
VVD-coryfee Hans Wiegel.
In de financiële wereld is geen begrip meer gebruikt en misbruikt dan het woord ‘garantie‘. Je kan geen website aanklikken of brochure openslaan of banken en verzekeraars schermen ergens met het feit dat er iets wordt gegarandeerd.
Helaas zijn er weinig echte garanties. Hoed u met name voor producten waarbij bekende Nederlanders u gaan verleiden tot aankoop van een product. Ik moest hier aan denken toen de Bouwhuis groep financiële problemen kreeg, terwijl VVD-coryfee Wiegel ons op het hart drukte dat ‘een rendement van 9 procent is gegarandeerd’.
Wat valt er over het begrip garantie te zeggen?
In de financiële wereld is eigenlijk alleen de garantie van een overheid een echte garantie, hoewel zelfs daar enige achterdochtigheid op zijn plaats is (denk maar eens aan overheid van Argentinië (1989) of IJsland (2008) of recent het staatsbedrijf van Dubai dat haar verplichtingen niet kan nakomen).
Verder zijn er geen echte garanties. Als een financiële instelling in haar brochure de hoofdsom garandeert en vervolgens failliet gaat, dan moet u achterin de rij aansluiten om uw geld terug te krijgen.
Garantie is ook de keerzijde van Risico. Maar ja, het woord risico wordt liever gemeden in brochures. Nu eist de toezichthouder AFM (zie hier uitleg) tegenwoordig dat bij complexe producten de zogenaamde ‘risicometer’ wordt gepubliceerd bij de marketing van een product. U kent het wel: het mannetje dat steeds meer gebogen laat lopen als het risico toeneemt. De risicometer gaat echter over de hoofdsom. Loopt u een kans dat het ingelegde bedrag niet wordt terugbetaald of dat u een schuld overhoudt.

Er is nog geen risicometer voor het rendement op spaargeld of beleggingen. Dat is jammer. De afgelopen tijd is aandacht besteed aan het AEX-sparen (ABN Amro) en RenteMAXX (Robeco). In het spaarproduct van ABN Amro is helemaal geen risicometer aanwezig (tsja, geen complex product volgens de AFM) en bij het product van Robeco geeft de risicometer (staat in financiële bijsluiter) dat het risico zeer klein is. In beide producten is de kans op het niet ontvangen van rendement echter zeer groot.
De vuistregel is dat een hoge rente ook een hoog risico betekent. Een open deur, zult u zeggen, maar toch trappen mensen er altijd weer in. Als de Nederlandse overheid circa 2,5 procent rente geeft, dan kunt er gif op innemen dat 9 procent rente een bijzonder grote kans op verlies betekent.
Garantie is een heilig woord. Als er garantie wordt gegeven zijn consumenten bereid meer te betalen, maar die garantie is waardeloos. Dat is makkelijk aan te tonen. Als een verkoper schermt met garantie vraagt u hoeveel korting u krijgt als u schriftelijk ondertekend afziet van de garantie.
Geen stuiver, dus die garantie is geen stuiver waard.
Koop je op de Balearen een verrekijker, (daarvoor ga je naar de Balearen, of althans een Baleaar) dan is er ook garantie. Als u een defect heeft kunt u gewoon terug en na 2 maanden aldaar weer de gerepareerde kijker, aanvankelijk verkocht tegen de bruto advies verkoopprijs verhoogd met toeristenimpulstoeslag, terughalen.
Zo werkt dat, en dat geldt ook voor geld en andere financiele producten.
Iedereen wil een hoog salaris waar hij drie keer per jaar van op vacantie kan, een behoorlijke auto van kan kopen en een hypotheek betalen en af en toe kan gaan stappen.
De bankmedewerkers ook, en dat zult u, als potentiele klant om een poot uit te laten draaien, dus moeten betalen en dat kunt u als consument makkelijk als u geld niet anders nodig heeft dan om mee te gokken op hoog rendement belovende producten.
Giglio Gialuami op 3 December 2009 om 14:18