Het zal wel niet officieel onderzocht zijn, maar waarschijnlijk is Oud en Nieuw de feestdag waar mensen de meeste moeite mee hebben. Kerst is ook zwaar, maar Oud en Nieuw? Door de woorden ‘oud’ en ‘nieuw’ moet je vanzelf aan het verleden en de toekomst denken, waardoor je niet meer ‘in het moment’ kunt zijn.

In de meeste andere landen focussen ze vooral op het nieuwe jaar (‘nouvel an’, ‘new year’s eve’). Ik hoorde iemand in een winkel tegen een toerist zeggen: „Yes, these are oilballs and these are appleflaps, we eat those with Old and New!” De toerist begreep hier natuurlijk niets van, en verliet in overspannen toestand het pand.

Met Oud en Nieuw zijn wij extra kwetsbaar, omdat we bijvoorbeeld zitten te denken: „Vorig jaar was ik nog jong en onschuldig.” Of: „Zou ik volgend jaar nou eindelijk mét een date naar ditzelfde klotefeest kunnen?” Twaalf uur ’s nachts is het moeilijkst. Je hebt met z’n allen afgeteld, je roept ‘Gelukkig Nieuwjaar!’, je gaat elkaar kussen. Maar wat zeg je tijdens dat kussen?

Er zijn mensen, en dat zijn vrijwel altijd vrouwen, die er echt een betekenisvol moment van willen maken. Dat is gevaarlijk. Die zeggen dan tegen de single vriendin: „Volgend jaar heb je een nieuwe vriend! Dat voel ik gewoon!” Of tegen de recente weduwnaar: „Ria is er ‘ergens’ nog bij, denk je ook niet?”

Het is beter om het om twaalf uur ’s nachts heel oppervlakkig te houden. Gewoon een kus en nogmaals ‘gelukkig nieuwjaar’ zeggen. En that’s it.

Ook control freaks moeten een beetje uitkijken met Oud en Nieuw. Van die mensen die tijdens het aftellen nog gaan zeggen: „Maar loopt die klok wel echt gelijk? Wacht ik zet de tv aan.” En tijdens het moment zelf al roepen: „De champagne moet open! Wie kan de champagne openmaken? Ik heb hier de glazen!” Control freaks moeten zichzelf even een tandje lager zetten.

En dan wordt het vanzelf 2010.

Paulien Cornelisse

Wie nog dubbel glas in zijn ramen wil zetten, mag daar wel mee opschieten. Vanaf morgen geldt daar namelijk het hoge btw-tarief: 19 procent, in plaats van de 6 procent die het tot klokslag middernacht nog is.

Wil je daarentegen een ritje per tuktuk of fietstaxi maken, dan kun je dat beter even uitstellen tot na de knallende kurken. Dan gaat de btw daarop namelijk juist van 19 procent naar 6 procent.

Zit hier een logica achter? Vanzelfsprekend. Kijk, onze overheid is een hele lieve overheid, en zo’n lieve overheid wil natuurlijk niet dat jullie, schattige burgertjes, iets overkomt. Daarom moeten jullie veel belasting betalen als jullie sigaretten, drank en benzine kopen en juist weinig als jullie boeken of geneesmiddelen kopen, en theaters of sportscholen bezoeken.

Akkoord.

Maar dat dubbele glas dan? Tsja, dat viel onder ‘isolatiewerkzaamheden’, en eh… ‘dit is niet meer het geval’, zo meldt de site van de Belastingdienst droogjes, ‘waardoor het btw-tarief van 6 procent naar 19 procent gaat’.

Leuk is dat niet. Wel logisch. Even logisch als dat je voor e-books wél het hoge tarief neertelt en voor tastbare, uit dode bomen vervaardigde exemplaren het lage.

Of wacht, ging dat niet veranderen? Niet helemaal. Boeken op ‘fysieke dragers’ (cd-roms, usb) gaan inderdaad naar 6 procent, maar downloadbare e-books, die zo’n fysiek lichaam moeten ontberen, tja, die blijven mooi op 19 procent. Niet leuk, wel logisch.

Eerder was er nog sprake van dat vanaf morgen ook de kermissen, pretparken en dierentuinen van het lage naar het hoge tarief zouden gaan. Ik schrok me kapot toen ik dat hoorde.

Omdat de overheid inziet dat de boeken die ik schrijf een duurzame en nobele bijdrage aan de mensheid vormen, beschermt zij deze terecht tegen de vulgaire markt met een laag btw-tarief.

Dat dacht ik tenminste. Nu blijk ik van meet af aan al gelijk te zijn gesteld aan kermisexploitanten, leeuwentemmers en soortgelijke pooiers. Die blijven na morgen gewoon op 6 procent, terwijl mijn boeken in downloadformaat 19 procent krijgen.

Leuk is dat niet. Wel zo logisch.

Christiaan Weijts