‘Als iemand met ons wil regeren, weet dan dat we de verhoging van de AOW-leeftijd binnen een minuut zullen terugdraaien.” (De Telegraaf, 9 september 2009). „Als we maar groot genoeg worden, krijgen we de AOW wel van tafel.” (De Volkskrant, 19 oktober 2009). „We zijn bereid om deals te sluiten. Op één punt na: de AOW.” (De Telegraaf, 22 februari 2010). „Voor de PVV is de handhaving van de oudedagsvoorziening het enige breekpunt bij de formatie van een kabinet.” (Verkiezingsprogramma, 23 april 2010). „Wij zijn consistent. We hebben al eerder gezegd dat we niet gaan regeren in een kabinet dat de AOW-leeftijd verhoogt.” (Algemeen Dagblad, 24 april 2010). „Ik ga niet op de avond van de verkiezingen zeggen dat de AOW geen breekpunt meer is. Dat zou puur kiezersbedrog zijn.” (NOS, 9 juni 2010).
Archief van berichten op 15 juni 2010
Het is meestal zeer vermakelijk als mensen uit een bepaalde beroepsgroep voor een dagje iets totaal anders doen. Zoals politici die omwille van een campagnestunt grote pannen tomatensoep koken voor Poolse prostituees en onhandig peterselie fijnhakken, of miljonairs die voor een programma een dag lang werkster zijn en steeds dingen vragen als: „En dit… geruite sponsje? Wat doet dat dan?” Daarom fiets ik naar een voetbalveld in Amsterdam, om daar het evenement Musical Voetbalt gade te slaan: musicalsterren in een voetbaltoernooi voor het goede doel. Een kans om op deze dag van voetbalmania ook een wedstrijd te bekijken die brengt wat ik vaak een beetje mis bij het reguliere spel: tapdans en wufte kostuums.



