Romantisch diner voor twee. Eindelijk. Weken hard gewerkt, naar de Kerst toe. En toen was het zover. We sleepten ons naar het vliegveld, namen de bootbus en vleiden ons dankbaar neer in een restaurant in Venetië. Rust. „Doet u ons maar een spritz, meneer.” En net als we de glazen willen klinken, rinkelt haar telefoon. Een collega, met nog wat vragen. Na het voorgerecht, getril in m’n broekzak. De krant vraagt of ik nog even een stukje voor Oudjaar kan tikken. Twee uur gevlogen, maar de telefoon houdt ons thuis.

lees verder›

Stellletje appelflappen. Stelletje keukenmeiden. Eerst is Zwarte Piet een neger en nou willen ze een vuurwerkverbod. En dat noemt zich arts. Zegt ie: op de eerste hulp hoor je elk jaar gegil. Ik zeg: zeker geen zin in nachtdienst.

Nee, stelletje babyscheetjes, een mens moet af en toe lekker kunnen knallen. Anders gaat het maar malen in die koppies. Krijg je Luikse toestanden van.

In Spanje eten ze twaalf druiven en dan gaan ze tukken. Tuurlijk, kan ook. Maar laten we geen mietjes worden. Je wint de oorlog niet met trekrotjes. Ik zeg: hadden we op de Grebbeberg maar één zo’n nitraatklapper gehad.

lees verder›