Een moeder die haar Normandische krijtrotsblokken als beeldhouwwerken tentoonstelt, een ex die aan het rebirthen is en je nodig heeft om te puffen bij zijn of haar bevalling, een vriendin die verstrikt is in haar strijkijzersnoer: ze vragen allemaal veel van je kostbare tijd. Je kan maar beter op voorhand een aantal gevatte excuses oefenen om je afwezigheid te rechtvaardigen. Je weet immers nooit wanneer de vraag komt aanwaaien, met dank aan het mobieltje. Zelfs op de loopband in het fitnesscentrum zie je mensen achteruit vliegen omdat ze vergeten verder te lopen als hen niet tijdig een geldig excuus te binnen schiet.

lees verder›

Gisteren was ik op het koninklijk paleis in Brussel, om te kijken hoe Cees Nooteboom de Prijs der Nederlandse Letteren kreeg. Het voltallige bejaardentehuis Het Kerelke vertoefde helaas in Benidorm en kon geen acte de présence geven, dus werden het voltallige schrijversgilde en professionele werklozen uitgenodigd. Aangezien ik toevallig dol ben op koningen, prinsessen, erwten, decorum, theatrale toestanden en ridicule outfits, toog ik blij op mijn fiets richting paleis. Ik keek er zo naar uit. Tijdens speeches van minstens tweehonderd minuten kan ik altijd heerlijk fantaseren. Goed voor de creativiteit. Natuurlijk kan het plafond ieder moment naar beneden komen, zeker met een vijftigtal luchters van één ton gewicht eraan, en natuurlijk kunnen de hapjes vergiftigd zijn en kan koningin Fabiola nog altijd ineenstuiken, maar die vragen hielden me niet bezig. Gisteren was ik gewoon simpelweg blij.

lees verder›

De spitsmuizen zijn met velen. Eentje heeft zich verkleed als politicus en zal het misschien wel schoppen tot president van Europa. Spitsmuis van dienst is de Vlaamse christen-democraat en eerste minister Herman Van Rompuy. Die moet nu zijn cool bewaren en afwachten wat de andere Europese staatshoofden beslissen. Hij kan dat, onze man van staal. Hij kan alles. Presteert het zelfs om nog saaier te zijn dan Balkie – volgens het Nederlandse De Pers dan. Ik weet beter, een premier die zowat dagelijks een haiku op zijn website post, how cool is that? Over de geruchten dat hij wel eens de eerste Europese president zou worden, schrijft hij volgende waterstofbom van een haiku:

lees verder›

Anginegem is een pittoresk dorpje in Vlaanderen waar de Mexicaanse griepepidemie met man en macht bestreden wordt. Dat gebeurt nogal radicaal – kinderen moeten hun muts tot over hun mond trekken en oudjes schudden elkaar niet meer de hand, maar slaan de wandelstokken tegen elkaar. Gelukkig organiseert Anginegem enkele fijne initiatieven die deze epidemie een nieuw en intrigerend gelaat geven. Letterlijk. We staan in de wachtkamer van huisarts M. Vansteenkiste, samen met Artiest Vansteenkiste, toevallig zijn broer.

lees verder›

Het is een verplicht nummertje voor iedere columnist. Vroeg of laat moet het gebeuren. De schaamte overboord, de ontmaagding op papier. Hier komt hij: mijn eerste stoute column. Wow. Het zindert en het trilt. Ik sta met de billen bloot. Hoewel ik pas ben begonnen, vind ik hem nu al stoer en o zo grappig, want deze column zal over seks gaan, maar ook over alles wat bij seks komt kijken, zoals sekstoys en het hele spel rond seks. O, ik moet zo hard lachen als ik het neerschrijf. Speciaal voor jou, en dat zomaar lekker bij je ontbijt, alsjeblieft.

lees verder›

Vind jij het ook zo lekker om jezelf met uitwerpselen in te smeren en dan over de grond te rollen? Ik nog niet maar misschien zal het ooit gebeuren, zo mijmer ik terwijl ik in de keuken een Pepsi Max drink. Ik draai een blikje erwtjes rond en kijk naar zijn buik. Daar staat een vervaldatum op, de datum waarop dit blikje officieel weg moet. De erwten zullen oud, bruin en oneetbaar zijn, aangetast door het rare, zuurstofloze leven al die jaren opgesloten in een blik. In een vies papje wentelen ze zich in hun eigen tranen. Ze zijn afval, net zoals de vochtvretende koeken die ongebeten in de vuilnisbak zullen belanden, en het condoom dat overtijd is en dat iemand beschaamd wegmoffelt onder in de vuilnisbak waar een kind het zal uitvissen en vullen met water om er zijn goudvis in te baden.

lees verder›

Het is echt erg. Heel erg. In België is het echt hééél heel erg. En dan nog durven ze te beweren dat vrouwen zagen en in herhaling vallen, maar het is toch verdomd erg. Hoe meer ik erover denk, hoe meer ik het moet herhalen.

In België is de ongelijkheid tussen man en vrouw, de kloof tussen mannekes en wijvekes, de onevenredige verdeling tussen reuen&bitches echt schrijnend. (Een beetje variatie in de herhaling houdt me eindeloos aan de gang.) De negen ballen van het Atomium zijn de mannelijke nationale trots van mijn land, de vrouwen krijgen de jaarlijkse katholieke bloedprocessie van Brugge.

lees verder›

Vandaag leggen we een gehaktbal op de sofa. Ik heb het natuurlijk niet over zomaar een Febo-gehaktballetje, maar over de grootste klomp vlees ter wereld, een flinke knaap uit New Hampshire, een buitenaards wezen van maar liefst honderdtien kilo afvalvlees.

Gehoorzaam aan de regels van de psychoanalyse en schrijvend op vetvrij papier luister ik naar wat hij te vertellen heeft. Dit betekent dat ik zelf zoveel mogelijk mijn mond houd en de gehaktbal met veelbetekenende stiltes en gekuch aan de tand voel over zijn inner self.

lees verder›

‘What’s the deal, baby?’ vraagt de mooie assertieve Chinees. Hij zit op zijn knieën bij de rups-op-waggelende-poten in de speeltuin en knuffelt 11. 11 is mijn hond maar dat is hier een detail. Mijn aandacht gaat nu uit naar de Chinees met prachtige kaalgeschoren kop. Chinezen zie je niet zo vaak zonder menukaart of koksmuts hier in Brussel, en zeker niet in parken. Chinezen werken eindeloos door.

De mooie assertieve Chinees is een Japanner, vertelt hij. Hij torst een bontjas die van drie mammoeten gemaakt moet zijn. Het wil zweten, zegt hij, eindeloos zweten, tot hij zo licht is als een sprietje. ‘Sprietjes worden vertrappeld’, merk ik intelligent op. Hij doet het voor de sport en legt zijn arm om mij heen. ‘Ah, dat soort sport’, zeg ik. Dit park herbergt een heel diverse fauna, een sportende Japanner kan er nog wel bij. De fauna beoefent hier vaak de horizontale bedsport tussen de flora, met of zonder boerka of geweer, met elkaar of met originele huisdieren als een lama. 11 en ik voelen ons hier een beetje domme wichten, even dom als het meisje dat in een Belgische verkeerscampagne doodleuk en bloedserieus verklaarde: snel rijen is even dom als snel vrijen.

lees verder›

Een zoekmachine voor moslims – je kon erop wachten en nu is het zover. Op Imhalal.com worden zoektermen die volgens de islam onrein zijn geblokkeerd, zoals ‘homo’, ‘seks’ en ‘varken’.

Dagblad De Pers meldde dat ook Geert Wilders verboden terrein zou zijn, maar dat bleek achterhaald. De term ‘geitenneuker’ doet daarentegen nog wel duizend alarmbellen rinkelen en geeft geen resultaten. Tenzij je ’t gewoon schrijft zoals Theo van Gogh dat altijd deed (met één n), dan is er weer niks aan de hand – wat eens te meer aangeeft dat ook moslims niet aan de moderniteit kunnen ontsnappen.

lees verder›