Christiaan Weijts

Columns door Christiaan Weijts

Christiaan Weijts (1976) is schrijver en columnist in nrc.next en de Groene Amsterdammer. Van zijn hand verschenen Art. 285b (2006) en Via Cappello 23 (2008). In de Tros nieuwsshow op Radio 1 noemde NRC-boekenrecensent Pieter Steinz Weijts 'een natuurlijke opvolger van Mulisch'. Meer informatie op christiaanweijts.nl.

Tussen Kerst en Nieuwjaar is er in de ministeriegebouwen geen sterveling te bekennen. Behalve bij Sociale Zaken. Daar stormde vicepremier Lodewijk Asscher (PvdA) vrijdagochtend binnen, zette z’n computer aan en tikte een persberichtje.

Asscher tikte z’n bericht zonder ook maar het geringste onderzoek

Eindelijk: alle ambtenaren die hem kunnen afremmen, zijn met kerstreces. Eindelijk mag hij ongestoord Een Statement Maken. Want dat moet een minister doen, vindt hij, zeker als hij net nieuw is. En gisteravond zag hij op tv een item over uitbuiting bij telers van champignons die gewoon bij Albert Heijn te koop zijn.

lees verder

Het zijn de nationale terugblikweken. Politici die uit de boksring zijn gestapt of geschopt, komen in dubbeldikke kerstnummers uithijgen. Ineens zien ze het licht en biechten ze ruiterlijk hun flaters op. „Ik heb verkeerd ingeschat dat de gedoogconstructie zou worden uitgelegd als één regering met de PVV”, zegt Maxime Verhagen in de Volkskrant. Gerd Leers onthult bij EénVandaag dat Geert Wilders hem regelmatig „onder druk kwam zetten” in zijn tijd als immigratieminister.

lees verder

2012 is het jaar van de gevallen namen. Nooit zo veel reputaties uiteen zien spatten op het aambeeld van de actualiteit. Lance Armstrong, Jimmy Savile, Diederik Stapel… Betrapt, ontmaskerd en in één keer dwars door alle rangen en standen heen getuimeld, van beeldschermkoning tot schophond.

Reputaties spatten uiteen op het aambeeld van de actualiteit

Zulke personality crashes en demasqués zien we graag. Ze beantwoorden aan oeroude theaterwetten, waarbij zo’n vallende held allerlei emoties opwekt, waarna we weer opgelucht en uitgeklept aan het werk gaan.

lees verder

Het is met nertsen fokken net als met wiet telen: zodra je het verbiedt, gaat het ondergronds, zeggen de voorstanders. Want er is nu eenmaal een markt voor. Met name onze Marokkaanse jeugd loopt graag met zo’n dode fret om z’n nek. Het bontkraagje is een statussymbool, en we creperen nog liever van de honger dan dat we afstand doen van een statussymbool.

De gaskamers voor bontkraagjes krijgen elf jaar respijt

Vergeleken met andere bontfokkers is Nederland nog best diervriendelijk. Ergo: een verbod opent de sluizen voor in den vreemde gemartelde marterachtigen.

lees verder

De bezuiniging op de kinderopvang is door de leegloop al behaald. Dat rekenen ouders en werkgevers voor in een brandbrief aan de Tweede Kamer. Geplande bezuinigingen voor 2013 zouden niet meer nodig zijn, want ouders maken minder gebruik van de opvang en gaan dat komend jaar nog minder doen.

Wat gaan die ouders doen? Krokodillen van eierdozen knutselen?

Het is een pragmatisch protest, dat past bij de tijdgeest en dat waarschijnlijk aansluiting hoopt te vinden bij dit kabinet van pragmatische veertigers. Geen principiële discussies, geen ideologieën, maar gewoon zaken doen. Jullie willen 205 miljoen? Wij rekenen uit dat die al zijn opgehaald.

lees verder

In Amsterdam zijn 188 appartementen van een woningcorporatie aangepast aan de wensen van moslimbewoners. Een schoenenkast in de hal. Scheidingswandjes houden mannen en vrouwen uit elkaar. Wateraansluiting voor ritueel reinigen.

Wie de vormgeving bepaalt, stelt heel tastbaar de norm

Een halalwoning, is dat niet in strijd met de scheiding van kerk en staat, vragen critici zich af. Mogelijk. Maar ik vermoed dat het de meesten niet om een juridisch-theoretisch debatje gaat, maar om iets veel eenvoudigers: architectuur is macht.

lees verder

‘Asfalt zal moeten bloeden, net als spoor en water.” Dat onverwachts poëtische zinnetje dichtte VVD-spindoctor Ton Elias gisteren, in een interviewtje met persbureau ANP. Elias maakt zich zorgen om ons asfalt, nu er 250 miljoen extra bezuinigd moet worden op het infrastructuurfonds. Als wisselgeld voor de inkomensafhankelijke zorgpremie.

Er is op calculatortjes gehamerd, maar niemand kijkt vooruit

Eerst bloedde de dubbelmodaalverdiener, nu het asfalt.

lees verder

‘Heeft u een bonuskaart? En spaart u nog koopkrachtplaatjes?” „Nee mevrouw, ik kom óm in die dingen. Dozen vol heb ik er. En de kinderen verspreiden ze door het hele huis. Onder de bank, tussen de radiatoren, in de vaatwasser… overal kom ik die ellendige koopkrachtplaatjes tegen. Zelfs als ik rustig in de auto zit, waaien ze voorbij. O-ve-ral! En wat koop ik ervoor? Niks. Dubbelmodaal, derde schijf, assurantiebelasting, blablatoeslagen, dingesaftrek… Nooit staat er op zo’n koopkrachtplaatje gewoon een kip of een paard. Steeds weer een zeenaaktslak. Of een kraagluiaard. Denk je dat het leuk is om dat thuis te moeten uitleggen aan een driejarige? Pappa, wat is dát voor dier? Dat is een harlekijngarnaal… Een wát? Een harlekijngarnaal, en wat zégt het harlekijngarnaaltje…? Nee, dat weet jij niet hè, dat weet niemand. Mevrouw, steek die koopkrachtplaatjes maar in uw regenbooglori.”

lees verder

Tussen alle klagers die nu hoogst verongelijkt vaststellen dat ze ‘erop achteruitgaan’, mis ik nog één groep bij wie ‘de rekening van de crisis eenzijdig wordt neergelegd’. Dat is ook niet vreemd, want die groep staat nu nog ergens in fietsenhokken te blowen of te tongzoenen: de toekomstige studenten.

Jongens, wie kan Jet eventjes inwerken in de dossiers?

Die moeten straks veel geld lenen om te mogen studeren, en ze krijgen een kortingskaart in plaats van een ov-jaarkaart. De nieuwe minister van Onderwijs, Jet Bussemaker (PvdA), ziet het probleem niet zo. Studenten moeten maar dichter bij hun opleiding gaan wonen, zei ze in het forenzenblaadje Spits. Ze had als rector in Amsterdam meegemaakt dat een student elke dag vanuit Vlissingen kwam. „Die had ook best wel naar bijvoorbeeld Middelburg kunnen gaan.”

lees verder

Ik vind het een prima regeerakkoord en dat zeg ik niet om te provoceren. Punt. Voor u is dat natuurlijk vervelend, want u wilt dat een columnist iets te zeiken heeft, zodat u mee kunt zeiken.

Eerste Kamer roept op tot snoeiharde partijpolitiek

Maar helaas. Er is slim geschroefd in de fiscale flipperkast met als netto-effecten dat de allerarmsten 0,2 procent winnen en de allerrijksten 0,6 procent verliezen. Hoe je met zo’n verwaarloosbare kapitaalverplaatsing 15 miljard bespaart, is voor mij een mysterie, maar het Centraal Planbureau zal het wel goed hebben uitgerekend.

lees verder