Tijd ruilen voor geld? Nog steeds?

Foto stock.xchng

De meeste mensen in dit land voorzien in hun inkomsten door tijd te ruilen voor geld. Meestal in de vorm van salaris als dan niet aangevuld door bonussen, soms door aan klanten uur-maal-tarief door te berekenen.

De oorsprong hiervan ligt in de tweede industriele revolutie, toen er managers nodig waren om de arbeiders aan te sturen. Deze kon je moeilijk afrekenen op stukloon, zoals de arbeiders, en naarmate er meer werk overgenomen werd door machines, werd een maandsalaris steeds gangbaarder als beloningsmodel.

Terwijl we middenin een nieuwe revolutie zitten, die van de transitie naar een netwerk- en informatiesamenleving, denk ik dat we langzaam maar zeker moeten gaan nadenken over andere beloningsmodellen.

Minder uren, minder salaris

Het nadeel van tijd ruilen voor geld, is dat er niet onbeperkt uren in een dag zitten. Meer uren draaien om meer geld te verdienen houdt een keer op, en minder uren draaien, om bijvoorbeeld voor je zieke vader te zorgen, leveren gelijk minder salaris op.

Steve Pavlina, een bekende Amerikaanse blogger schreef een tijdje terug het artikel: 10 reasons you should never get a job. Hierin zet hij een aantal redenen op een rij om niet standaard in het ‘ga-studeren-en-ga-daarna-op-zoek-naar-een-baan-paradigma’ te gaan stappen.

Een van de belangrijkste argumenten die hij geeft, is dat we er ten onrechte vanuit gaan dat we worden beloond voor het werk dat we doen. Of we nu tien of tachtig uur per week werken voor een baas, uiteindelijk zouden we vergoed moeten worden voor de waarde die we toevoegen. En niet voor de hoeveelheid tijd die we aanwezig zijn geweest in het gros van de duffe kantoorgebouwen die ons land telt.

Sociaal kapitaal

Om ons heen zijn er steeds meer talentvolle drop-outs die doorhebben hoe je op de goede plek van waarde kunt zijn. Die niet denken in tijd-voor geld maar in waarde leveren en het verschil maken. Die aan een goede laptop en een wifiverbinding genoeg hebben, en via LinkedIn en Twitter dankbaar gebruikmaken van hun sociale kapitaal, en daarmee genoeg verdienen om te kunnen blijven experimenteren, ervaring op te doen, en zichtbaar te worden als deskundige op hun terrein.

De War on talent is al begonnen, en de bedrijven die hem willen winnen zullen in andere paradigma’s moeten denken.