Hoe krijgt een doodnormaal Amerikaans stel een half miljoen mensen zo ver hun bruiloftsvideo te kijken? Joya en Emre, zo heten ze, wilden het mooiste moment van hun leven perfect vastleggen en huurden een professionele regisseur in. Dus zie je de genodigden dansen in oranje- en lichtgroene pakjes op de maten van ‘The Time of My Life’ van The Black Eyed Peas). lees verder›
Ik loop rond in de Amsterdamse theaterwereld als door een mijnenveld: hier en daar bloeien mooie bloemen maar voortdurend loop ik het risico dat mijn zeldzame avondje uit aan gort wordt geblazen door een draak van een stuk.
Normaal kun je die voorstellingen van een kilometer afstand herkennen. Dan staat er in de aankondiging dat het stuk ‘paradoxen onderzoekt’, ‘de moderne tijd bevraagt’ of het is ‘theater dat wringt en schuurt’. Dan kan je er beter niet naartoe gaan. In schurend theater is er groot risico dat acteurs regelmatig hard gillen, ineens spastisch op de grond liggen of op willekeurige momenten zich volledig ontkleden.
Voor veel mensen staat een cruisevakantie gelijk aan ultieme horror. Een log flatgebouw dat door het water beweegt, bewoond door onbeleefd personeel en saaie gasten die je nooit kunt ontlopen, waar op elke verdieping een of andere huiveringwekkende karaoke/cabaret/poedelshow bezig is. Wat dan ‘vermaak’ wordt genoemd.
Gisteren zijn de Nederlandse opvarenden van het cruiseschip De Opera teruggevlogen. Ze dobberden twee dagen rond op de Baltische zee met motorpech. Zonder elektriciteit.
