Mensen die hun spaarsaldo klakkeloos naar een internetadres in IJsland hadden overgeheveld, en die er nu misschien gedeeltelijk naar kunnen fluiten – waarom moesten die eigenlijk geholpen worden?

Het is sneu voor ze, dat geef ik toe. Zelf zou ik in hun plaats ook de aanvechting hebben gehad om alles kort en klein te slaan en iedereen te vervloeken. Te beginnen bij mezelf natuurlijk. Hoe kan ik zo stom zijn geweest om m’n eigen boerenleenbank in de steek te laten, omdat ik slapend rijk hoopte te worden in de Noordelijke IJszee?

Lees verder

Was ik maar een hedgefonds. Ik weet weliswaar niet precies wat het inhoudt – maar wist ik op m’n zesde, toen ik ervan droomde brandweerman te worden, wat een brandweerman precies was?

Mijn vader heeft het ook nooit geweten. Bijna zestig jaar onafgebroken in de effecten en de beleggingsfondsen gewerkt, zodat ik in mijn jeugd aan tafel vaker over Standard Brand, Anaconda Copper en Olie’s moest horen dan Maarten ’t Hart bij het bijbellezen ooit kan zijn lastig gevallen met Jehizkia, Abisai en Jonathan. Ik heb daar overigens nooit wrok over gekoesterd, laat staan romans over geschreven. Hoogstens heeft het me gespeten dat mijn vader z’n hele leven lang consequent onderaandelen Olie verkocht in de week dat ze net spectaculair begonnen te stijgen, en dat hij ze altijd weer zag kelderen vanaf de dag dat hij had besloten er weer in te stappen.

Lees verder