De uitgever heeft voor dit artikel geen publicatierecht
Archief van berichten op 5 maart 2010
Hij wil alleen maar minister-president worden – niks anders.
Ik weet niet precies wat hij wél kan, maar dat in ieder geval niet. Iemand die in acht jaar vier kabinetten laat vallen, moet een ander beroep kiezen. Napoleon schijnt de lat nog hoger te hebben gelegd toen hij zei: „Niets is zo immoreel als een vak uitoefenen dat je niet verstaat”. Dat zou juist Balkenende zich toch hebben moeten aantrekken. Maar nee.
Toegeven zal hij het nooit – dat is nog zoiets. Meteen al in 2002 had je het geklungel met al die onbetrouwbare fortuynisten, later het stumperige gefluister met Piet Hein Donner om de Kamer te kunnen antwoorden inzake Mabel Wisse Smit (2003), het gebroddel over een ‘Paasakkoord’ met de afpersers van het toenmalige D66 (2005), de knoeiboel over Irak (2003-2010) en het doorzichtige gepruts over de ’kabinetseenheid’ rond Uruzgan: je gelooft niet wat je allemaal ziet passeren als je even de revue afneemt. Eind 2002, na de val van I, had hij z’n moraal al intellectueel samengevat: „Ook bij slecht weer moet er gevoetbald worden”.
Ik heb ooit een stukje over Almere geschreven, omdat mijn vriend daar woonde. Het stukje ging over een stel babyzwaantjes dat vastzat op een boot.
Die column is kennelijk nogal blijven hangen, want ik werd de laatste tijd vaak opgebeld door journalisten die in het kader van de gemeenteraadsverkiezingen wilden praten met ‘een leuke Almeerder’. Ik vond dat best een aardig compliment, maar ik ben geen leuke Almeerder. Ik ben namelijk geen Almeerder.
Inmiddels begrijp ik wel waarom ze mij steeds belden. Zo veel leuke Almeerders zijn er niet, blijkt uit de uitkomst van de gemeenteraadsverkiezingen. Almere is PVV City, en dat is niet echt leuk. Vind ik dan.
