kmoerbeek: Hulde!

W e hebben veel meegemaakt samen. Maar de laatste jaren spreken we elkaar niet veel. Jij hebt het druk met ondernemen, ik met mijn dingen. En toch kruist mijn lot het jouwe weer op een wonderlijke manier. Dit is mijn laatste column en vandaag ga je trouwen. Een mooie gelegenheid om iets van me te laten horen.

Weet je Don, om mij heen zie ik veel mensen worstelen met relaties. De ene leest op Facebook dat zijn verkering blijkbaar over is, de ander verliest haar droomprins aan een ‘heel interessante traineeship’ in New York. Zelfontplooiing en avontuur, daar schijnt het om te gaan in dit leven. Duurzame relaties passen daar niet bij.

Cabaretier Daniël Arends beschreef eens mooi het ‘Sex & the City-syndroom’ waarbij de ene vriendin tegen de andere zegt: „Gisteren zo’n leuke man ontmoet. Knap, rijk, sociaal, grappig! Maar het wordt niks denk ik. Hij niest namelijk zo raar.” Daniël bedoelde het als grap. Maar zoals alle goede cabaretiers heeft hij waarschijnlijk een scherpe blik op wat er gaande is in de wereld. Ik ken in ieder geval zo tien mensen met een stevig Sex & the City-syndroom.

In zo’n wereld kies jij ervoor om te trouwen. Ik vind het meer dan heldhaftig. Hulde! Wie had dat kunnen denken toen je met blote voeten wakker werd op een vaag treinstation nadat we een fles whisky soldaat hadden gemaakt. Niemand weet hoe je zonder je schoenen vanaf de binnenstad in die uithoek bent beland. De spoorwegagent die je toen vond, heeft je destijds vast geen glorieuze toekomst voorspeld. Laat staan een mooie bruid.

Hoe zit het eigenlijk met kinderen? Hebben jullie daarover nagedacht? Als ik het goed heb worden jullie kids Surinaams-Amsterdamse-Drentenaren.

Dat doet me denken aan Bartje. Ken je Bartje? Bartje is een sleutelfiguur uit de Drentse mythologie. Zijn fameuze uitspraak is „Ik bid niet veur bruune boon’n!”

Nou ik weet één ding. Als jullie je eerste zoon Bartje noemen dan zal hij bidden voor die Surinaamse bruine bonen van je tante. Maakt ze die nog weleens?

Wie weet Don, ga ik ook nog weleens trouwen. Ik hoop dat ik de moed heb. En misschien bouwen onze kinderen ooit samen op een Noord-Hollands strand een zandkasteel. Dat wordt een mooi tafereel: een Amsterdams-Surinaams-Drents-Grieks-West-Fries zootje ongeregeld. Ik teken ervoor.

Gefeliciteerd Don. En een dikke kus voor je vrouw!