Dat PVV-vertegenwoordigers het gedachtegoed van hun partij ook in e-mails benadrukken moet niet worden bestraft maar worden gestimuleerd. Helaas is de PVV gezwicht voor wat opwinding in de media. Net als bij de Cohen-bashende PvdA-voorzitter in Arnhem en de Amerikaanse lijkenpissers gaat het bij het openhartige Statenlid (in een uitgelekte sms omschreven als „het wonderlijke product van brokjes menselijk DNA, jarenlange inteelt en slachtafval”) niet om de feiten zelf.

De feiten worden pas een probleem als ze in de media terechtkomen. Plotseling voelen allerlei bazen zich genoodzaakt ook verontwaardigd te zijn. Ze zouden een voorbeeld moeten nemen aan Richard Desmond, de eigenaar van onder andere Daily Star en Channel 5. Hoewel zijn kranten in vier maanden tijd tientallen rechtszaken moesten afkopen (waaronder verzinsels dat de ouders van Madeleine McCann hun kind zelf vermoord hadden) staat hij pal voor zijn daden en uitspraken: „Als er in vier maanden 102 artikelen waren over de McCanns en daarvan klopten er 38 niet, zou je ook kunnen zeggen dat er 65 of 70 artikelen wel klopten.”

lees verder›

Drie januari is mediatechnisch een vrij zinloze dag. Het oude jaar is klaar, maar het nieuwe is nog niet echt begonnen. Alsof we met z’n allen door de douane zijn, nog wat verdwaasd rondlopen op Schiphol, op weg naar een nieuwe bestemming.

Er zijn nog geen discussies of conflicten gecreëerd die door de opinieschreeuwers besproken moeten worden. Veel van hen zijn met vakantie en hebben hun mening eerder ingeleverd (het is nu bijvoorbeeld 28 december).*

Zelfs de gebruikelijke schreeuwers houden wijselijk hun mond. Wat je vandaag zegt, verdwijnt meteen in de vergetelheid. Toch is het voor politici geen geschikte dag om slecht nieuws bekend te maken. De afwezigheid van andere nieuwsitems zou het slechte nieuws naar ongewenste hoogtes kunnen stuwen.

lees verder›

Aartsbisschop Eijk maakt tot nu toe weinig indruk met zijn excuses voor de misdaden van allerlei figuren binnen de Katholieke Kerk. Alleen zijn kledingadviseurs kunnen tevreden zijn; hij treedt op in kleding die een serieuze, sobere indruk maakt. Frivole sjerpen of grote kruizen om zijn nek worden in de huidige voorstelling niet gebruikt.

De overige adviseurs falen tot nu toe. Ze kunnen zich niet verschuilen achter zijn gebrekkige acteertalent. Met de teksten waarmee hij de podia betreedt was ook Hans Kesting niet weggekomen. Zinnen als: „Vanuit de verantwoordelijkheid die we hebben overgenomen van onze voorgangers, leven wij mee met de slachtoffers en bieden hen ons oprecht excuus aan”, gaan nooit werken. Naar aanleiding van de negatieve recensies vervolgde de aartsbisschop zijn mediatour met zinnen als: „Het gevoelsaspect heeft misschien, zeker naar buiten toe, ontbroken.” Wederom een zin waar zelfs een begaafd acteur weinig snaren mee zou kunnen raken.

lees verder›

De verhoren van de commissie-De Wit zijn veel grappiger dan mensen denken. Door de setting en alle pakken en dassen lijken de zinnen die uitgesproken worden betekenis te hebben. Maar hun betekenis is vooral het gaande houden van het verhoor en de bevestiging dat onze overheid net zo goed (of slecht) geleid wordt als de gemiddelde voetbalkantine. Mensen doen allemaal hun best en als het misgaat construeren ze een mooi verhaal over hun rol in de gebeurtenissen. Of het nou om het instorten van de wereldeconomie of bedorven frituurvet gaat.

lees verder›