Hoe is toch dat misverstand ontstaan dat de Partij van de Arbeid niks meer in de melk te brokkelen heeft sinds het is gaan regeren met het CDA en de ChristenUnie? Het kabinet-Balkenende IV toont geen visie, schuift de moeilijkste beslissingen voor zich uit, mijdt alle precaire debatten en probeert intussen de schijn te wekken dat het veel gedaan krijgt.
Ik herken daar toch duidelijk de PvdA in.
Goed, de socialisten mogen dan hun meest principiële beloftes niet hebben ingelost (aanpak topinkomens, Irak-onderzoek) en daarmee hun laatste ideologische veertjes wel zo’n beetje hebben afgeschud, maar geldt dat niet evengoed voor de coalitiegenoten? Is dit kabinet dan zo christelijk en Bijbelvast?



