Een 5.659 woorden tellend essay met als strekking: weg met het nieuws. Moet je dat wel in een krant zetten?

Twijfelgevalletje.

Ik zou zeggen: in een conventionele krant niet, nee. Dat zou suicide by words zijn.

Gelukkig is nrc.next geen gewoon dagblad. Wij proberen namelijk als redactie, elke dag weer, het begrip ‘nieuws’ te herdefiniëren. Of beter gezegd: opnieuw uit te vinden.

Want wat is nieuws eigenlijk? Wie denkt dat een journalist een glashelder idee heeft van wat hij eigenlijk verkoopt, moet ik teleurstellen: dat hebben we niet. Nieuws is het curieuze en schijnbaar willekeurige samenraapsel van persoonlijke observaties, officiële persberichten en onverwachte gebeurtenissen, samengeperst tot wat ‘het nieuws’ wordt genoemd.

Maar wat het is?
lees verder

Toen ik vorig jaar hoofdredacteur werd van deze krant, was ik één dag zelf in het nieuws. Dat verbaasde mij niet, totdat ik mijn aanstelling in sommige kranten terugvond onder het kopje ‘shownieuws’. Ik dacht onmiddellijk: hoofdredacteur worden van een serieus landelijk dagblad – is dat entertainment?

Sms nu ‘hoofdredacteur’ naar 2020!

Pas later zag ik daar de logica van in: veel mediapagina’s hebben ‘entertainment’ als dominante frame. Sterker nog, van alle krantenpagina’s zijn er vaak maar weinig zo onkritisch en onjournalistiek in hun opzet als die over media. Dat blijkt alleen al uit hun plek in de krant: niet voorin, bij het ‘harde nieuws’, maar altijd achterin – bij het ‘leuke nieuws’. lees verder

Een krant die niet meehijgt met het nieuws, maar eigenwijze keuzes maakt. Die niet alleen de gebeurtenissen in Egypte, Libië of Japan op de voorpagina heeft, maar óók het leven van minimalisten, portretten van hooligans of een beschouwing over PowNews. Die niet alleen bekende namen aan het woord laat, maar ook onontdekte talenten een column geeft. Die weet dat fotografie niet alleen plaatjes kijken betekent, maar ook journalistieke diepgang geeft. Die net zoveel aandacht besteedt aan toneel en schilderkunst als aan hiphop en games.

lees verder

Is het u wel eens opgevallen dat het woord ‘media’ tegenwoordig vaak enkelvoudig wordt gebruikt? ‘De media is links’, wordt bijvoorbeeld gezegd. Of: ‘De media blaast het incident op.’

Context is waar je nieuws aan moet relateren om het op waarde te schatten

Taalfout of niet, het verraadt iets over de manier waarop de hedendaagse nieuwsvoorziening door veel mensen wordt ervaren: als één grote, amorfe informatiestroom. Kijk naar Egypte. Geen medium dat daar niet over bericht – van De Wereld Draait Door tot Pauw & Witteman, van de Spits tot de Volkskrant, van GeenStijl tot nu.nl, van Twitter tot Teletekst, van Radio 1 tot de iPhone-app. Nu verdient Egypte alle aandacht – het is niet niks wat daar gebeurt. Maar in de mediacratie zijn weinig onderwerpen nog immuun voor overdaad. Zo ontstaat het gevoel ‘omringd’ te zijn door ‘de media’ – met nadruk op ‘dé’.

lees verder

Het publieke debat lijdt soms aan een eigenaardige paradox: hoe beter je het volgt, des te moeilijker lukt het je het op den duur te begrijpen. Neem de discussie rondom de voorgenomen missie naar Afghanistan. Al weken wordt daarover hevig gedebatteerd in de Tweede Kamer en in de media. Een eindeloze stroom van interviews, opiniestukken en debatten is inmiddels de revue gepasseerd. Aan meningen geen gebrek.

Maar wat onthoud je daar nu eigenlijk van? De meeste nieuwsvolgers zullen weten dat CDA en VVD voor de missie zijn, dat gedoogpartner PVV faliekant tegen is en dat de PvdA geen steun verleent, zolang de missie een militaire component bevat.

lees verder

Journalistiek wordt wel vaker the first draft of history genoemd. Maar vandaag neemt nrc.next haar taak als geschiedschrijver voor één keer heel serieus: deze krant is namelijk van begin tot eind geschreven in het jaar nul.

Want de kans is groot dat u vanavond, en het komende weekend, een feest viert dat zijn oorsprong kent omstreeks dat jaar. Nu kent u het Bijbelse verhaal achter dit feest natuurlijk wel – de geboorte van Jezus. Maar, vroegen wij ons op de redactie af: hoe zag die tijd er werkelijk uit? Of preciezer: wat zou er in de krant van 24 december 0 hebben gestaan?

lees verder

Als het om nieuws gaat, kennen bijna alle kranten dezelfde indeling: binnenland, buitenland, economie en sport. De volgorde varieert wel eens, zoals in nrc.next, maar de categorieën zijn altijd dezelfde.

De vraag is of het niet tijd is daar verandering in te brengen. Want eigenlijk kan er anno 2010 wel een categorie bij: internet.

In krap twintig jaar tijd is het wereldwijde web immers uitgegroeid van handig communicatiemiddel tot een virtuele wereld op zich. Bijna alles wat in de ‘normale werkelijkheid’ plaatsvindt, kent inmiddels een virtuele tegenhanger: cyber-crime, digitale handel, virtuele groepsvorming, internetwetgeving, online media – om van de cyberoorlogen tussen China en Google nog maar te zwijgen.

lees verder

Het is al jaren, zo niet decennia, een vast onderdeel van iedere krant: de kolom met korte berichten, hoofdzakelijk aangeleverd door de persbureaus – in journalistiek jargon ook wel de ‘kortkolom’ geheten. Sommige gratis kranten bestaan zelfs helemaal uit deze kant-en-klare berichten.

Maar nrc.next gaat het vanaf vandaag anders doen. Te beginnen op de nieuwspagina’s, later ook op deze pagina. Geen zes of zeven saaie, contextloze mededelingen aan de zijkant meer, maar drie of vier geïllustreerde, duidende stukjes. lees verder

Links en rechts zijn begrippen die tegenwoordig vaak worden gebruikt. Linkse hobby, linkse elite, linkse media, rechts kabinet, rechtse weblogs, de verrechtsing van de samenleving.

Maar wat betekenen die begrippen nu eigenlijk precies?

Al associërend zullen veel mensen een heel eind komen: links is Greenpeace, geitenwollen sokken, gedoogbeleid, subsidie, cultuur, verzorgingsstaat en hoge belastingen. Rechts is ABN Amro, stropdassen, de vrije markt, eigen verantwoordelijkheid, Henk en Ingrid en minimumstraffen.

lees verder

Toen ik in september aangesteld werd als hoofdredacteur, beloofde ik dat nrc.next meer tijd en geld zou gaan besteden aan onderzoeksjournalistiek. Vandaag is de dag dat we beginnen met het inlossen van die belofte.

Samen met Joris Luyendijk, bekend van zijn boek Het zijn net mensen, hebben wij een project opgezet onder de naam ‘Hoe Den Haag Werkt’. Het doel: laten zien hoe de macht in Nederland wordt uitgeoefend – niet alleen aan de voorkant, maar ook aan de achterkant.

lees verder