‘Onze-Lieve-Heer heeft vreemde kostgangers’, zegt mijn oma vaak. ‘Je hep leipe mensuh, ouwe’, zegt mijn buurjongen regelmatig. Ze bedoelen hetzelfde. Op deze wereld lopen veel eigenzinnige figuren rond. Het zou me niets verbazen als ze in aantal toenemen hoe langer ‘De Crisis’ voortduurt (een rijkaard die bankroet gaat, schijnt niet zelden een comeback te maken als zelfverklaarde Napoleon of Caesar). Deze mensen lopen in een aparte outfit, schreeuwen leuzen of leven te midden van een eigenaardig interieur. Ik vind dat we die mensen nodig hebben. Gewoon om ons te helpen herinneren dat het eigenlijk niet zo nodig hoeft: ‘normaal zijn’. Sterker nog, ik vind ze vaak minder beangstigend dan menig gelikte krijtstreepdrager waar elke vorm van menselijkheid uit lijkt te zijn verdwenen.

lees verder›

Ja, ik weet het. De Sint zit alweer lang en breed in Spanje. Maar het gaat hier dan ook om een vooruitblik.

Ik ben vrij nostalgisch aangelegd. Elk jaar, eind september (!), als bij bepaalde supermarktketens de speculaasgeuren in opdracht van de marketingafdeling weer door de winkel worden geblazen, gaat mijn hart sneller kloppen. Dan krijg ik flashbacks naar mijn vroege jeugdjaren waarin ik regelmatig met een fris gewassen wortel bij de kachel zat te wachten op de goedheiligman. Steevast viel ik in slaap voordat de beste kerel met zijn knechten ons huis betrad. En nooit kon ik wachten op die mooie avond, 5 december.

lees verder›

Lieve, lieve verontruste medelander, verongelijkte burger of vertegenwoordiger van de een of andere belangengroep. Voordat er misverstanden ontstaan wil ik u bij deze enige helderheid verschaffen over mijn intenties. De komende weken heb ik de taak om elke werkdag vierhonderd woorden te schrijven op deze pagina. En ik besef maar al te goed, er kan van alles misgaan! U kunt mij bijvoorbeeld verkeerd begrijpen. Een sarcastisch grapje is tegenwoordig al gauw een nationale rel. Een verkeerde komma en húp: een kogelbrief in de bus. Mijn vrijheid van meningsuiting schijnt niks meer waard te zijn. Dus bij deze al bij voorbaat sorry! Zo ga ik het niet bedoelen. U gaat mij verkeerd begrijpen. Alles gaat uit zijn verband gerukt worden. Wat ik ook ga schrijven, ik hou van jullie allemaal. Zo ben ik. Ik heb vertrouwen in de mens.

lees verder›

Mijn eerste avond in het studentenleven. Het contrast kon niet groter. ’s Ochtends was ik op Schiphol aangekomen vanuit Paramaribo, ’s avonds zat ik tussen de brallende eerstejaars bedrijfswetenschappen op het Rembrandtplein in Amsterdam. Van de Surinaamse ‘w’ naar de bekakte ‘r’.

Achteraf bekeken strookte mijn keuze voor bedrijfswetenschappen weinig met mijn persoonlijkheid. Ik paste meer in het plaatje ‘linkse Amsterdammer’ dan ‘liberaal uit Hilversum’. En die laatste groep was toch dominant op de economische faculteit van de Vrije Universiteit.

lees verder›