Jeremy Rifkin schreef een aantal jaren terug het boek The age of access. In dat boek beschrijft hij dat toegang tot hulpgoederen en producten belangrijker wordt dan het bezit ervan. Met geld kun je tenslotte een kaartje kopen voor bijvoorbeeld een concert van de Rolling Stones, maar met toegang (tot bijvoorbeeld de organisator) kun je een backstagekaart krijgen voor het concert.
Waarom bezitten we een wasmachine, als we er ook eentje kunnen huren? We zijn zo gewend geraakt aan het bezit van zaken, dat we zijn gestopt met het denken in toegang. Netwerken draait om toegang, maar toegang krijg je pas als je toegang biedt. Op LinkedIn bijvoorbeeld krijg je toegang tot iemands netwerk vanuit de gedachte dat je dan ook zelf toegang biedt tot je eigen netwerk. Wie deelt, die groeit. Winning by sharing heet dat mooi.
Deel toegang
Als je bezit weggeeft hebt je het niet meer, maar als je toegang deelt, krijg je meer toegang. Als we verstandiger zouden omgaan met de schaarse hulpbronnen op deze wereld, hadden we veel minder spullen nodig. Neem een grasmaaier. Wat is het voor waanzin dat zoveel mensen zo’n ding kopen, terwijl je die helemaal niet zo heel vaak nodig hebt?
Slimmer delen zou een betere optie zijn, en met het web als platform zou dat helemaal niet zo moeilijk moeten zijn. Bijkomend voordeel is dat we minder geld nodig hebben, en dat is in deze tijden helemaal geen gek idee. Ik pleit overigens niet voor communistische toestanden met alle bezit dat gedeeld moet worden, maar in veel voorkomende
gevallen is dat best een goed idee. Jammer dat de auto nog steeds zo’n statussymbool is, en dat er nog niet een echt slim idee is bedacht om auto’s te delen op een hele grote schaal, anders hadden we allang geen files meer, en hadden we ook geen probleem met schaarse olie of benzine.
Self-storage
Het schijnt zo te zijn, dat de markt voor self-storage in Amerika groter is dan het bruto-nationaal produkt van de 40
armste landen ter wereld bijelkaar opgeteld. Dus Amerika geeft een enorm bedrag uit aan het opslaan van spullen waar ze thuis geen plek voor hebben, en dus waarschijnlijk ook niet echt nodig hebben.
Al die spullen die het grootste deel van het jaar stilstaan, is dat niet zonde? In Nederland is self-storage ook flink in opkomst. Zouden ze hier nog niet gehoord hebben over winning by sharing?
Leuk artikel.
Het delen wordt een beetje op gang geholpen door de doe-het-zelf zaken (we huren een steiger of een behang-afbrand-apparaat) maar de Nederlander is zo lang geleerd dat hij spaarzaam moet zijn voor zijn eigen gezin (gooi die kinderwagen nog niet weg, mischien gebruiken onze kinderen hem nog) dat het delen en profiteren op termijn (kinderwagen weggeven aan ‘vreemden’ die er één nodig hebben en er ook weer één krijgen als het jaren later weer nodig is) nooit ingeburgerd is geraakt. Veel zolders liggen vol met spullen “die misschien ooit nog eens van pas komen”. Doodzonde.
M. Kolmer op 29 April 2009 om 12:32