Oh God. Gaan we weer. Geert Wilders gaat een boek schrijven over „zijn visie op de islam”.

Voor het geval u die tot op heden was ontgaan.

Je ziet het circus alweer voorbijtrekken. Eerst mag Geert op twaalf zenders tegelijk komen vertellen dat hij „nog niks kan zeggen” over het boek, waarop acuut de AIVD wordt ingeschakeld om te informeren welke bijnaam hij voor de profeet in gedachten had. Ondertussen roepen Kathleen Ferrier en Ad Koppejan het CDA-congres bijeen voor een spoedberaad, worden de ambassades in Somalië en Jemen in staat van opperste paraatheid gebracht en spreekt imam Al-Toedeledoki een fatwa over de PVV-leider uit. Dan lekt plotseling de flaptekst uit via WikiLeaks, wordt het kantoor van de uitgever bekogeld met halalvlees en steekt een Saoedische menigte een Luxemburgse vlag in de hens. Tot slot peilt Maurice de Hond het resultaat.

lees verder›

Het zijn de paria’s van januari. De eerste verstotelingen van het nieuwe jaar staan eenzaam op een straathoek en wachten.

Hoe anders was de wereld een week geleden, toen ze nog het stralende middelpunt vormden en werden toegezongen, versierd, gekroond. Het ene moment ben je behangen met geglazuurde chocoladekransjes, het volgende sta je naast een ondergepiste stoel en een kapotte magnetron op straat: voor een kerstboom is het leven bikkelhard.

Niets is zo symbolisch voor de gure, bedrukte januarimaand als de rits zieltogende boompjes aan de stoep. Maar het is ook verdomde lastig om een overgebleven kerstboom een waardig einde te geven.

lees verder›