Archief van berichten op 19 mei 2010

Maandag dreigde de vulkanische as de luchtvaartmaatschappijen nog verder in hun financiële malaise te storten. British Airways, bijvoorbeeld, verloor tot nu toe al 100 miljoen pond door het sluiten van het Britse luchtruim. Maar ja, force majeure, er is geen schuldige. Zoiets kan toch alleen een natuurramp op zijn geweten hebben? Althans, dat zou je denken.

Maar het personeel van British Airways staat te popelen om nog een veel grotere ramp te veroorzaken. 138 miljoen pond verlies, 2 miljoen reizigers gedupeerd: ‘maximal disruption’ is het doel van de 20-daagse staking tijdens de meivakanties en het WK in Zuid-Afrika. De vakbond was dan ook diep teleurgesteld toen niet zij, maar de vulkaan de eerste dag van die maximal disruption op zijn geweten kreeg.

De actie is exemplarisch voor het Europese stakingsgedrag. Maximal disruption is een doel op zich. Een 24-uursactie van de vuilnismannen vindt niet plaats op een doordeweekse woensdag, nee, het moet op Koninginnedag. British Airways-personeel staakt niet uit onvrede, maar staakt met Kerstmis, of tijdens de meivakantie, om het bedrijf zoveel mogelijk schade te berokkenen.

En ook de proportionaliteit is ver te zoeken. Vakbonden gebruiken het stakingsrecht allang niet meer als ‘uiterste middel’. Veelzeggend was het dreigement van de vuilnismannen om net zo lang te staken tot er een CAO-akkoord naar hun zin op tafel lag. Het boeit niet hoeveel omzet de horeca verliest door de vuilnisbelt op hun terras, het kan ze niet schelen dat de Staat zich absoluut geen loonsverhoging kan permitteren, het maakt al helemaal niets uit dat de onderhandelingen weer zijn begonnen. Alles is geoorloofd, als de vuilnismannen maar meer gaan verdienen. Dat doel rechtvaardigt blijkbaar een miljoenenschade.

British Airways leed vorig jaar een verlies van 400 miljoen pond. Dit jaar verwacht het nog eens 600 miljoen tot 1 miljard pond verlies te boeken. Het bedrijf kan geen kant op: het moet bezuinigen om zichzelf te redden. Maar ook dat maakt het British Airways-personeel geen donder uit. Men staakt totdat gelijk is behaald, of totdat de werkgever failliet is. Dat is nu eenmaal het recht van de arbeider.

Rosanne Hertzberger

Zonder er één vuilniszak voor te hebben hoeven openen, wist Alexander Pechtold in januari 2006 al te vertellen dat de Haagse politiek waarbinnen hij toen een jaartje als minister had rondgelopen, ‘veel vuiler en vunziger was dan de mensen denken’.

Hij kreeg een standje van Balkenende en zelfs een uitbrander van Zalm, maar daarmee was de zaak afgedaan. Alexander heeft nooit toegegeven dat hij zich had vergist, dus ook nooit excuses aangeboden. Jan Peter en Gerrit hebben nooit beschaamd erkend dat Alexander gelijk had, en dus ook nooit ontslag genomen. Alles bleef op het Binnenhof bij het oude: vuil en vunzig, althans vuiler en vunziger dan ik altijd had gedacht. En er was geen nieuwe journalistieke code nodig.

lees verder

De groep mensen verplaatst zich langzaam over de Markt, meebewegend met de zakkende zon. Mensen warmen zich aan de zachte oranje gloed als een groep stokstaartjes. Maar dan met VVD-bodywarmers aan. Een cameraman loopt naar me toe: „Tien over zes, wordt er nu gezegd.” We wachten op Mark Rutte. Vandaag vindt op de Markt in Den Bosch de campagneaftrap van de VVD plaats. Op de site wordt aangekondigd dat het geheel in het teken van de hypotheekrenteaftrek zal staan, worden alle leden uitgenodigd hun VVD-T-shirt aan te trekken en is er bovendien sprake van een cadeau voor iedereen. De VVD is op het moment de grootste in de peilingen, dus de speech waar we straks naar gaan luisteren zou zomaar die van de toekomstige minister-president kunnen zijn: wellicht is deze namiddag op de Markt het beginpunt van iets groots. (Een cadeau voor iedereen! Wat voor cadeautje zou het zijn? Een ludiek hypotheekrenteaftrekcadeau?)

lees verder