We zitten in de huiskamer van een vriend in een kring, met ieder een grote stapel voor ons. De regels zijn simpel: 1. je mag geen complete bagger inleggen en 2. je gaat met net zoveel naar huis als je gekomen bent. Maar eerst krijg je de kans om de anderen te overtuigen van je waar:
Een ruilsessie is een win-win-win-winsituatie
„The Birds, een film die laat zien dat vogels inderdaad in het geniep complotten smeden om de wereld over te nemen.”
Toen ik klein was keek ik op tv naar de Jetsons, de tekenfilmserie waarin vader George per vliegende schotel naar zijn werk ging. Voornamelijk om er op wat knoppen van apparaten te drukken en om te kibbelen met zijn baas. Want het echte werk werd gedaan door machines en robots. George had een fulltime job van 9 uur per week. Per week, niet per dag! Ook in het huishouden van de Jetsons ging alles vanzelf, en anders sprong huishoudrobot Rosey op haar wieltjes te hulp. Moeder Judy kon haar dagen vullen met het uitzoeken van de nieuwste mode en gadgets.
In mijn studententijd had ik een bijbaantje in de Heinekenbrouwerij in Zoeterwoude. Ik zat achterin colonne 1b. Daar stond onder andere de krattenwasmachine, een huizenhoog apparaat waarin de kratten die terugkwamen van de klant werden gereinigd voor hergebruik. Een van de vervelendste dingen voor de brouwerij was de gewoonte van sommige mensen om hun kratje te personaliseren. Ze hadden een paar letters van het woord Heineken ingekleurd met een zwarte stift zodat iedereen kon zien dat dit het kratje was van Hein, Ineke, Ken of Henk.
Vorige week bezocht Telegraaf-journalist Mike Verweij beroepsvoetballer Purrel Fränkel (35) voor ‘een openhartig gesprek’.
Fränkel was de eerste eredivisiespeler die in een seizoen drie eigen doelpunten maakte
Purrel moest vijftien dagen naar de gevangenis, waardoor hij de belangrijke promotie/degradatiewedstrijden van zijn werkgever De Graafschap ging missen.
Purrel: „Het voelt alsof ik in een wasmachine zit, mijn leven staat op z’n kop.”
We doen nu wel zo triomfantelijk over Wilders, die de vijand ‘islam’ zomaar inwisselde voor ‘Europa’, maar vooralsnog wijst alles erop dat zijn intuïtie nog altijd even feilloos is.
Je kunt moeilijk het kiesrecht afpakken van minder slimme mensen
Overal in Europa klinkt hetzelfde liedje: landen moeten bezuinigen, inwoners willen dat niet en stemmen op partijen die hun protestleuzen omzetten in partijprogramma’s. In Frankrijk en in Griekenland wonnen de vijanden van het grote Europese bezuinigen.
Voor sommige journalisten geldt: hoe belangrijker de geïnterviewde, hoe belangrijker het interview. Dit kan soms waar zijn, maar ik houd erg van gesprekken met mensen onderaan de ladder.
Je raakt het perspectief kwijt
In een restaurant bij Canary Wharf tref ik een accountant trainee. Hij is Engels, midden twintig en hij maakt een zelfverzekerde indruk. De afgelopen jaren heeft hij namens een van de grootste accountantkantoren de boeken gecontroleerd van een serie banken en financiële firma’s. Hij geeft zijn conclusie bijna schouderophalend: „Niemand bij een bank kan nog het hele overzicht hebben.”
Een vriend wees op een groot bord voor een Marokkaanse broodjeszaak waarop stond: ‘Verse Sap’. „Vind je dat ik dat zou moeten verbeteren?” vroeg hij. „Als burgerplicht?”
Ik probeer te begrijpen waarom ‘verse sap’ er voor mij niet raar uitziet
Nou nee, leek mij, want borden met spelfouten brengen vreugde in het leven. Net als dubbelzinnige overlijdensadvertenties (‘Dankbaar dat Piet na een lang ziekbed is overleden…’). Dan moet je niet willen ingrijpen, het is goed zo.
Ik heb een grote voorliefde voor folders. Wachtend op mijn beurt bij een apotheek kan ik met veel interesse de folder ‘Blaastrainen met een suprapubische katheter’ lezen, en eenmaal aangekomen in een vakantiehuisje koers ik als eerste naar het koffietafeltje waar de routekaarten en folders uitgespreid liggen – om vervolgens een half uur lang verdiept te zijn in de bezienswaardigheden van de omgeving, zoals daar zijn een kleine grot, een wandeling langs een in onbruik geraakte spoorlijn en een valkenshow op zondag.
Je zou alleen een naaktfoto van jezelf moeten rondsturen als je graag chantabel wil zijn. Toch heeft zo’n 6 procent van de Amerikanen wel eens een weinig verhullend plaatje van zichzelf verstuurd, aldus onderzoeksbureau Pew Research Center in The New York Times. 15 procent heeft wel eens zo’n foto ontvangen.
Spiegel creëert met een pseudo-oplossing een valse belofte
Je kan mij niet wijsmaken dat dit blote leger niet weet hoe tricky het is om zo’n sensuele foto rond te sturen. Blijkbaar is de mogelijke beloning voor het verzenden zo groot dat ze het risico voor lief nemen.
Ze moest haar haarspelden inleveren toen ze de cel in ging, de Oekraïense ex-premier Joelia Timosjenko. Maar later kreeg ze die weer terug. Aldus een bericht op de site van Radio Free Europe.
Mensen die van kapsel veranderen, zijn niet per se gevaarlijk
Zonder haarspelden zou ze geen vlecht kunnen maken. Die boerenvlecht is haar handelsmerk, haar wapen. De goudblonde kroon maakt van haar zowel een eenvoudig melkmeisje als een soevereine heilige. Ze poseerde ermee op de cover van de Oekraïense Elle. Op YouTube staan tutorials om zelf Timosjenko-vlechten te maken. Toen er eens geruchten gingen dat het nep zou zijn, dat ze hair extensions zou gebruiken, gaf ze een persconferentie en liet haar vlechten los: de lokken vielen tot over haar heupen.
