mwortel: Achter de feiten aan
‘Stop messing around and do some work.’ Dat is de screensaver die op mijn laptop staat. Nou heb ik de laatste tijd zo hard gewerkt dat mijn computer het begaf.
(Mijn broer vraagt altijd hoe je dat doet, hard werken. Type je dan heel snel of zo? Messing around is ook werken, maar dat beseft de halve wereld niet.) Enfin, ik had één of ander www-gebeuren ingetikt om dingen op te zoeken en toen zei het beeldscherm tegen mij: „Dit is gênant.”
Ik vond het best een verdrietige dag dat mijn computer zichzelf gênant vond, dat hoefde wat mij betreft niet, maar dat kon ik hem niet duidelijk maken. En de computer kon mij ook niets meer duidelijk maken: hij reageerde nergens meer op.
Ik merkte hoezeer ik de rol van de computer had onderschat. Een laptop die crasht is zowat hetzelfde als een huis dat affikt: al je persoonlijke documenten, foto’s, liefdes‘brieven’ en zogenaamd levenswerk is in één klap verdwenen.
In de Apple store zei een jongen met een kaal hoofd dat het aan mijn batterij lag. Ik vroeg redelijk nerveus: „Oké, en wat moet ik nu doen?”
„Dat is wel een hele domme vraag”, zei hij. Ik moest hem gelijk geven. Dat was inderdaad ook wel een hele domme vraag, ook al leer je op school dat geen enkele vraag dom is, in de praktijk blijkt dat toch anders te liggen.
Ik loop hopeloos achter als het op computers, iPhones, Nalden, Twitter, e-readers en dergelijke aankomt. Waarschijnlijk loop ik sowieso hopeloos achter, maar dat valt bij dingen die zich niet zo snel ontwikkelen ook niet zo snel op.
Ik wist wel dat Apple met iets nieuws kwam; de iPad en dat dat dan gepresenteerd werd in San Francisco. Het nieuws uit San Francisco hou ik namelijk wel nauwlettend in de gaten. Verder heb ik de iPad een beetje langs me heen laten gaan. Net als dat ik dat bij de iPhone, Twitter, Nalden en de e-reader heb gedaan.
Totdat ik gisteren bij één van mijn bazen was. Hij zei: „Je hebt wereldnieuws links laten liggen.”
Hij keek me betekenisvol aan.
„Geschiedschrijving”, voegde hij eraan toe. „Die iPad gaat van alles veranderen voor jouw generatie.”
Daarna pakte hij zijn iPhone erbij en liet me zien wat daar allemaal wel niet mee kon. Ik moet toegeven: heel veel. Ik zou de hele dag aan het around messen zijn met zo’n ding, dus het is maar goed dat ik de ontwikkelingen niet zo bij kan benen. En nu weer aan het werk!
