Ilja Leonard Pfeijffer

Columns door Ilja Leonard Pfeijffer

Ilja Leonard Pfeijffer (1968) is dichter, romancier, essayist, criticus en polemist. Voor nrc.next schrijft hij een column op de opiniepagina. iljapfeijffer.nl is zijn persoonlijke website.

Een columnist is natuurlijk neutraal. Uw wekelijkse commentator in dit hoekje op vrijdagochtend opereert zonder last of ruggespraak. Ik grinnik, u knipoogt en dat is ons pact. En zo is het ook goed.

Of was het Lucassen? Of Dion Graus met zijn vrouwtje? BAM!

Vanochtend wilde ik iets leuks schrijven over al die lijsttrekkerverkiezingen. En ik had best iets grappigs bedacht. Een column over lijsttrekkerverkiezingen bij de PVV. Met slogans en al. Bijvoorbeeld dat Brinkman, of wie was dat ook alweer die iedereen in elkaar sloeg, komt met BAM! Of was het Lucassen? Of Dion Graus met zijn vrouwtje? BAM! Nou ja, dat was een leuke column geworden, laat dat maar aan mij over. U had er hard om gelachen.

lees verder

In mijn studententijd had ik een bijbaantje in de Heinekenbrouwerij in Zoeterwoude. Ik zat achterin colonne 1b. Daar stond onder andere de krattenwasmachine, een huizenhoog apparaat waarin de kratten die terugkwamen van de klant werden gereinigd voor hergebruik. Een van de vervelendste dingen voor de brouwerij was de gewoonte van sommige mensen om hun kratje te personaliseren. Ze hadden een paar letters van het woord Heineken ingekleurd met een zwarte stift zodat iedereen kon zien dat dit het kratje was van Hein, Ineke, Ken of Henk.

lees verder

Wanneer de oorlog is afgelopen, zat iedereen opeens in het verzet.Het is gênant om te zien hoe de ene CDA’er na de andere opeens haastig verklaart dat hij eigenlijk altijd al tegen samenwerking met de PVV is geweest. Dat staatssecretaris Ben Knapen zegt dat hij ‘opgelucht’ is en dat hij nooit iets aan de PVV heeft gehad, valt nog te begrijpen. Hij heeft tenslotte ontwikkelingssamenwerking in zijn portefeuille. Maar van al die anderen is het toch op zijn minst een beetje hypocriet.

lees verder

Dat het kabinet ten val zou komen, was niet moeilijk te voorspellen. Sterker nog, dat had ik voorspeld. „Het is nu al duidelijk”, schreef ik op 2 januari in deze krant, „dat de regering zich gedwongen zal zien om extra bezuinigingsmaatregelen af te kondigen. En het is eveneens duidelijk dat deze tot verhoogde spanningen leiden in de gedoogcoalitie. Het is daarom zo goed als zeker dat de regering in 2012 ten val zal komen. Wilders [...] zal geen verantwoordelijkheid willen dragen voor pijnlijke bezuinigingen, dus zal hij een breekpunt zoeken om de gedoogconstructie op te blazen en als tegenstander van pijnlijke bezuinigingen de verkiezingscampagne in te gaan.”

lees verder

Alles is marketing. Toen ik nog jong was, heel veel jonger dan vandaag, was Holland een merknaam waarmee je kon aankomen op de vijf continenten van de wereld. Ik herinner mij nog goed dat ik op mijn interrailvakanties slechts de toverspreuk ‘Holland’ hoefde uit te spreken om bij mijn toehoorders weidse perspectieven te openen van een vrijstaat die de wereld ver vooruit was, waar drugs en hoeren gewoon drugs en hoeren waren in plaats van een bedreiging van de rechtsorde en de beschaving en waar vrijheid een woord was dat glans had.

lees verder

Het is toch al met al een buitengewoon opmerkelijk incident. Ik kan me geen ander voorbeeld herinneren van een bericht op de voorpagina van een kwaliteitskrant dat onmiddellijk na verschijnen door alle, maar dan ook alle betrokkenen categorisch wordt ontkend. Natuurlijk, het komt af en toe voor dat er op basis van een bron informatie naar buiten wordt gebracht en dat de juistheid van die informatie vervolgens door anderen wordt betwist, zoals met het veelbesproken bericht van NRC Handelsblad over Friso. Maar in dat geval was de vraag niet of de journalist had gelogen.

lees verder

Gisterochtend om kwart voor acht twitterde Maxime Verhagen: ‘Want die een hoge staat, of wichtig ambt bekleedt, Is nimmer buiten zorg, en zelden buiten leed.’ Het was een citaat van de dichter en politicus Jacob Cats naar wie het Catshuis is vernoemd. En daar was Verhagen naartoe op weg om een laatste poging te ondernemen om het vastgelopen crisisberaad vlot te trekken. De keuze van het citaat getuigt van een bedrukt humeur en weinig hoop op een goede afloop. Dit zou de dag worden waarop het kabinet zou vallen.

lees verder

Zo’n anderhalf jaar geleden, na de formatie, toen het ging over de positie van de twee zogenaamde dissidenten binnen het CDA, had Wilders er nog een elegante formulering voor: „Het CDA moet wel leveren”.

Wat denkt de premier nou? Hoe naïef kun je zijn?

Daarmee bedoelde hij dat hij de Tweede-Kamerfractie van het CDA niet wenste te beschouwen als een groep van eenentwintig volksvertegenwoordigers met individuele opvattingen die zonder last of ruggespraak hun eigen afwegingen maken, maar als een trouwe leverancier van eenentwintig stemmen.

lees verder

Sinds Rick Perry heet het een oepsmoment. Hij was die Republikeinse kandidaat in de Amerikaanse voorverkiezingen die live in een televisiedebat vol bravoure aankondigde dat hij, zoals hij altijd al had gezegd, als president onmiddellijk vier ministeries zou opheffen en die, toen hij die vier ging opsommen, niet meer op de vierde kon komen. „Oeps”, zei hij. En met dat geluidje spoelde zijn kandidatuur weg in het afvoerputje.

Maar hadden we dan geen mediastilte afgesproken? Oeps

lees verder

Hoewel we geen flauw benul hebben van wat ze daar allemaal achter de gesloten deuren van het Catshuis zitten te bekokstoven, weten we één ding zeker. In elk geval komt de ontwikkelingshulp ter sprake. Wilders heeft al meermalen in niet mis te verstane bewoordingen duidelijk gemaakt dat daar flink op moet worden bezuinigd.

Alles hebben ze ervoor over om Europa te bereiken

Deze week verscheen er een oproep, ondertekend door de grote denkers van deze tijd, onder wie Doutzen Kroes en Louis van Gaal, om daar al bij voorbaat tegen te protesteren. Hun argumentatie is weinig altruïstisch, zoals collega Christiaan Weijts gisteren op deze plek terecht betoogde. Ze zeggen dat ontwikkelingshulp goed is voor onze economie, want zo creëren we een afzetmarkt. Aan uitgemergelde negerkindjes met opgezwollen buikjes en plakvliegjes op hun gezicht kun je nu eenmaal niet zo bar veel verkopen. Geef die stakkertjes een beetje koopkracht en we zijn zo uit de economische dip.

lees verder