Archief van berichten op 28 juli 2010

Deze dagen vraag ik me af waar al onze allochtone buren nu zijn. Op onze Franse camping zijn ze in ieder geval niet. Hier loopt geen hoofddoek rond.

Er is geen donkere huid te ontwaren tussen al die bakkende lichamen op het strand. Ze pompen geen luchtbedje op. Ze komen niet naar de bingo. Het enige Aziatische uiterlijk dat ik een keer tijdens de afwas tegenkwam, is hoogstwaarschijnlijk geadopteerd. Ja, op onze camping waan je je in het pre-immigratie-tijdperk.

Dat je geen zwarte mensen tegenkomt op een camping, wist ik al. Zwarte mensen houden niet van kamperen. Dat had ik gelezen op de website www.stuffwhitepeoplelike.com. Onbetaalde stages, rugby, Moleskine-notebooks, dinnerparty’s, Ray-Ban Wayfarers, het is allemaal voor blanken.

Dat de oudere allochtonen van Nederland andere manieren van recreatie hebben dan autochtone Nederlanders, wist ik ook al. Je kan mensen de taal leren. Je kan ze op schoolstoeltjes zetten in het buurthuis en uitleggen hoe ze hun afval moeten scheiden en waarom we stil zijn op 4 mei. Maar ze zullen nooit gaan kamperen. Of zonnen op het strand. Of witbiertjes drinken op het terras.

Misschien is er tijdens mijn opvoeding onbewust een politiek correcte illusie geïmplanteerd, maar ik was er ooit van overtuigd dat alle nationaliteiten en culturen van Nederland, ooit allemaal zouden samenvloeien in een krachtige generatie. Dat het een kwestie van tijd zou zijn voordat mijn beste vrienden net zo goed van Marokkaanse of Turkse achtergrond zouden kunnen komen.

Maar het is niet zo. We vinden andere dingen leuk. Ik kom mijn oudere allochtone buren niet tegen deze zomer. Maar ik weet ook niet wat hun kleinkinderen leuk vinden om te doen. Die hippe, zelfstandige, kapitaalkrachtige generatie allochtonen wil toch niet meer elke zomer in een snikhete bus terug naar familie in Turkije? Maar ze komen niet naar Loveland of Lowlands, ze zijn niet geïnteresseerd in schattige Franse dorpjes. Of wijnproeverijen op kastelen.

Wat ze dan wel leuk vinden? Ik heb het nooit gevraagd. Misschien is het tijd voor een www.stuffmuslimslike.com. Ik zou het graag eens lezen.

Rosanne hertzberger

Soms hoor ik van mensen dat ze niet meer genieten van het slapen in een hotel, ze hebben het al zo vaak gedaan dat de kamers saai zijn geworden en de slechte matrassen een straf. Ik denk dat als je eenmaal dat stadium bereikt hebt, je emotioneel bankroet bent en het leven wellicht geen zin meer heeft. Slapen in een hotel is namelijk een feest.

Gisteren sliep ik een nacht in een Belgisch hotel. Zodra ik de kamer binnenkwam, gooide ik mijn tassen neer en knipte de tv aan, waar in bevredigende Teletekst-achtige letters stond: welkom, mevrouw De Greef. Dat is altijd een mooi begin. Vervolgens las ik uitgebreid de informatiemap, en wandelde langs de miniflesjes shampoo, douchegel en het verpakte douchemutsje (wat is dat toch met die douchemuts? Zijn er nog mensen van na WOII die dat echt gebruiken? Ik kan een hele hoop toiletartikelen verzinnen waar ik in hotelverpakking meer prijs op zou stellen. Zoals een minihaarkammetje, zodat ik niet als The Thing naar bed moet omdat ik mijn borstel ben vergeten.)

lees verder