Alexander Klöpping (1987) richtte samen met een vriend zijn eerste bedrijf op toen hij 16 was. Dat bedrijf werd zo succesvol dat hij zijn studiefinanciering moest inleveren. Naast dat hij Nieuwe Media studeerde, was hij tot juni 2009 redactiechef van Jort Kelder's 925.nl. De komende twee weken reist hij iedere dag tweede klas naar de NRC-redactie om voor het nextblog te gastbloggen. Meer op zijn persoonlijke blog.
Op dit moment heeft éénderde van alle mensen op aarde toegang tot internet. En met ontzagwekkende snelheid komen er elke dag meer apparaten met een internetaansluiting bij. Daardoor kunnen steeds meer mensen zelf bepalen met wie ze communiceren, wanneer ze dat doen, en hoe. Ze bepalen zelf wat ze delen. Wat ze produceren, wat ze consumeren. Elke dag weer brengen nieuwe technologieën ons meer keuzevrijheid.
Slimme nerds zullen omwegen vinden en blijven programmeren
In een wereld vol Damschreeuwers, Waxinelichtgooiers en malloten met Suzuki Swifts veranderen schattige stadjes als Rhenen en Veenendaal op Koninginnedag in mini-politiestaatjes. Meer dan duizend agenten zullen de boel beveiligen. Wegversperringen, speciale camera’s en preventief fouilleren, het hoort er tegenwoordig allemaal bij.
Internetproviders moeten gaan opslaan waar en met wie je mailt
Burgemeester Joost van Oostrum vindt al die maatregelen reuze spannend. Althans, die indruk krijg je als je kijkt naar het bizarre verslag dat RTV Utrecht onlangs maakte van de informatieavond voor inwoners van de binnenstad van Rhenen. De burgemeester vertelde dat de politie in de aanloop naar Koninginnedag zomaar kan langskomen om huizen van binnen te controleren. Als een inwoner tegen de burgemeester zegt dat hij niet zit te wachten op zo’n huiszoeking reageert Joost van Oostrum als volgt: „Ik snap uw emotie, maar ik zou u willen aanraden zich daar niet tegen te verzetten. Want anders denk ik dat u 30 april niet in Rhenen bent, maar in het arrestantencomplex van de politie Utrecht te Houten.” Met een bijna jongensachtig plezier spreekt hij die zinnen uit, schijnbaar opgewonden van de macht.
Zit je te wachten op een nieuw sociaal medium waar je de hele dag dingen kunt posten en liken? Nee? Jammer dan. De nieuwste website heet Pinterest, en het is een van de snelst groeiende sites ooit. De dienst maakt de nerds in Silicon Valley wildenthousiast, hoewel het alleen gebruikt wordt door vrouwen.
Zelden bereikte een site zo snel 10 miljoen bezoekers per maand
Pinterest moet je zien als een gigantische collectie digitale prikborden. Ieder prikbord heeft een naam (Mooie Keukens, Vakantiebestemmingen Voor Ik Dood Ben, Mijn Nieuwe Bank, etc.) en op elk prikbord kun je foto’s hangen die met het onderwerp te maken hebben. Het toevoegen van foto’s is eenvoudig en verslavend: als je over het web surft en een foto van iets leuks, interessants of grappigs tegenkomt, ‘pin’ je deze op je prikbord door op de ‘Pin It’-knop op de bladwijzerbalk van je browser te klikken. Je kiest een van je prikborden, schrijft een ondertitel, en de foto is toegevoegd aan een prikbord dat iedereen kan bekijken.
Het was 1888 toen George Eastman de eerste Kodak-camera introduceerde. Eigenhandig zorgde hij ervoor dat fotografie niet meer alleen was voorbehouden aan de professionals met hun dure apparatuur, maar dat ook consumenten konden fotograferen met goedkope klik-klak-camera’s. Tot ver in de jaren tachtig was Kodak marktleider, en had het een aanzienlijk aandeel in Amerika’s trots. Binnenkort zijn ze failliet.
TomTom wéét dat over een paar jaar niemand meer zo’n kastje koopt
Het zijn fascinerende apparaten: 3D-printers. Aangesloten op je computer kun je ermee uitprinten wat je wilt: sieraden, telefoonhoesjes of – ik noem maar iets wat mij leuk lijkt om te printen – speelgoedrobots. Maar bij de meeste mensen gaan de ogen pas echt open als je ze dit vertelt: met een 3D-printer kun je 70 procent van de onderdelen van een 3D-printer uitprinten. Een 3D-printer kan dus bijna zichzelf opnieuw uitprinten.
Een 3D-printer kan dus bijna zichzelf opnieuw uitprinten
Met een arm vol nieuwe kleren sta ik aan de kassa van een grote modeketen. Nadat de cassière klaar is met scannen, zegt ze: „De volgende keer moet je gewoon even bellen met het hoofdkantoor hoor, dan hoef je niet te betalen.” „Pardon?” zeg ik, terwijl ik me afvraag of ik een of andere actie gemist heb. Maar dan noemt ze de namen van een paar BN’ers. „Die doen dat ook. Gewoon even bellen en dan krijg je waardebonnen.” Mijn eerste gedachte is: ‘Oké, ze herkent me van tv’, de tweede gedachte is: ‘Dus zó doen die BN’ers dat’.
Midden op Alexanderplatz in Berlijn vindt elk jaar hartje winter een van de grootste hackerscongressen van Europa plaats. Drieduizend mannen in zwarte T-shirts. Een supersnelle internetverbinding. Vier dagen achter elkaar. Het is een soort Disneyland voor nerds.
De jonge hacker praat snel en is op zijn hoede
In een grote zaal presenteren onderzoekers hun beste, nieuwste hacks. Het gemak waarmee je gsm-telefoons blijkt te kunnen afluisteren, of hoe je printers blijkbaar kan gebruiken om in te breken op miljoenen computernetwerken. Keer op keer klapperen m’n oren. Een verdieping lager zitten mensen te werken aan hobby-projectjes, zoals radiografische helikopters of een oude typemachine waarnaar je kunt sms’en. Nóg een verdieping lager, in de kelder, zitten ze in een donkere ruimte met z’n honderden bij elkaar. Code te kloppen. Hier en daar ligt iemand op z’n toetsenbord te slapen. Paradijs op aarde dus.
Gisteren was de eerste aflevering van Nederland van Boven op tv en ik ben weggeblazen, zo mooi vond ik het. In één van de eerste shots komt de camerahelikopter op grote snelheid over zee aangevlogen en stijgt hij bij land snel op, waardoor een prachtig, uitgestrekt Hollands landschap achter de dijk opdoemt. De camera zoomt nog wat verder uit en opeens zie je vanuit de ruimte hoe onze treinen rijden en onze auto’s in de file stilstaan. Hoe we wakker worden, gaan werken en weer gaan slapen. Omdat je uitzoomt zie je opeens hoe netjes Nederland is, en hoe georganiseerd de ogenschijnlijke chaos eigenlijk is.
Zonder uitgevers kon je vroeger geen boeken op de markt brengen. Je had die mensen in hun grachtengordelpaleizen nodig om je boek te bewerken, en voor de marketing en distributie ervan. Maar tijden veranderen. Boekwinkel Amazon is in de Verenigde Staten bezig om populaire schrijvers aan zich te binden om boeken exclusief via de website te verkopen. De site regelt de redacteuren, distributie en de marketing, en neemt daarmee alle taken van de traditionele uitgever over. En dat gaat grote gevolgen hebben voor de ingedutte industrie.
Het is deze maand een jaar geleden dat WikiLeaks 250.000 geheime, diplomatieke ambtsberichten openbaarde. Het zorgde voor licht in de enorme doofpot die de Amerikaanse overheid regelmatig hanteert. Journalisten van over de hele wereld putten uit de verslagen, maar geen van hen las alles: zó ongelofelijk veel is het. Nog dagelijks worden er nieuwe dingen ontdekt in de database (zoals het bericht deze week dat Duitsland tegenover de Amerikanen speculeert over mogelijke terugtrekking uit de euro). Al met al een enorme verdienste van de klokkenluidersclub.
