De kracht van vragen

Hoe vaak stel je een vraag? Of anders gezegd, hoe vaak stel je een vraag niet? Waarschijnlijk vele malen per dag, elke dag weer. Veel vragen die we zouden kunnen stellen vragen we niet. We doen aannames over het antwoord, of over degene met het antwoord. En dat is jammer.

Veel misverstanden ontstaan omdat we de verkeerde vragen stellen, maar vaker nog doordat we helemaal geen vragen stellen. En verkeerde aannames op elkaar stapelen, en een wat verwrongen beeld krijgen van hoe dingen nu zitten.

Niet gek, of dom

Één gek kan meer vragen dan duizend wijzen kunnen beantwoorden, wordt gezegd. Maar dat betekent niet dat mensen je gek of dom vinden als je een vraag stelt. Maar toch is dat wat veel mensen denken als ze een vraag niet (durven) stellen. Angst om voor dom versleten te worden.

Ik heb lang geleden geleerd om alles te vragen wat ik zou willen weten. Het ergste dat er kan gebeuren is dat mensen je raar aankijken, maar dat went. Om je heen zijn tal van mensen met antwoorden op vragen die je hebt. Vooral op praktische vragen zijn er vele vele antwoorden in je directe omgeving.

Mensen vinden het leuk om te helpen, mits je iets vraagt aan ze dat niet teveel moeite kost, iets wat ze leuk vinden of juist heel goed kunnen. Je geeft anderen een goed gevoel als ze je kunnen helpen. Online netwerken zijn er erg geschikt voor, stel een vraag op Twitter, en in no time proberen mensen je van dienst te zijn met een antwoord.

Probeer het eens een week

Misschien niet gelijk het antwoord dat je zocht, of juist een oplossing waar je nog helemaal niet aan gedacht had. Met zijn allen weet je meer, maar daar heb je niets aan als je je mond niet opendoet.

Ik wed, dat je dagelijks in zeker tien situaties zit, waarin je iets zou willen of kunnen vragen, maar het niet doet. Probeer eens een week lang in twee van die situaties juist wel die vraag te stellen. Ik denk dat je aan het einde van de week snel door hebt hoe handig het is om aannames te toetsen en vragen te stellen!