Berichten in de categorie Rob Wijnberg

Mocht u zich weleens hebben afgevraagd: waarom is Irak eigenlijk nooit meer in het nieuws? Dat komt: ’t gaat daar geweldig. De oorlog is afgelopen, alle niet-Amerikaanse troepen zijn het land uit en ook president Obama beloofde onlangs de terugtrekking van de resterende 35.000 Amerikaanse soldaten „voor het einde van het jaar” te hebben voltooid.

Eind goed, al goed.

Tuurlijk, het land kampt nog wel met wat onvolkomenheden – 2,4 miljoen Irakezen ontheemd, 2,1 miljoen gevlucht, 25 procent analfabeet, 30 procent zonder water, 25 procent onder de armoedegrens – maar kom op hé: gaan we mierenneuken?

lees verder

Met de oprichting van de commissie Nieuwe woorden, Nieuwe beelden is het CDA begonnen aan het verkopen van oude wijn in nieuwe zakken hertalen van haar gedachtegoed. De bedoeling is om de uitgangspunten van de partij een beetje anders te spinnen weer eigentijds en modern te maken. Daartoe heeft het CDA allereerst een oudgediende kersverse partijvoorzitter aangesteld die nog nooit een baantje buiten kerk of politiek heeft gehad met beide benen in de samenleving staat. Aan haar de onmogelijke opdracht schone taak het CDA weer aan de macht te helpen nieuw leven in te blazen.

lees verder

De Verenigde Staten zijn technisch failliet. De euro staat op omvallen. Van de bakermat van de Europese beschaving is slechts een kolosale staatsschuld over. Wat ooit het machtigste Rijk ter wereld was, staat nu onder curatele van het IMF. De parlementaire democratie is vervangen door de dictatuur van de beurs. Spaartegoeden en pensioenfondsen staan op de tocht.

En wie vragen wij om tot op de bodem uit te zoeken hoe dit allemaal zo ver heeft kunnen komen?

Dion Graus.

lees verder

Zo. Weten we ook weer hoe de financiële markten aankijken tegen democratie.Papandreou wil referendum.

‘Bloedbad op beurzen.’

Papandreou schrapt referendum.

‘Koersen naar recordwinst.’

Tja, hoe haal je het ook in je hoofd: als volksvertegenwoordiger het volk raadplegen? Natuurlijk zeggen de Grieken ‘nee’ als ze beseften wat hun boven het hoofd hangt. Hier wordt namelijk het gebruikelijke, uit de Derde Wereld bekende IMF-medicijn toegediend: wacht eerst totdat een land aan de rand van de afgrond staat en beloof dan noodhulp in ruil voor de totale ontmanteling van de publieke sector. Voordeel: banken en multinationals kunnen de sector voor een spotprijs inlijven en de bevolking zit voor minstens dertig jaar vast aan hun nieuwe schuldeiser IMF.

lees verder

Het woord is aan de heer Leers.Gerd Leers (oktober 2011): „Dank u, voorzitter. (…) De kern is dat wij regels hebben vastgesteld ten aanzien van het asielbeleid. Op basis van die regels zijn de asielverzoeken van de heer Mauro Manuel afgewezen. Omdat ik sta voor een eenduidige toepassing van het beleid, heb ik besloten geen gebruik te maken van mijn discretionaire bevoegdheid.”

Gerd Leers (juni 2006): „Wet is wet. Met overhaaste rechtlijnigheid trekt de minister die conclusie. (…) Het strikt regels toepassen zonder ruimte te bieden voor oplossingen is een teken van zwakte. (…) Wie de geest van de wet niet aandurft, neemt zijn toevlucht tot de letter.”

lees verder

Terwijl burgers op pleinen over de hele wereld demonstreren tegen het systeem, komen leiders van over de hele wereld bijeen om dat systeem te redden.

De kloof samengevat.

De kiem van die kloof ligt in de jaren 90, toen twee cruciale stappen richting crisis werden gezet: 1) de deregulering van de financiële sector en 2) de privatisering van het publieke domein. Het eerste kwam erop neer dat banken, verzekeraars en speculanten Russisch roulette mochten spelen met andermans geld, terwijl de overheid hun levensverzekering betaalde. Het tweede betekende: minder service voor burgers, stagnerende lonen voor werknemers en fenomenale bonussen voor het management. Ook wel: ‘efficiency’, ‘productiviteit’ en ‘prestatiebeloning’.

lees verder

Een cake is tegenwoordig zo gebakken: pakje kant-en-klaar-mix, beetje melk, afbakken maar.

Klaar is cake.

Met meningen gaat het anno 2011 net zo. Pakje kant-en-klaar-conclusies, beetje vooringenomenheid, twitteren maar. Of het nu gaat om een ruzie tussen Peter R. de Vries en Sven Kockelman, of om een wereldwijd protest tegen de heersende machten – nog voor je Malieveld kan zeggen, is het instantoordeel al geveld.

Occupy is het jongste slachtoffer van deze betekenis-à-la-minute. PowNews volgde zijn vaste recept: zoek een paar stotteraars, schilder ze af als links, knip de vragen eruit – en er is wel weer genoeg geduid voor vandaag. Verder binnenlands nieuws: toet, boink, tweet, nou nou, tsjongejonge.

lees verder

Zelden moet een rapportje zo leuk zijn geweest om te schrijven als Drugs in Lijsten van de commissie-Garretsen. De vooraf vastgestelde conclusie luidde ‘drugs zijn slecht voor je’ – en de methode van onderbouwing was: show, don’t tell.

Dus kwam er eerst een krat bier op tafel. En we kennen allemaal het effect van de eerste drie, vier alcoholische versnaperingen: de tong wordt losser, de uitspraken bouder. Zodoende kwam de commissie tot haar advies om cannabis met meer dan 15 procent thc tot harddrug te verklaren. Want het is weliswaar „niet mogelijk op wetenschappelijke gronden een exacte grens aan te geven op grond waarvan dit onderscheid kan worden gemaakt”, máár „de commissie beveelt aan nu al een grens vast te stellen die naar verwachting zal leiden tot minder schade aan de gezondheid.”

lees verder

Het is fijn om VVD’er te zijn dezer dagen. De eerste liberale premier sinds de Eerste Wereldoorlog grijnst en grolt ons door de crisis, de fractie staat als één Stef Blok achter haar leider – en terwijl CDA en PvdA al toonmatigend richting afgrond glijden, blijft de VVD onverstoord de grootste in de peilingen.

Dat succes is natuurlijk te danken aan het feit dat de VVD als enige haar verkiezingsbeloftes keihard waarmaakt. Oké, van de 40 miljard aan bezuinigingen bleven er 18 over, de lastenverlichting werd een lastenverzwaring, de 400.000 banen erbij werden 8.000 werklozen erbij, de staatsschuld bleef groeien zonder te snoeien en in plaats van 3.500 extra agenten in de Hollandse straten werden er 50 naar Kunduz gestuurd en 500 omgeschoold tot animal cops.

lees verder

Beste Rob,ja, dat had je niet verwacht hè: een brief van je toekomstige zelf. Ik kan het weten, want ik bén je toekomstige zelf. Dus weet ik ook dat je net, toen je deze brief begon te lezen, dacht: ‘Hé, dat had ik niet verwacht! Een brief van mijn toekomstige zelf!’ Waarna jij las dat ik al wist dat jij dat dacht toen je dat las, waarna jij weer dacht: hoe wéét hij dat?

Laat maar.

Als mijn berekeningen kloppen – ja, ik praat nu doctor Emmett Brown uit Back to the Future na – heb je zojuist De Wereld Draait Door gezien. Daarin vertelde Robbert Dijkgraaf over een deeltje dat sneller gaat dan het licht. „Wat betékent dat?” hyperventileerde Matthijs. „Nou”, zei Robbert, „dat je misschien berichtjes naar het verleden kan sturen!” Waarop Matthijs dacht: ‘Doe es normáál man!’

lees verder