Rob Wijnberg: Onwaarschijnlijk, zegt u?

De campagne is definitief in de surrealistische fase beland. De oogst van de afgelopen week: Mark Rutte heeft met zijn verkiezingsprogramma een bijstandsmoeder aan het huilen gebracht; Emiel Roemer heeft haar met een gevatte oneliner weer aan het lachen gekregen; en Jan Peter Balkenende heeft haar ten slotte met een seksistisch compliment in totale verwarring achtergelaten. Het wachten is nu op Jan Dijkgraaf die voor de HP De Tijd-verkiezingsspecial een paar gebruikte tampons uit haar vuilniszak vist en in het hoofdcommentaar concludeert dat alle ophef om niks was: mevrouw was ongesteld, daar krijg je mood swings van.

Politiek anno 2010.

Ondertussen zijn de coalitieonderhandelingen al in volle gang. Die wil alléén met die, die wil ab-so-luut niet met die – het lijken net brugpiepers die elkaar om verkering vragen. Wie alle breekpunten naast elkaar legt, komt overigens al gauw tot de conclusie dat er nog maar één geloofwaardige coalitie over is: SP en PVV. Onwaarschijnlijk, zegt u? Ik ben nergens meer zeker van. RTL hoeft maar te besluiten om, na Carré, nog een lijsttrekkersdebat in de Kleine Komedie te organiseren en ik zie Emiel nog wel premier worden. Geert droomt daarentegen van een heel ander kabinet: hij wil het liefst regeren met de twee partijen die diametraal tegenover zijn enige breekpunt staan.

Het laatste nieuws: na Hero Brinkman scheidt ook Geert Wilders zich van de PVV af.

Alsof dit allemaal niet absurd genoeg is, blijft Rita Verdonk bovendien doodleuk verkondigen dat ze nog steeds rekent op tien zetels. Dat zit zo: Trots op Nederland wil graag fors snijden in alle „overbodige regels” en één daarvan is de kiesdrempel. Ik citeer het partijprogramma: ‘Trots vindt het belachelijk dat volksvertegenwoordigers iedere vier jaar opnieuw gekozen moeten worden! Daarom pleit Rita ervoor dat zij haar 620.555 voorkeurstemmen uit 2006 gewoon mag meenemen naar de volgende ronde.’ Ik zweer u: als ik in dat BNN-programma De Bubbel had gezeten en mij was, na een week zonder nieuws, gevraagd of dit waar was, had ik volmondig ja gezegd. Zo surreëel is de werkelijkheid inmiddels wel.

Geen wonder dat Harry Potter weer stijgt in de peilingen.