‘Werk, werk, werk. Dat zal altijd boodschap nummer één zijn van de PvdA.”

Aldus Wouter Bos vlak voor hij ontslag nam.

Een leider van de Arbeiderspartij die midden in een crisis zijn baan opzegt en in zijn afscheidsspeech waarschuwt voor de oplopende werkloosheid – dat kan alleen in Nederland, denk ik. Cisca Dresselhuys was er zo door van slag dat ook zij pardoes haar gedachtengoed vergat. Diep teleurgesteld aanschouwde Cisca de voltooiing van de emancipatie. „Wéér een man die het gezin als smoes gebruikt”, constateerde ze bedompt – alsof zonder al die luierverschonende vaderfiguren de arbeidsmarkt niet al krap genoeg was. Op de feministische meetlat zit Cisca nu ergens tussen Bas van der Vlies en André Rouvoet in.

Lees verder

W ie is ooit op het lumineuze idee gekomen om de strafbaarheid van seksueel misbruik te laten verjaren? In de Rooms-Katholieke contreien zullen ze dat juridische meesterbrein wel dankbaar zijn. Al die pastoors en priesters die zich in de jaren 60 en 70 vergrepen hebben aan de kleine kapellaantjes, kunnen inmiddels niet meer worden vervolgd. Zie daar de joods-christelijke traditie in een notendop. Hang je één nozem aan het kruis, dan wordt het je tweeduizend jaar lang nagedragen, maar grijp je een paar honderd kinderen in het kruis, dan is het na twaalf jaar: zand erover.

Lees verder

Waar komt toch die misvatting vandaan dat de PVV zo radicaal is?

Stelletje watjes, dat zijn het.

Neem dat hoofddoekjesverbod. De partij vindt de hoofddoek een „abject symbool van een onderdrukkende totalitaire ideologie”, dus wil ze het dragen ervan verbieden. Voor ambtenaren. Tijdens werktijd. In Den Haag en Almere.

Nou nou.

Daarmee zet je de totalitaire fascisten wel een hak, of niet? Geen vrouwenonderdrukking meer tussen 9 en 5 aan het gemeenteloket in Moerwijk en Almere-Buiten. Die kunnen hun wereldkalifaat wel vergeten.

Lees verder

Van rampkabinet tot rompkabinet – het is, na acht jaar Jan Peter Balkenende, standaardprocedure. Weten we eindelijk wat hij al die tijd bedoelde met versoepeling van het ontslagrecht.

„De vlag kan uit!”, jubelde Geert Wilders toen het weer zover was. Het was dan ook een genante vertoning. De val werd ingezet door Wouter Bos, die plotseling de behoefte kreeg publiekelijk te verklaren dat zijn partij tegen een langer verblijf in Afghanistan was.

Daarmee wilde hij „de ontstane mist” over het PvdA-standpunt wegnemen. Op welke mist de PvdA-leider doelde is de vraag, want direct na de val van het kabinet bleef diezelfde Bos maar herhalen dat de positie van zijn partij inzake de missie „al jaren duidelijk” was, namelijk zoals in 2007 zwart op wit werd vastgelegd: eind 2010 stoppen we ermee.

Lees verder

Het kabinet wil in de Grondwet vastleggen dat het Nederlands „de officiële taal” van Nederland is. Waarom? Om „te voorkomen” dat het „in de verdrukking komt” door andere talen.

Ach so.

Tja, sinds de multiculturele samenleving van de nineties door Pim Fortuyn en plein publique passé werd verklaard (dat was echt een eyeopener voor het establishment), is het opeens extreem salonfähig (excusez-moi: bon ton) geworden om als politiek statement full time te showen hoe trots je wel niet bent op Nederland – dus qua timing is dit plan niet eens zo shocking.

Lees verder

De PVV vond het natuurlijk geweldig nieuws, dat verbod op seks met dieren: kunnen eindelijk alle geitenneukers worden vervolgd. Ook mijn buurman was in extase. Hij lag namelijk al dertig jaar „naast een koe in bed”. Manege De Wilde Hengst moest haar leden geruststellen: het paard blijft fiscaal wel aftrekbaar. En een paard fokken mag ook nog steeds, zolang je er maar geen plezier aan beleeft. Bij de seksshop kwam een journalist vragen of de „hamsterweken” al waren aangebroken. En ja: het Eerste Kamerlid dat de meeste bezwaren had tegen het dierenseksverbod heette Sybe Schaap. Dan ben je mooi in de aap gelogeerd. Wat dus niet meer mag.

Lees verder

Op papier doet de commissie-De Wit onderzoek naar de oorzaken van de financiële crisis, maar in de praktijk blijkt ze toch meer geïnteresseerd in de zielenroerselen van haar gasten.

Commissievoorzitter Jan de Wit (SP) wilde van Wim Kok weten hoe het kon dat hij als premier in 1997 nog sprak van een „exhibitionistische stijging van salarissen” in het Nederlandse bedrijfsleven, terwijl hij zeven jaar later als commissaris van de ING akkoord ging met het uitdelen van vele miljoenen aan bonussen aan het bestuur.

Lees verder

Briljante zet van Camiel Eurlings.

De laatste die zich ooit waagde aan directe democratie was Rita Verdonk. Zij stond destijds op veertig zetels in de peilingen en dacht: hoog tijd dat ik een paar standpunten met draagvlak verzin. Prompt verscheen de Rita-wiki, waarop willekeurige mensen de politica konden vertellen wat ze moest vinden. De betere suggesties: gratis aambeienzalf, sjoelen als Olympische Sport en een verbod op eenpersoonsbedden. Het volk had gesproken.

Van Rita hebben we sindsdien niks meer gehoord.

Lees verder

Dinsdag 12 januari 2010. Half elf Nederlandse tijd. De commissie-Davids presenteert, na bijna een jaar lang onderzoek, haar 551 pagina’s tellend Irak-rapport.

Klaar voor de start? Af.

Op de eerste plaats is geëindigd: D66, met een reactiesnelheid van 88 minuten – oftewel 9,58 seconden per pagina. Precies evenveel als het wereldrecord op de honderd meter van Usain Bolt. Verdienstelijk tweede werd GroenLinks, met een reactie in 11 seconden per pagina. En het was een fotofinish, maar toch nog een podiumplaats kreeg de Staatkundig Gereformeerde Partij, met 14 seconden per pagina.

Lees verder