Prof. dr. Lynn Margulis had verschillende opvattingen die zo controversieel waren, dat er namen voor bestonden. Zo was ze een ‘aids denialist’ omdat ze betoogde dat aids niet werd veroorzaakt door hiv. En ze was een ‘9/11 truther’ omdat ze niet geloofde dat de WTC-gebouwen waren ingestort doordat er vliegtuigen in crashten.
De andere denialists en truthers waren blij dat een wetenschapper als Margulis hun gedachtengoed ondersteunde. Maar ze had ook veel creationistische fans, van die intelligent design-idioten die haar prezen om haar kritiek op de heersende evolutietheorie. De neo-darwinisten zoals Richard Dawkins beweerden dat evolutie voornamelijk door toevallige mutaties plaatsvond: dat planten groen waren omdat er één toevallig groen was geworden en de rest had weggeconcurreerd. Margulis was het daarmee oneens. Zij dacht dat planten groen waren geworden omdat ze ooit groene bacteriën hadden ingeslikt en die bacteriën onderdeel waren geworden van hun lichaam. Mitochondriën, celkernen, de zwemstaarten van spermacellen, het zouden allemaal ooit onafhankelijke organismen zijn geweest die waren geïntegreerd tot één cel. Endosymbiose. Een ridicule theorie, alsof onze lever en nieren ooit los rondlopende dieren konden zijn geweest. Knettergek was ze.
