Columns van Rob Wijnberg

Rob Wijnberg:

Mierenneukerij

De PVV vond het natuurlijk geweldig nieuws, dat verbod op seks met dieren: kunnen eindelijk alle geitenneukers worden vervolgd. Ook mijn buurman was in extase. Hij lag namelijk al dertig jaar „naast een koe in bed”. Manege De Wilde Hengst moest haar leden geruststellen: het paard blijft fiscaal wel aftrekbaar. En een paard fokken mag ook nog steeds, zolang je er maar geen plezier aan beleeft. Bij de seksshop kwam een journalist vragen of de „hamsterweken” al waren aangebroken. En ja: het Eerste Kamerlid dat de meeste bezwaren had tegen het dierenseksverbod heette Sybe Schaap. Dan ben je mooi in de aap gelogeerd. Wat dus niet meer mag.

Lees verder

Rob Wijnberg:

Commissie-De Wit

Op papier doet de commissie-De Wit onderzoek naar de oorzaken van de financiële crisis, maar in de praktijk blijkt ze toch meer geïnteresseerd in de zielenroerselen van haar gasten.

Commissievoorzitter Jan de Wit (SP) wilde van Wim Kok weten hoe het kon dat hij als premier in 1997 nog sprak van een „exhibitionistische stijging van salarissen” in het Nederlandse bedrijfsleven, terwijl hij zeven jaar later als commissaris van de ING akkoord ging met het uitdelen van vele miljoenen aan bonussen aan het bestuur.

Lees verder

Rob Wijnberg:

Pech

Briljante zet van Camiel Eurlings.

De laatste die zich ooit waagde aan directe democratie was Rita Verdonk. Zij stond destijds op veertig zetels in de peilingen en dacht: hoog tijd dat ik een paar standpunten met draagvlak verzin. Prompt verscheen de Rita-wiki, waarop willekeurige mensen de politica konden vertellen wat ze moest vinden. De betere suggesties: gratis aambeienzalf, sjoelen als Olympische Sport en een verbod op eenpersoonsbedden. Het volk had gesproken.

Van Rita hebben we sindsdien niks meer gehoord.

Lees verder

Rob Wijnberg:

Bezinning

Dinsdag 12 januari 2010. Half elf Nederlandse tijd. De commissie-Davids presenteert, na bijna een jaar lang onderzoek, haar 551 pagina’s tellend Irak-rapport.

Klaar voor de start? Af.

Op de eerste plaats is geëindigd: D66, met een reactiesnelheid van 88 minuten – oftewel 9,58 seconden per pagina. Precies evenveel als het wereldrecord op de honderd meter van Usain Bolt. Verdienstelijk tweede werd GroenLinks, met een reactie in 11 seconden per pagina. En het was een fotofinish, maar toch nog een podiumplaats kreeg de Staatkundig Gereformeerde Partij, met 14 seconden per pagina.

Lees verder

Rob Wijnberg:

Hype/De Tijd

Ze had Geert Wilders kunnen doden, schreef Karen Geurtsen na haar geheime stage bij de PVV in HP/De Tijd. Sterker nog: ‘Ik had hem zelfs tientallen keren kunnen doden!’

Iemand tientallen keren om zeep helpen – ik geef het je te doen. Zelf dacht ik altijd dat daar een betrekkelijk beperkt maximum aan zat. Mijn voorlopige diagnose: Karen gelooft in acute reïncarnatie, of ze heeft vroeger te veel genintendood.

Of ze heeft het nieuwe stijlboek van Hype/De Tijd gelezen, dat kan ook. Daarin staat ‘onnozele overdrijving’ sinds kort bij de verplichte stijlfiguren – om de oplage op te krikken. En ja, dan wil er wel eens een natuurwet sneuvelen.

Lees verder

Rob Wijnberg:

Gelukkig uiteinde

De vraag of we langer in Afghanistan moeten blijven, wordt steeds gemakkelijker te beantwoorden. Tenminste, als ik één van onze jongens was, zou ik onmiddellijk opteren voor nog een paar jaartjes toeven in de oase van rust die Uruzgan heet dan te moeten terugkomen naar de dampende puinhopen aan het thuisfront.

Afgebrande scholen, afgerukte ledematen, mishandelde hulpverleners, geplunderde woningen – het was weer feest in Nederland. In Utrecht gingen maar liefst dertig auto’s in rook op, in Brielle bezweek bijna een hele straat aan een „pijpbom” en in het Brabantse dorpje Veen werden – I kid you not – „onbemande vliegtuigjes van Defensie” ingezet om „de feestactiviteiten” van een afstand gade te slaan. Geef ze eens ongelijk: het aantal belaagde dienders kwam dit jaar op 140. Minister Guusje ter Horst van Binnenlandse Zaken noemde de jaarwisseling „onrustig maar beheersbaar”.

Lees verder

Rob Wijnberg:

Jaaroverzicht 2009

Meest schokkende gebeurtenis in Nederland: Karst T. jaagt acht mensen de dood in. Meest schokkende gebeurtenis in Medialand: ‘Aanslag op Beatrix.’

Meest teleurstellende recordpoging: zeilmeisje Laura steekt op 14-jarige leeftijd in haar eentje de Atlantische Oceaan over. Met het vliegtuig.

Meest kolderieke kredietcrisismoment: ABN Amro neemt kunstcollectie van Dirk Scheringa in beslag wegens openstaande lening.

Meest onverwachte onderscheiding: Barack Obama wint de Nobelprijs Zonder Reden.

Lees verder

Rob Wijnberg:

Akkoord

Na elf dagen onderhandelen zijn de 192 landen op de klimaattop in Kopenhagen overeengekomen om „kennis te nemen” van het nieuwe klimaatverdrag. Of, in gewoon Nederlands: hierbij verklaren wij te weten dat er een verklaring is.

Akkoord.

Er is, met andere woorden, helemaal niets besloten in Kopenhagen. In het ‘akkoord’ staat eigenlijk alleen dat iedereen het erover eens is dat klimaatverandering een groot probleem is. Verder zijn er, zwart-op-wit, géén afspraken in een níet-bindende overeenkomst gezet. President Obama sprak van een „betekenisvolle, historische doorbraak.”

Lees verder

Rob Wijnberg:

Transparantie

Op 13 juni 2008 verstuurde het Directoraat-Generaal Rechten van de Mens en Juridische Zaken, namens de Group of States against Corruption (hierna te noemen: GRECO), na goedkeuring op de 38ste plenaire vergadering in Straatsburg, opgetekend tijdens de derde evaluatieronde (thema II, zie bijlage 13), een schriftelijk evaluatierapport over de artikelen 8, 11, 12, 13b, 14 en 16 inzake de ‘Gemeenschappelijke Regelgeving ter bestrijding van Corruptie met betrekking tot de Financiering van politieke partijen en verkiezingscampagnes’. De belangrijkste aanbeveling uit het rapport:

Lees verder

Rob Wijnberg:

Gejodeld

De column van Geert Wilders over het Zwitserse minarettenverbod, op de site van EenVandaag, had een prachtige eerste zin. ‘Het liefst had ik deze column gejodeld’, stond er. Ik denk dat Geert hier recht uit het hart sprak. Jodelen betekent namelijk – en nu hanteer ik de officiële definitie – ‘het afwisselend met borststem en kopstem zingen van reeksen betekenisloze klanken’.

Beter had ik zijn retoriek niet kunnen omschrijven.

Geert eist op extreem hoge toon en klaagt met zeer lage bassen – in klanken waarvan vaak onduidelijk blijft wat ze behelzen. Zo beantwoordde Wilders begin dit jaar een uitnodiging voor een debat met moslims op het eerste Nationale Islam Congres met de woorden „in nog geen honderd miljoen jaar”, terwijl hij vorige week, toen hem een bezoek aan Turkije werd geweigerd, alweer concludeerde: „Het is een barbaars regime. Als je democratische waarden aanhangt, ontvang je ook je tegenstanders.”

Lees verder