Archief van berichten op 23 december 2011

Na het curieuze incident tijdens de bekerwedstrijd tussen Ajax en AZ van eergisteren, waarbij de keeper van AZ werd aangevallen door een Ajaxsupporter, zich verdedigde en daar een rode kaart voor kreeg, nam minister Opstelten van Veiligheid en Justitie het op voor de trainer van AZ die resoluut besloot zijn spelers van het veld te halen. „Ik heb respect voor zijn optreden”, zei de minister. „Meteen ingrijpen, daar krijg ik warme gevoelens bij.”

En laat ‘warme gevoelens’ nu net het thema zijn van deze laatste column voor de Kerst. De warme gevoelens van liefde voor de medemens, die christelijke politici tot leidraad dient bij het uitzetten van minderjarige asielzoekers: uit naastenliefde worden ze door een christelijke staatssecretaris hoogstpersoonlijk uitgenodigd voor een bekerwedstrijd alvorens ze door de marechaussee op het vliegtuig worden gezet. De warme gevoelens voor al wat klein en kwetsbaar is, waarin de Heilige Roomse Moederkerk zich al eeuwen specialiseert en die nu uitvoerig zijn gedocumenteerd in het rapport van de commissie-Deetman.

lees verder

‘Consumenten waren nog nooit zo somber’, kopte deze krant. Het consumentenvertrouwen had een historisch dieptepunt bereikt: -37, een daling van vijf punten. De vooruitzichten voor 2012 waren zelfs met elf punten gedaald. Verder vonden consumenten in december de tijd ‘duidelijk ongunstiger’ voor het doen van grote aankopen dan in november.

De mens zegt het één, maar doet het ander

Naast dat stukje stond het bericht dat er dit jaar zes miljoen meer wordt uitgegeven aan kerstpakketten. Ook de omzet rond Sinterklaas was weer gestegen. En er zal dit jaar ook wel weer gewoon een record aan vuurwerk de lucht in gaan.

lees verder

Elk jaar rond deze tijd moet ik het weer aanzien. Mensen in de tram, metro of bus. Een dikke winterjas aan, fleece handschoenen in de zakken gepropt. Op weg naar huis. Misschien sms’en ze of staren ze uit het raam. Maar één arm ligt beschermend om iets naast hen, iets donkerbruins en vierkants, zo groot dat het een eigen plastic kuipstoeltje verdient: hun net gekregen kerstpakket.

Het is de weeklacht van elke zelfmedelijdende zzp’er: het gemis van een kerstpakket. Natuurlijk: wij kunnen om half twaalf ontbijten met een broodje makreel terwijl we enkel skisokken dragen en ondertussen mangaporno bekijken op internet. Toch lijken deze voordelen compleet in het niet te vallen als eenmaal de decembermaand is aangebroken. Terwijl de wereld in de ban raakt van klingelende klokjes en dwarrelende vlokjes, denk ik aan kerstpakketten. Opeens lijkt er geen groter geluk te bestaan dan ‘bladerdeegkuipjes om ragout in te gieten’ en ‘sneeuwtulband met vruchtjes’.

lees verder