Nederland is een rijk land. Haar waarde wordt op 3.500 miljard geschat. De Nederlandse consument is rijk. Volgens het Centraal Bureau voor de Statistiek is het vermogen van consumenten circa 2.100 miljard. In deze laatste week van 2009 kijken we naar ontwikkelingen binnen de 4 vermogenscomponenten: eigen huis, pensioen, spaargeld en beleggingen. Vandaag de laatste in de serie: beleggingen.
Eind 2008 bezatten de huishoudens voor 222 miljard euro aan aandelen en obligaties. In 1990 was dit nog maar slechts 118 miljard. Het overgrote deel van de 222 miljard zijn beleggingen die vast liggen in het kader van de aflossing van de hypotheek en opbouw pensioen. Volgens De Nederlandsche Bank waren de ‘vrije’ beleggingen van Nederlanders eind 2008 77 miljard. Het spreekt voor zich dat het effectenbezit zeer gevoelig is voor ontwikkelingen op de beurs.
De AEX staat op het hoogste punt van het jaar, een stijging van bijna 35% sinds 1 januari, en ook de obligatiekoersen zijn omhoog gegaan door de daling van de rente, met als gevolg dat de vrije beleggingen zijn opgelopen tot bijna 92 miljard euro. Er zijn nog geen gegevens beschikbaar van de gebonden beleggingen, maar je mag er vanuit gaan dat de meeste polissen, ondanks de woekerpolis-affaire, dit jaar ook in waarde zullen zijn gestegen. Daarmee wordt een deel van het ‘rampjaar 2008′ weer goedgemaakt.
Beleggingsfondsen zijn sinds jaar en dag populair. Zij nemen bijna 50% voor hun rekening, dit ondanks de constatering dat fondsen relatief duur zijn (2% tot 3% van het jaarlijkse rendement) en dat zij, ondanks de ingebouwde spreiding, niet ongevoelig zijn voor marktbewegingen. Mee zal spelen dat in Nederland met haar dominantie van de grote banken, in het beleggingsadvies toch vaak de zogenaamde ‘huisfondsen’ van de banken worden verkocht (en bij hypotheken en pensioenen is er vaak niet eens een keuze).
De vraag voor aandelenbeleggers (en fondsbeleggers) is natuurlijk of 2009 slechts een ‘technisch herstel’ was na het dieptepunt in 2008 of dat de trend zich doorzet. De afgelopen jaren geven een weinig rooskleurig beeld. Maar ook met sparen zal het lastig worden. Zelfs als de inflatie op het huidige lage peil blijft, wat allerminst zeker is gezien de enorme bedragen die overheden hebben geleend om de crisis te bestrijden, is een spaarrente van circa 2,5% geen vetpot (en daar moet de belasting nog van af).
Ik zie drie ontwikkelingen. In de eerste plaats is er een stimulans om schulden af te betalen met effecten-en spaarvermogen. In de tweede plaats zal de risico-aversie op zijn minst stabiliseren en waarschijnlijk iets afnemen. Het zal het beleggen in risicodragende effecten (aandelen, grondstoffen,bedrijfsobligaties) kunnen stimuleren.
De belangrijkste ontwikkeling lijkt mij echter dat beleggers zeer scherp op de kosten gaan letten. Denk hierbij aan de kosten van levensverzekeringen, de kosten van beleggingsfondsen, maar ook de kosten van het beleggen zelf.
Ik voorzie om die reden groei van het ‘zelf beleggen’, waaronder het banksparen en binnen het domein van het beleggen, groei van ETF’s (trackers) als alternatief voor beleggingsfondsen.
zeer bedankt voor de reactie; ik waardeer het zeer als mensen de moeite nemen om (zinvol) te reageren.
u heeft gelijk dat wellicht de huizenprijzen overgewaardeerd zijn (ik heb geen idee), maar wat ik betoog is dat de huizenprijzen nog zeer veel mogen dalen voordat waarde huis gelijk is aan hypotheekschuld
en dan blijft staan dat nederland voor haar pensioen spaart en niet zoals in andere landen heeft gekozen voor een omslagsysteem, waarbij toekomstige generaties mogen gaan betalen
peter verhaar op 4 January 2010 om 14:46