers voor de ramen met ‘Geboren: een zoon’. Of er hangen borden met ‘Te Koop’. De grote migrantengezinnen zijn al een tijdje weg. Die kregen jaren geleden al een oprotpremie. Soms woont er nog een oud stel. Ouwe taaien die te koppig zijn om naar het verzorgingstehuis te gaan.

lees verder

Hoe lang is het al niet geleden dat de Volkskrant elke week minstens twee artikelen publiceerde van Joshua Livestro, Andreas Kinneging, Bart Jan Spruyt en overige crypto-PVV’ers? Dan moet je bijna teruggaan tot 2008.

Hoopvol jaar geweest, 2009.

En er moet iets heel overhoeds gebeuren als ik mezelf dadelijk niet met een goed gevoel de kerstdagen, en straks zelfs 2010 in zie gaan.

Gelezen wie Wilders als lijsttrekker naar Almere stuurt? Z’n Kamercollega Raymond de Roon (voorheen SGP en ChristenUnie; dat garandeert verder dus ook niks) die hij als woordvoerder Justitie in Den Haag eigenlijk niet kan missen om stemming te blijven maken tegen dat mens (dubbel paspoort) van Albayrak. Elk ogenblik dat u en ik en Raymond even niet opletten smokkelt die staatssecretaris graag tien of twintig allochtone islamieten de grens binnen.

lees verder