mwortel: Sms ‘ ’ naar nummer 1.000
Dit is het einde. Er was een begin, elf januari, en nu, elf februari, stopt het.
Velen van jullie zullen zich, net als ik, nog wel een ander einde herinneren. Zestien oktober 2009. De laatste column van Aaf waarin ze schreef hoe ze naast haar sleutels ook haar relativeringsvermogen kwijtraakte.
Er is veel gebeurd in de tussentijd. Haïti, het Irak-gesteggel, de dood van J.D. Salinger en als het goed is, heeft Aaf haar relativeringsvermogen weer terug en ik hoop ook haar sleutels, want het is me toch een geklooi met een baby in de kou.
Ja, want dat is dus wat er kan gebeuren met de tijd; je leest geheel tegen je wil in columns van Aaf-vervangers en dan ineens is er een baby, een kind, een nieuw mens. Nieuwe mensen hebben veel tijd nodig, dus Aaf was er even niet voor jullie, maar morgen is ze er weer. Morgen is ze even terug. Je kunt de vlag uithangen, taart gaan kopen, rondjes om je eigen huis gaan rennen, jodelen, weet ik veel wat. Het is namelijk een extra groot feest; Aaf is niet alleen terug (al is het voor een dag), het is ook nog eens het duizendste exemplaar van nrc.next.
Dit is mijn laatste column. Het was een moeilijke band die we op moesten bouwen. Wat je gewend bent laat je nou eenmaal niet graag los. Het is zoiets als naar bed gaan met iemand omdat je grote liefde om welke reden dan ook geen tijd voor je heeft; je probeert te genieten, maar alles wat je wilt is de ander.
Straks is alles weer normaal. Voor mij is het ook een teleurstellende periode geweest hoor; ik ben Aaf niet geworden. Terwijl me dat toch zo beloofd werd door deze krant; „ook een dagje Aaf zijn?” Dan kom je van een koude kermis thuis; op straat word je bespuugd door Aaf-liefhebbers, je mag niet als tafeldame naast Matthijs van Nieuwkerk zitten bij De Wereld Draait Door en je hebt niet ineens een baby (dat is het enige waar ik wel opgelucht over ben.) Ik heb me verbaasd dat een eigenwijze krant als nrc.next vraagt: „Ook een dagje Aaf zijn?” Als je vader dood is en je moeder komt met een nieuwe man aanzetten zegt hij toch ook niet; “Ik ben je nieuwe vader”. Dat hoop ik niet voor je in ieder geval.
Waarom, in godsnaam, wil (moet) iedereen een ander zijn? Zoals met al die rare imitatieprogramma’s waarin je bijvoorbeeld de nieuwe Michael Jackson kan worden. Michael Jackson is dood! Het is tijd voor jou!
Nog een prachtig leven toegewenst, blijf kritisch en probeer soms eens iets anders.
