Een poosje geleden las ik ergens op een opiniepagina een artikel van CDA-parlementariër Jan Schinkelshoek, die de toen al voor al z’n politieke examens gezakte Vlaamse geestverwant Yves Leterme blijkbaar een hart onder de riem wilde steken. Hij stelde voor de Nederlands-Vlaamse taalunie na Yves’ machtsovername op te rekken tot een Nederlands-Vlaamse culturele unie, en god mag weten tot welke unies nog meer, maar tussen de regels door kon je lezen dat het (ook weer van Capelle aan de IJssel afkomstige christelijk gereformeerde) kamerlid haast elke nacht van een fusie van de eeuw droomt.
Berichten met de tag Yves Leterme
Elke dag kijk ik op het Belgische Journaal naar Yves Leterme, beoogd premier van alle Vlamingen en alle Walen.
Hij was meteen al ontzettend beoogd toen hij bij de verkiezingen van juni 800.000 voorkeursstemmen kreeg. Vlaamse stemmen natuurlijk. Christen-democratische Walen brachten hun stem uit op een lang niet onaantrekkelijke Franstalige mevrouw die Joëlle Milquet heet, en voor wie ik persoonlijk Yves onmiddellijk had ingeruild. Maar fysieke aantrekkelijkheid schijnt in de politiek steeds meer een taboe te worden.



