mwortel: U bevindt zich hier
In Rotterdam gebeurt het! Rotterdam, de stad van de Euromast, Ted Langenbach, Architectuur, Erasmus, Conny Janssen Danst, (wijlen) Pim Fortuyn, TENT (O, daar is het echt altijd zo fijn), Ahmed Aboutaleb, Boijmans van Beuningen, Zomercarnaval, Rien Vroegindeweij en Jan Oudenaarden (die zijn héél grappig!) Rotterdam is ook de stad waar de metrolijn wél gelukt is, de stad van Jules Deelder, oudejaarsavond, de Koopgoot, NRC Handelsblad, Geen Daden Maar Woorden festival, Watt, Tikibar, en ga zo maar door.
Gisteren is daar het Internationaal Film Festival Rotterdam begonnen. Het IFFR. Dat klinkt als een enge ziekte die over is komen vliegen uit Zuid-Korea. En hoewel het IFFR ook wel een virus lijkt; de stad is bezaaid met mensen (publiek) die de weg kwijt zijn, dronken regisseurs, en vreemdgaande programmeurs die zich verspreiden over een steeds groter wordend gebied; kan je rustig gaan slapen.
In ieder geval als het over het IFFR virus gaat, want het enige wat over is komen vliegen uit Zuid-Korea dat zijn films. En daar mogen we blij mee zijn, dat zijn vaak verdomd mooie films namelijk. Gisteravond de openingsfilm: Paju. Die heb ik wanneer u dit leest al wel gezien, maar nu ik dit schrijf nog niet: dat krijg je met deadlines.
Dat vind ik ook altijd zo aandoenlijk bij het Jeugdjournaal; dan worden er een paar kinderen gevolgd bij een stokkengooi wedstrijd en wanneer het Jeugdjournaal uitgezonden wordt blijkt dat het desbetreffende gefilmde kind echt voor geen meter met stokken kon gooien. Toch geloof ik dat de film van Park Chan-Ok de moeite van een opening waard is. In 2003 won zij al een Tiger Award met Jealousy Is My Middle Name.
Daar voel ik een klik, want hoewel ik zelf geen film bén; jealousy is óók mijn middle name. Behalve als het om andere steden gaat. Van andere steden kan ik houden zoals ik van mijn eigen stad hou. In café Floor in Rotterdam zat een meisje tegenover me met een T-shirt: “Go HARTJE your own city!” Als je het mij vraagt is jealousy ook háár middle name (wel een vet T-shirt trouwens).
Ik hou ook veel van mijn eigen stad. Tenminste, voordat alle échte Amsterdammers nu heel agressief gaan worden: van de stad waar ik woon. Daar was gisteravond in de stadsschouwburg de bekendmaking van de winnaar van de Turing Nationale Gedichtenwedstrijd. Ook daarvan weet ik op dit moment nog niet wie er gewonnen heeft, maar ik hoop Dennis Geans. Dennis komt niet uit Rotterdam en ook niet uit Amsterdam, maar ik hoop dat hij de winnaar is. Hij kent zijn plek!
