Geld-en-Werk #5

Dit weblog is ook op Twitter te volgen: twitter.com/geldenwerk

Afgestempeld

Wordt u straks afgestempeld?

Dit gevreesde lot bedreigt 150.000 gepensioneerden en 550.000 (ex-)werknemers begin 2011. Afstempelen is het verlagen van (pensioen)aanspraken. Dit griezelige en unieke fenomeen eist De Nederlandsche Bank van zo’n veertien noodlijdende fondsen. Hun (toekomstige) uitkeringen moeten zo’n 1 tot 14 procent zakken. De telefoons van vakbonden en fondsen staan sindsdien roodgloeiend, politici doen verontwaardigd en het Alternatief voor Vakbond dreigt met rechtszaken.

De pensioenspaarder is boos en verward. 70 procent zoekt de schuld van de tegenvaller bij fondsbestuurders en de overheid, toont een peiling van de altijd alerte Maurice de Hond. Een fikse meerderheid meent dat er meer werknemers in de besturen moeten zitten. Dan zouden de reserves er stukken beter voorstaan. Dat laatste is twijfelachtig, maar de paniek is begrijpelijk. Meer dan de helft van de ondervraagden weet niet of hun uitkering afgestempeld wordt. Dat is geen wonder, want voor zijn 55ste verdiept vrijwel geen mens zich in zijn pensioen. Die onwetendheid maakt radeloos.

Protesteren helpt niet. U kunt niet scheiden van uw fonds, tenzij u ondernemer wordt of wisselt van branche of baan. Dat is vaak maar goed ook. Welke werknemer gaat tientallen jaren gedisciplineerd beleggen voor later? Zelfs slechte fondsen doen dat trouw, tegen een fractie van de kosten van de doorsnee individuele beleggingspolis.

Troost uzelf dus, want het kan altijd erger. Zoals bij de 750.000 werknemers die pensioen opbouwen in een beschikbare premieregeling. Hun inleg gaat, via hun werkgever, in een peperdure beleggingsverzekering, een woekerpolis dus. Op termijn blijft hun pensioenopbouw daardoor tientallen procenten achter bij dat van pensioenfondsen. Die voelen zich pas echt afgestempeld. Elk jaar weer.

Toch is er één ding waarover ik me zorgen maak.

Lees verder

Een nieuwe baan, hoe gedraag je je?

Vanochtend op de loopbaanpagina in nrc.next: tips van werkgevers hoe te solliciteren, nu de zomer weer voorbij is en de wervingscampagnes weer van start gaan. Maar als je die baan eenmaal hebt, hoe gedraag je je dan de eerste maanden? De eerste drie maanden in een nieuwe baan bepalen tenslotte of je ergens lang en succesvol zult werken.

Volgens Daphne van den Broek, Arbeids- en Organisatiepsychologe en als consultant werkzaam bij Right Management, zijn er een aantal duidelijke do’s en don’ts wat betreft gedrag in je eerste werktijd. De belangrijkste: praat niet over je vorige werkgever. ‘Niets zo vervelend als een nieuwe collega die het steeds maar heeft over hoe ‘wij dat bij bladiebla altijd deden’.

Ook emoties over je vertrek laat je weg. Soms is een reorganisatie de oorzaak, soms een slechte verhouding met je leidinggevende, bijna altijd zit het diep. Niemand zit te wachten op een emotioneel zeurverhaal over je vorige werk.’ Wat dan wel te doen? ‘Richt je op je nieuwe baan. Maak je het vocabulaire van je nieuwe werkgever snel eigen en stel je positief op’.

Mensen moeten je aardig gaan vinden, zeker als je een leidinggevende positie hebt. Je kunt de eerste week maar beter niet over taken en doelstellingen praten, maar rustig kennismaken met de personen met wie je gaat werken. Wie zijn ze buiten kantoor en wie ben jij? Als je leiding gaat geven, spreek in de weken die volgen 1 op 1 met de mensen uit jouw team. Zoek buiten je eigen team uit wie jouw stakeholders in de organisatie zijn en zorg dat je daarmee in contact komt.

Maak voor jezelf een planning voor de komende maanden met daarin wat je wilt bereiken, maar deel niet alles met de mensen om je heen. Het voordeel van jou als nieuwe werknemer is dat je niet bedrijfsblind bent, maar meteen je suggesties voor verbeteringen noemen, wekt irritatie op.’ Laatste tip van Daphne: ‘Ga voor het low-hanging fruit: een klus waar niemand aan toekomt, maar die moet gebeuren en makkelijk een goed resultaat geeft. Iedereen blij en jij maakt een goede entree.’

Tekst: Marloes Tervoort

Is werken bij de Hema echt zo erg?

Honderden klachten uit heel Nederland ontving vakbond FNV Bondgenoten de afgelopen weken. En waarover? De altijd zo brave Hema.

Zowel werknemers als klanten dienen massaal klachten in bij de vakbond. Werknemers klagen vooral over de werkdruk, terwijl klanten niet te spreken zijn over de winkels, die ‘rommelig’ en ‘vies’ zouden zijn. En dus kunnen nu zowel werknemers, als klanten via speciale meldpunten een klacht indienen over de eens toch meest vriendelijke winkel van Nederland.

Eind juli bracht FNV al naar buiten dat filiaalmanagers van Hema onder druk zouden zetten bij het inroosteren en ziekmeldingen. Zieke werknemers zouden zelf de aard van hun klachten bij de filiaalmanager moeten aangeven, die vervolgens mag bepalen of de klachten ernstig genoeg zijn of dat de werknemer gewoon moet komen werken. De Hema-manager neemt plaats op de stoel van de Arbo-arts.

Hema herkent zich overigens niet in de klachten, liet een woordvoerster weten. ,,Het probleem van werkdruk of verzuim onder het personeel is bij ons niet bekend. Wij hebben ook niet gemerkt dat klanten ontevreden zijn.”

Merken jullie verschil?

Ouderen mogen gewoon blijven pinnen

Neem je als bank je maatschappelijke verantwoordelijkheid eens serieus, is het weer niet goed.

Ouderen in België mogen gewoon maximaal 2.500 euro per week blijven pinnen van hun ING-rekening. Een besluit van ING België om ouderen „te beschermen tegen fraude en diefstal” en derhalve het maximale pinbedrag terug te schroeven tot 1.000 euro, werd na felle kritiek dezelfde dag nog ingetrokken.

ING België maakte gisterenmiddag bekend de zogenoemde afhaallimiet voor ouderen vanaf 11 augustus te willen beperken. „De doelstelling van deze maatregel was om de klanten, ouder dan 60 jaar, extra te beschermen”, aldus ING.

Uit statistieken was gebleken dat het aantal fraudegevallen bij geldafhalingen aan een automaat verdubbeld is in de afgelopen vier jaar.

Lees verder

In Californië is het geld (alweer) op

In Californië is de financiële noodtoestand uitgeroepen door gouverneur Arnold Schwarzenegger. Californië staat volgens Arnie aan de rand van de afgrond met een begrotingstekort van 19 miljard dollar (14,6 miljard euro).

Dat is overigens niet de eerste keer. Een jaar geleden gebeurde namelijk precies hetzelfde. Enige verschil: het tekort was toen nog slechts 2 miljard euro.  Schwarzenegger zei toen te verwachten dat het kastekort ‘binnen twee jaar’ zou oplopen tot 17 miljard euro.

Destijds moesten als bezuinigingsmaatregel allerlei overheidsinstellingen de eerste, tweede en derde vrijdag van de maand dicht. Nu krijgen ambtenaren er nog meer vrije dagen bij. Zonder salaris, dat wel.

De meeste ambtenaren moeten vanaf nu maandelijks drie dagen onbetaald verlof opnemen, totdat de nieuwe overheidsbegroting is vastgesteld. Daarin moet ruim 9 miljard euro worden bezuinigd, onder meer op hulp voor de armen. In de staat werken ruim 200.000 ambtenaren.

Zo erg als in 2009 is het overigens niet meer in Californië, toen balanceerde de staat op de rand van een faillissement. Een uitdaging die Arnie best aan durfde gaan. Hij zei destijds:

„Ik heb het allemaal al gedaan. Fitness, films, als ‘Conan the Barbarian’ met het zwaard gezwaaid, als meest gespierde man ter wereld op podia gestaan, miljoenen verdiend, dat soort dingen, allemaal.”

Lees hier een stuk van NRC-correspondent Freek Staps over hoe het toch kan dat het in Californië steeds misgaat.

Die topman van BP krijgt meer dan 14 miljoen mee

Vandaag bekend geworden.

De oud-topman van BP, Tony Hayward, die van het mega olielek en het daaruit resulterende verlies van 13 miljard euro, krijgt bij zijn vertrek 1,25 miljoen euro mee en een pensioenpot van ruim 13 miljoen euro. Daarbij mag hij, als de beurswaarde van BP herstelt, aanspraak maken op aandelen in BP die miljoenen waard kunnen worden. Hayward is ontslagen om zijn onvermogen het olielek op te lossen. Hij wordt opgevolgd door Bob Dudley, de eerste Amerikaan die leiding zal geven aan BP.

Tony Hayward. Foto AP / Patrick Semansky

Tony Hayward. Foto AP / Patrick Semansky

Ik dacht, ik schrijf het even op, en dan kunnen jullie er zelf even mee doen wat jullie willen. Ik denk niks trouwens. Misschien dat een paar mensen ‘het is toch niet te geloven met die BP’ tegen hun scherm zullen roepen. Maar verder?

Of hoor jij misschien het aanzwellend rumoer van een snelgroeiende, verontwaardigde menigte die zich op jouw industrieterrein aan het verzamelen is en zich opmaakt voor een wereldwijde mars tegen alle wanpresterende zakkenvullers in het algemeen en Hayward in het bijzonder?

Lees verder

admin

Geen commentaar | admin | 27 juli 2010 om 16:01

Tags:
, ,

Hé rapportschrijvers, de lezer is geen ploegpaard!

Ooit weleens een rapport van begin tot eind gelezen? Als een thriller die via situatieschets, onderzoeksmethoden en resultaten, naar de climax toewerkt? Zo ja, dan hoor je volgens rapportdeskundige Michiel Boswinkel tot een uitgestorven lezerssoort.

In zijn boek Rapportbestrijding – tegen de papieren plaag! (Van Duuren, mei 2010) opent hij de ogen van schrijvers die hun lezers niet zien. Boswinkel bedoelt daarmee dat rapportschrijvers hun publiek moeten aanwijzen. Het gaat immers niet om een roman. Als trainer voor een middelgroot adviesbureau komt hij nogal eens in organisaties waar na ieder project driftig een rapport geschreven wordt. Maar op de vraag voor wie het is geschreven, krijgt hij niet altijd antwoord. Of het wordt weggewuifd met het verweer: ‘Dat doen we altijd zo.’ Een rapport zonder publiek mag het daglicht niet zien, luidt Boswinkels devies.

Springerige lezers

Vrijwel iedere lezer stelt volgens Boswinkel dezelfde eisen aan een rapport: overzichtelijk, leesbaar en inhoudelijk relevant. Een voortdurende focus op doel, publiek en boodschap dus. Maar daarmee ben je er als schrijver nog niet. Die moet volgens Boswinkel eerst het idee uit zijn hoofd zetten dat de lezer alles leest. “Niemand begint meer vooraan en leest als een ploegpaard regel voor regel verder. Dat kan ook helemaal niet, want daar is geen tijd voor. Lezers springen daarom door teksten heen, op zoek naar antwoorden op hun vragen.”

De lineaire lezer bestaat niet meer, aldus Boswinkel.

Lees verder

Vaker pinnen, maar nog steeds niet vaak

Geen opvallend nieuwtje vandaag, of toch? Nederlanders betalen hun boodschappen steeds vaker met de pinpas in plaats van contant, meldde Currence (eigenaar van PIN) vandaag.

Een jaar geleden schreven we op dit blog ook dat deze trend zich steeds verder doorzet. Maar toch is het opvallend: nog altijd worden van de honderd transacties er slechts 38 gepind. In 2005 lag dat aantal nog op 23, maar contant betalen is dus nog altijd verreweg het meest populair.

De verklaring waarschijnlijk ligt hem in het feit dat het gaat om het totaal aantal transacties, en kleine bedragen vaak nog altijd contant worden afgerekend. Al ziet Currence daarin wel een stijgende lijn, vooral omdat de tarieven voor pinnen onder de tien euro in de meeste gevallen zijn afgeschaft.

Nu worden namelijk vooral bedragen boven de 17 euro gepind, blijkt uit de cijfers van Currence.  Betalen jullie nog wel eens contant in de gemiddelde winkel? Waarom eigenlijk?

Niemand wilde de stadionstoeltjes van DSB Bank

Te koop: directietafel van DSB. Misschien wel van Dirk zelf? Foto Troostwijkauctions.com

De directietafel was één van de toppers op de veiling. Foto Troostwijkauctions

De veiling van de inboedel van DSB Bank heeft honderdduizend euro opgebracht, zo bleek vandaag. De veiling van veilinghuis Troostwijk sloot gisteravond om zeven uur.

Wat was er zoal te koop: de bureaustoelen en tafels waaraan Dirk Scheringa en Gerrit Zalm hebben vergaderd, de originele klapstoeltjes uit het oude AZ-stadion (er bleek geen belangstelling voor, als enige item in de veiling), de schaatspakken van onder meer Marianne Timmer, de houten kerkbankjes uit het Sint Agnesklooster en een kinderspeeltafel met bijbehorende Lego.

Bij de veiling was vooral het oude meubilair van Scheringa populair. De originele kerkbanken uit het Sint Agnesklooster waren gewild en gingen voor 310 tot 490 euro weg. Volgens Troostwijk brachten de vergadertafel van de directie en bijbehorende stoelen 7.600 euro op. Het bureau, stoel, ladeblok en kastje van Scheringa gingen weg voor 1.700 euro.

En voor wie het zich afvroeg: nee, zei de woordvoerder, Scheringa zelf heeft zijn oude spullen niet gekocht. „Ik heb gekeken naar de kopers, en hij zat er niet bij.”

Student wil eigen bedrijf starten

Bijna een kwart van de studenten wil ondernemer worden. Een kleine 40 procent van de studenten heeft nu zelfs al een bedrijf of is bezig met het opzetten hiervan. Dit blijkt uit een onderzoek van bureau EIM, dat vandaag is gepresenteerd.

Zo’n 62 procent ziet ondernemen als een belangrijk deel van hun beroepskeuze. Volgens Marja van Bijsterveldt, demissionair staatssecretaris van Onderwijs, is dat een verdubbeling vergeleken met drie jaar geleden.

De staatssecretaris claimt dat de stijging in ondernemersgeest te danken is aan het Actieprogramma Onderwijs en Ondernemen, dat in 2007 in gang werd gezet.

Heb je zelf een eigen bedrijf? Voor de rubriek ‘de geboren ondernemer’ voor de krant zoeken we ondernemers die graag over hun bedrijf willen vertellen. Aanmelden kan via werk@nrc.nl