We hebben besloten het weblog op deze plek vanaf vandaag niet verder voort te zetten. U kunt vanaf nu blogs over personal finance en carrière-onderwerpen terugvinden op onze voorpagina: www.nrcnext.nl.
De eerder gepubliceerde artikelen zullen wel blijven bestaan.
4 reacties | Stijn Bronzwaer | 6 september 2010 om 10:13
Wat een augustusmaand! Pensioenen omlaag. Gevoelsinflatie omhoog. Bangmakerij over een dubbele dip. En dan die regen. Bij zoveel treurigheid is elk meevallertje welkom. Zo’n kansje komt eraan. Op 15 september aanstaande mogen 2 miljoen werknemers het spaarloon opnemen dat ze van 2006 tot en met 2009 hebben ingelegd. De vrijkomende 4,3 miljard euro is natuurlijk een sigaar uit eigen doos, maar de geboden vrijheid is aardig. Normaal staat spaarloon vier jaar vast – tenzij besteed aan door de overheid goedgekeurde doelen – nu mag je doen wat je wilt.
Wie de economie met spaarloon wil steunen, wacht een warm onthaal bij winkeliers, reisbureaus en horecazaken (en een schouderklopje van Jan Kees de Jager). Maar u moet niks. U mag spaarloon ook laten staan. Of het elders beter laten renderen. De rente op spaarloon kan namelijk tegenvallen, zoals bij Rabobank (1,4 %) of Fortis (1,5 %). Het royaalste zijn Centraal Beheer en ASN Bank (2,5%). Friesland Bank lijkt gunstig met 2,75%, maar pas op: uw geld moet vier jaar vaststaan. Bij opname na een jaar krijgt u 1,5%; na zes maanden een luttele 1%. ING maakt de rente niet publiek.
Wie slechts 1,5% rente beurt, kan beter af zijn met een spaarrekening of spaardeposito (www.spaarinformatie.nl). Dat geldt vooral voor werknemers zonder vermogen. Spaarloon is namelijk extra gunstig voor de rijkeren, want het is tot €17.025 van 1,2% vermogensrendementsheffing vrijgesteld.
Wordt u straks afgestempeld?
Dit gevreesde lot bedreigt 150.000 gepensioneerden en 550.000 (ex-)werknemers begin 2011. Afstempelen is het verlagen van (pensioen)aanspraken. Dit griezelige en unieke fenomeen eist De Nederlandsche Bank van zo’n veertien noodlijdende fondsen. Hun (toekomstige) uitkeringen moeten zo’n 1 tot 14 procent zakken. De telefoons van vakbonden en fondsen staan sindsdien roodgloeiend, politici doen verontwaardigd en het Alternatief voor Vakbond dreigt met rechtszaken.
De pensioenspaarder is boos en verward. 70 procent zoekt de schuld van de tegenvaller bij fondsbestuurders en de overheid, toont een peiling van de altijd alerte Maurice de Hond. Een fikse meerderheid meent dat er meer werknemers in de besturen moeten zitten. Dan zouden de reserves er stukken beter voorstaan. Dat laatste is twijfelachtig, maar de paniek is begrijpelijk. Meer dan de helft van de ondervraagden weet niet of hun uitkering afgestempeld wordt. Dat is geen wonder, want voor zijn 55ste verdiept vrijwel geen mens zich in zijn pensioen. Die onwetendheid maakt radeloos.
Protesteren helpt niet. U kunt niet scheiden van uw fonds, tenzij u ondernemer wordt of wisselt van branche of baan. Dat is vaak maar goed ook. Welke werknemer gaat tientallen jaren gedisciplineerd beleggen voor later? Zelfs slechte fondsen doen dat trouw, tegen een fractie van de kosten van de doorsnee individuele beleggingspolis.
Troost uzelf dus, want het kan altijd erger. Zoals bij de 750.000 werknemers die pensioen opbouwen in een beschikbare premieregeling. Hun inleg gaat, via hun werkgever, in een peperdure beleggingsverzekering, een woekerpolis dus. Op termijn blijft hun pensioenopbouw daardoor tientallen procenten achter bij dat van pensioenfondsen. Die voelen zich pas echt afgestempeld. Elk jaar weer.
Toch is er één ding waarover ik me zorgen maak.
Vanochtend op de loopbaanpagina in nrc.next: tips van werkgevers hoe te solliciteren, nu de zomer weer voorbij is en de wervingscampagnes weer van start gaan. Maar als je die baan eenmaal hebt, hoe gedraag je je dan de eerste maanden? De eerste drie maanden in een nieuwe baan bepalen tenslotte of je ergens lang en succesvol zult werken.
Volgens Daphne van den Broek, Arbeids- en Organisatiepsychologe en als consultant werkzaam bij Right Management, zijn er een aantal duidelijke do’s en don’ts wat betreft gedrag in je eerste werktijd. De belangrijkste: praat niet over je vorige werkgever. ‘Niets zo vervelend als een nieuwe collega die het steeds maar heeft over hoe ‘wij dat bij bladiebla altijd deden’.
Ook emoties over je vertrek laat je weg. Soms is een reorganisatie de oorzaak, soms een slechte verhouding met je leidinggevende, bijna altijd zit het diep. Niemand zit te wachten op een emotioneel zeurverhaal over je vorige werk.’ Wat dan wel te doen? ‘Richt je op je nieuwe baan. Maak je het vocabulaire van je nieuwe werkgever snel eigen en stel je positief op’.
Mensen moeten je aardig gaan vinden, zeker als je een leidinggevende positie hebt. Je kunt de eerste week maar beter niet over taken en doelstellingen praten, maar rustig kennismaken met de personen met wie je gaat werken. Wie zijn ze buiten kantoor en wie ben jij? Als je leiding gaat geven, spreek in de weken die volgen 1 op 1 met de mensen uit jouw team. Zoek buiten je eigen team uit wie jouw stakeholders in de organisatie zijn en zorg dat je daarmee in contact komt.
Maak voor jezelf een planning voor de komende maanden met daarin wat je wilt bereiken, maar deel niet alles met de mensen om je heen. Het voordeel van jou als nieuwe werknemer is dat je niet bedrijfsblind bent, maar meteen je suggesties voor verbeteringen noemen, wekt irritatie op.’ Laatste tip van Daphne: ‘Ga voor het low-hanging fruit: een klus waar niemand aan toekomt, maar die moet gebeuren en makkelijk een goed resultaat geeft. Iedereen blij en jij maakt een goede entree.’
Tekst: Marloes Tervoort
één reactie | nrc next | 25 augustus 2010 om 10:32
Honderden klachten uit heel Nederland ontving vakbond FNV Bondgenoten de afgelopen weken. En waarover? De altijd zo brave Hema.
Zowel werknemers als klanten dienen massaal klachten in bij de vakbond. Werknemers klagen vooral over de werkdruk, terwijl klanten niet te spreken zijn over de winkels, die ‘rommelig’ en ‘vies’ zouden zijn. En dus kunnen nu zowel werknemers, als klanten via speciale meldpunten een klacht indienen over de eens toch meest vriendelijke winkel van Nederland.
Eind juli bracht FNV al naar buiten dat filiaalmanagers van Hema onder druk zouden zetten bij het inroosteren en ziekmeldingen. Zieke werknemers zouden zelf de aard van hun klachten bij de filiaalmanager moeten aangeven, die vervolgens mag bepalen of de klachten ernstig genoeg zijn of dat de werknemer gewoon moet komen werken. De Hema-manager neemt plaats op de stoel van de Arbo-arts.
Hema herkent zich overigens niet in de klachten, liet een woordvoerster weten. ,,Het probleem van werkdruk of verzuim onder het personeel is bij ons niet bekend. Wij hebben ook niet gemerkt dat klanten ontevreden zijn.”
Merken jullie verschil?
Neem je als bank je maatschappelijke verantwoordelijkheid eens serieus, is het weer niet goed.
Ouderen in België mogen gewoon maximaal 2.500 euro per week blijven pinnen van hun ING-rekening. Een besluit van ING België om ouderen „te beschermen tegen fraude en diefstal” en derhalve het maximale pinbedrag terug te schroeven tot 1.000 euro, werd na felle kritiek dezelfde dag nog ingetrokken.
ING België maakte gisterenmiddag bekend de zogenoemde afhaallimiet voor ouderen vanaf 11 augustus te willen beperken. „De doelstelling van deze maatregel was om de klanten, ouder dan 60 jaar, extra te beschermen”, aldus ING.
Uit statistieken was gebleken dat het aantal fraudegevallen bij geldafhalingen aan een automaat verdubbeld is in de afgelopen vier jaar.
In Californië is de financiële noodtoestand uitgeroepen door gouverneur Arnold Schwarzenegger. Californië staat volgens Arnie aan de rand van de afgrond met een begrotingstekort van 19 miljard dollar (14,6 miljard euro).
Dat is overigens niet de eerste keer. Een jaar geleden gebeurde namelijk precies hetzelfde. Enige verschil: het tekort was toen nog slechts 2 miljard euro. Schwarzenegger zei toen te verwachten dat het kastekort ‘binnen twee jaar’ zou oplopen tot 17 miljard euro.
Destijds moesten als bezuinigingsmaatregel allerlei overheidsinstellingen de eerste, tweede en derde vrijdag van de maand dicht. Nu krijgen ambtenaren er nog meer vrije dagen bij. Zonder salaris, dat wel.
De meeste ambtenaren moeten vanaf nu maandelijks drie dagen onbetaald verlof opnemen, totdat de nieuwe overheidsbegroting is vastgesteld. Daarin moet ruim 9 miljard euro worden bezuinigd, onder meer op hulp voor de armen. In de staat werken ruim 200.000 ambtenaren.
Zo erg als in 2009 is het overigens niet meer in Californië, toen balanceerde de staat op de rand van een faillissement. Een uitdaging die Arnie best aan durfde gaan. Hij zei destijds:
„Ik heb het allemaal al gedaan. Fitness, films, als ‘Conan the Barbarian’ met het zwaard gezwaaid, als meest gespierde man ter wereld op podia gestaan, miljoenen verdiend, dat soort dingen, allemaal.”
Lees hier een stuk van NRC-correspondent Freek Staps over hoe het toch kan dat het in Californië steeds misgaat.
Vandaag bekend geworden.
De oud-topman van BP, Tony Hayward, die van het mega olielek en het daaruit resulterende verlies van 13 miljard euro, krijgt bij zijn vertrek 1,25 miljoen euro mee en een pensioenpot van ruim 13 miljoen euro. Daarbij mag hij, als de beurswaarde van BP herstelt, aanspraak maken op aandelen in BP die miljoenen waard kunnen worden. Hayward is ontslagen om zijn onvermogen het olielek op te lossen. Hij wordt opgevolgd door Bob Dudley, de eerste Amerikaan die leiding zal geven aan BP.
Tony Hayward. Foto AP / Patrick Semansky
Ik dacht, ik schrijf het even op, en dan kunnen jullie er zelf even mee doen wat jullie willen. Ik denk niks trouwens. Misschien dat een paar mensen ‘het is toch niet te geloven met die BP’ tegen hun scherm zullen roepen. Maar verder?
Of hoor jij misschien het aanzwellend rumoer van een snelgroeiende, verontwaardigde menigte die zich op jouw industrieterrein aan het verzamelen is en zich opmaakt voor een wereldwijde mars tegen alle wanpresterende zakkenvullers in het algemeen en Hayward in het bijzonder?
Ooit weleens een rapport van begin tot eind gelezen? Als een thriller die via situatieschets, onderzoeksmethoden en resultaten, naar de climax toewerkt? Zo ja, dan hoor je volgens rapportdeskundige Michiel Boswinkel tot een uitgestorven lezerssoort.
In zijn boek Rapportbestrijding – tegen de papieren plaag! (Van Duuren, mei 2010) opent hij de ogen van schrijvers die hun lezers niet zien. Boswinkel bedoelt daarmee dat rapportschrijvers hun publiek moeten aanwijzen. Het gaat immers niet om een roman. Als trainer voor een middelgroot adviesbureau komt hij nogal eens in organisaties waar na ieder project driftig een rapport geschreven wordt. Maar op de vraag voor wie het is geschreven, krijgt hij niet altijd antwoord. Of het wordt weggewuifd met het verweer: ‘Dat doen we altijd zo.’ Een rapport zonder publiek mag het daglicht niet zien, luidt Boswinkels devies.
Springerige lezers
Vrijwel iedere lezer stelt volgens Boswinkel dezelfde eisen aan een rapport: overzichtelijk, leesbaar en inhoudelijk relevant. Een voortdurende focus op doel, publiek en boodschap dus. Maar daarmee ben je er als schrijver nog niet. Die moet volgens Boswinkel eerst het idee uit zijn hoofd zetten dat de lezer alles leest. “Niemand begint meer vooraan en leest als een ploegpaard regel voor regel verder. Dat kan ook helemaal niet, want daar is geen tijd voor. Lezers springen daarom door teksten heen, op zoek naar antwoorden op hun vragen.”
De lineaire lezer bestaat niet meer, aldus Boswinkel.
Geen opvallend nieuwtje vandaag, of toch? Nederlanders betalen hun boodschappen steeds vaker met de pinpas in plaats van contant, meldde Currence (eigenaar van PIN) vandaag.
Een jaar geleden schreven we op dit blog ook dat deze trend zich steeds verder doorzet. Maar toch is het opvallend: nog altijd worden van de honderd transacties er slechts 38 gepind. In 2005 lag dat aantal nog op 23, maar contant betalen is dus nog altijd verreweg het meest populair.
De verklaring waarschijnlijk ligt hem in het feit dat het gaat om het totaal aantal transacties, en kleine bedragen vaak nog altijd contant worden afgerekend. Al ziet Currence daarin wel een stijgende lijn, vooral omdat de tarieven voor pinnen onder de tien euro in de meeste gevallen zijn afgeschaft.
Nu worden namelijk vooral bedragen boven de 17 euro gepind, blijkt uit de cijfers van Currence. Betalen jullie nog wel eens contant in de gemiddelde winkel? Waarom eigenlijk?
