Al die groeperingen die omroepje willen spelen en daarvoor de benodigde 50 duizend leden aan het werven zijn, doen me denken aan het elfjarige jongetje Elmer uit Gerard Reve’s novelle Werther Nieland (1949). Elmer wil maar één ding: ‘een club oprichten’.

Wakker Nederland, PowNed, Piep! (voor de dieren), Peter Jan Rens (zorgsector), Omroep C (kunst), Zenit (multiculturelen), TV Oranje (Nederlandse artiesten), POP (populisten) en De Vrije Omroep: achter al deze merken schuilen kleine Elmers die ‘een club’ willen. Het zijn deelgemeenschappen die streven naar een eigen identiteit, officieel bekroond door wat blijkbaar als hoogste erkenning geldt: op tv komen. Programma’s maken is bijzaak. Voorop staat het bekrachtigen van de eigen identiteit. Het mooiste is dit geïllustreerd door de man achter Wakker Nederland, Sjuul Paradijs: „Wat ons uniek maakt is… dat we zo uniek zijn!” Reve’s Elmer had het kunnen zeggen.

Dat de omroepclubs iets nieuws zullen toevoegen aan het tv-aanbod is uitgesloten. De Telegraaf-lezer wordt al royaal bediend met al die reallifekloteshows, flutspelletjes en overige campingmeuk van TROS, AVRO, RTL en SBS. De multiculturelen en kunstminnenden hebben hun NPS en VPRO, de populisten staan al dagelijks in het mediazonnetje, enzovoorts.

Nog los daarvan: de aspirant-omroepen krijgen minder dan twee uur zendtijd per week, en een minimaal budget. De gevolgen laten zich raden: klungelproducties op uitzenduren in de marge. Dan kunnen die clubs toch net zo goed op internet blijven? Maar zelfs de ‘nieuwe media’ zoeken erkenning bij het oude, de almachtige tv. Daarnaast zal de kwaliteit van de bestaande tv-programma’s achteruitgaan. Die moeten hun geld immers delen met nieuwkomers, die het niet om programma’s, maar om clubvorming is te doen. Ze zijn als Elmer, die zegt: „Als er iemand is die de club wil verpesten, dan wordt zijn lul afgesneden. Ik zal nu eens precies vertellen wat voor een club het wordt.” Daarna wist hij niets meer te zeggen.

Bij elfjarige jongetjes is dit een normaal verschijnsel. Bij volwassenen een teken dat er iets mis is gegaan in hun ontwikkeling.

• Omroep

Woensdag was weer zo’n dag: in Nederland gebeurt iets wat niet dagelijks gebeurt, en het Journaal is van 11 tot 6 in de lucht.

Zoals het hoort.

Je wordt er als kijker misschien wat hangerig van omdat er vaak urenlang niets meer bij gebeurt. Ik herinner me de kaping bij Wijster nog. Toen was je al blij als ze met een telelens een Molukse bemiddelingsdominee volgden die de wandeling volbracht naar de gele trein die twaalf dagen lang in het natte weiland had gestaan. Zelfs op het gebroken Turkse
lees verder›

• Gezelschappen en verenigingen
• Omroep

Minister Plasterk heeft van De Telegraaf-chef Sjuul Paradijs al een wekker gekregen. Nu moet hij alleen nog het belletje horen rinkelen. Want ik heb niet de indruk dat de minister in de gaten heeft dat Sjuul bezig is aspirant-omroep Wakker Nederland het publieke bestel in te frauderen.

Om in Nederland zendtijd en subsidie te krijgen, moet een omroep namelijk vijftigduizend betalende leden hebben. En nu kost het weliswaar 5 euro 72 om lid te worden van Wakker Nederland, maar wie ondertussen ook lid is van De Telegraaf, krijgt die 5 euro 72 gewoon teruggestort als korting op zijn abonnement. Juridisch gezien schijnt het te mogen, maar feitelijk is het natuurlijk oplichterij: de ‘leden’ betalen helemaal niets. Zo wordt het wel erg gemakkelijk om gesubsidieerde reclame op tv te krijgen. Ik geloof dat de ANWB ook drie miljoen leden heeft; vijf eurootjes korting op je eerstvolgende APK en Praatpaal TV is een feit.

lees verder›

• De Telegraaf
• Omroep

Omdat iedereen er over praatte, wilde Hans Laroes niet achterblijven, en op het hoofdredactionele weblog van het journaal schreef hij een beschouwing onder de titel De kranten en NOS-Nieuws. Een oplossing?

Hij begon met een bekentenis: diep in z’n hart is hij nog altijd een schrijvend journalist!

Je zou het niet meteen zeggen als je doorleest, maar hij schijnt hoe dan ook z’n schrijfcarrière te zijn begonnen bij de Provinciale Zeeuwse Courant, vervolgde haar bij het Brabants Nieuwsblad en eindigde bij het Utrechts Nieuwsblad. Allemaal goeie kranten toentertijd. Geen grotemensenwerk of de Champions League van de journalistiek natuurlijk – maar waar zou dat ook voor nodig zijn geweest? Hans hoefde geen hoofdredacteur van CNN te worden. Hij werd hoofdredacteur van een in Hilversum gevestigde regionale nieuwszender.

lees verder›

• Hans Laroes
• Journalistiek
• Omroep

Eén keer hebben we het tegen Spanje durven opnemen – nóg onbegrijpelijk als je er aan terugdenkt. Want wat kom je verder tegen als je er de nationaal-historische canon van Van Oostrom of De Rooy op naslaat, en eventueel nog de Amsterdamse van Beliën? De onvrede tussen Schieringers en Vetkopers. Het rumoer van brood- en kaasvolk De Doelistenopstand tijdens een schuttersmaaltijd. Het palingoproer. En nu dus de revolutie van de kleine caféhouders.

Telkens ontlaadt zich in Nederland even de kippendrift van ontevreden consumenten. Af en toe is sprake van kneuzingen of botbreuken. Soms vallen er doden. Meestal loopt het af met een een boete.

lees verder›

• Omroep
• Politieke partijen
• Pont Meyer
• Populistische Omroep Nederland
• Ronald Sørensen

De Publieke Omroep heeft het er maar moeilijk mee: nieuws en politiek aan jongeren slijten. Het Journaal kijken we sowieso niet en het zes (!) minuten durende Journaal op 3 („Zo meteen het nieuws, maar eerst: nieuws in het kort”) trekt meestal ook niet meer dan 200.000 kijkers.

Tijd voor een nieuwe troef.

Ali „ik heb niet zo’n zin in dat stijve politieke gedoe” Bouali heeft zijn eigen actualiteitenrubriek gekregen. Als de knuffelmarokkaan uit Zaanstad het gapende gat tussen de Generatie Boeiuh en de maatschappelijke werkelijkheid niet kan dichten, dan weet de NPS het ook niet meer. Om al te groot enthousiasme te temperen, biecht de rapper in nrc.next wel even zijn zwakkere punten op: „De tijd in de gaten houden of een gast aankondigen zoals Jeroen Pauw of Paul Witteman dat doen, dat kan ik helemaal niet. Die mensen hebben daar jaren ervaring voor opgedaan.”

lees verder›

• Omroep
• Televisie

Hoe links is de publieke omroep?

Jarenlang is dat de vraag geweest, jarenlang werd hij gesteld door het bekommerde CDA-Kamerlid Joop Atsma, en jarenlang dreigde hij geen antwoord te krijgen. Tot ineens Harm Bruins Slot, de scheidende bestuursvoorzitter van de Publieke Omroep, in november aankondigde dat Hilversum de kwestie zou gaan bestuderen.

Joop blij, dat snap je. Des te blijer omdat hij, geboren en getogen Surhuistervener, begreep dat Harm in één moeite door zou laten nakijken of de programma’s niet ook nog te elitair en te veel van de Randstad waren. ‘We krijgen wekelijks honderden klachten over het Journaal, Nova en Buitenhof’, lichtte de Friese afgevaardigde z’n diepe tevredenheid toe. ‘Dus is het goed dat men het probleem nu durft te benoemen.’

lees verder›

• Omroep

Een tijdje geleden zat ik in de trein en toen stapte Nicolette Kluijver in, de BNN-presentatrice die is doorgebroken door in een trein aan de noodrem te trekken. Dit keer trok ze niet aan de noodrem, althans, niet terwijl ik erin zat. Ze praatte met een vriend over alle ontberingen die ze recentelijk in Try Before You Die had ondergaan. Als ik het goed samenvat, moest ze een berg beklimmen onder leiding van een stel half-fascistoïde militairen, waarbij ze aanhoudend moest kotsen en ook nog een heel erge kater had. Daarna was haar auto kapotgegaan en had ze de hele avond gedanst. Of iets dergelijks. Alleen al van het afluisteren van dit gesprek kreeg ik pijn en kramp op allerlei plekken in mijn lichaam.

lees verder›

• BNN
• Nicolette Kluijver
• Omroep
• Televisie

De uitgever heeft voor dit artikel geen publicatierecht

• EO
• Evangelische Omroep
• Omroep

Zijn de programma’s van de Publieke Omroep er nog wel voor iedereen?

Stel zo’n vraag, en uit alle hoeken en gaten kruipen mediamanagers tevoorschijn die Mark Deuze heten, of Leon de Wolff, en soms zelfs Ton F. van Dijk, en die op de sociologenmavo hebben geleerd dat de burger het eigenlijk altijd beter weet dan de journalist. Vandaar hun wijze advies. Ga met elke zin die je wilt schrijven of uitspreken eerst langs bij de allochtoon, de minder geletterde, het PVV-lid en de bewoner van het afgelegen platteland, en vraag of het zo goed is. Communiceer je boodschap daarná pas naar de andere consumenten.

lees verder›

• Omroep
• Publieke Omroep