Rob Wijnberg: Ongeloof
Eén ding is zeker: komende zaterdag wordt niet de mooiste dag van zijn leven.
„Wesley Benjamin Sneijder, neemt gij Yolanthe Cabau van Kasbergen tot uw wettige echtgenote? Wat is daarop uw antwoord?”
„Cabau, zei je?”
Wesley kijkt om zich heen en ziet de Spaanse schoonfamilie waarmee hij de rest van zijn leven Kerst moet vieren. Dan verschijnt zwager Xavier aan het altaar en overhandigt hem een doosje.
Een gouden ring.
Jack van Gelder: „Wes, ik weet dat het moeilijk is, zo vlak na de ceremonie, maar: wat ging er mis?”
Wesley: „Die pastoor. ’t Was een schande.”
Jack: „Je was er zo dichtbij.”
Wesley: „Dat besef je later pas.”
Beseffen hoe bizar de afgelopen maand is geweest, doet niemand nog, volgens mij. Een toernooi dat begon met Al-Qaeda die een aanslag op Oranje wilde plegen, is geëindigd met extra beveiliging voor Octopus Paul. Beter kan ik het niet samenvatten.
En herinnert u zich de verkiezingen nog? Toen we ons druk maakten om de ouderen die niet op tijd verschoond werden wegens personeelsgebrek in de zorg? Vier weken later liep half Nederland nog steeds in dezelfde onderbroek – uit angst dat Van Persie anders niet zou scoren. Ieder zo zijn rituelen.
De vergelijking tussen voetbal en religie blijkt prangend actueel. Zo snel als de kerken zijn leeggelopen, zo snel stroomden de pleinen, kroegen en stadions weer vol. Massale irrationaliteit, versierd met hymnen, heldenverering en bijgeloof. Fysiotherapeuten bleken wonderdokters en parkieten helderziend. Het grote scherm als altaar, het ‘Kampioenuh!’ als nieuwe ‘Hallelujah’. Achter mij een man met ‘Cruijff, de Verlosser’ op zijn shirt. Vroeger strandde een huwelijk op de verkeerde zuil, nu op het verkeerde tenue.
Freek de Jonge, zoon van een predikant, maakte ooit grappen over onrecht. Nu schrijft hij serieuze analyses over voetbal. ‘Beklagenswaardig is de jeugd voor wie de stoutste dromen gerealiseerd zijn. Waar leef je nog voor als het hoogst haalbare straks meer van hetzelfde is?’, verzuchtte hij vlak voor de finale. Freek kan rustig gaan slapen: het ‘hoogst haalbare’ lag buiten bereik, dankzij Iniesta. Wat ons nu nog bindt, is ongeloof.
