Overleef je pensioen
Ons pensioenstelsel kraakt als een boerensloot na slechts één nacht vorst. Nu zeggen ze dat kraakijs geen breekijs is. Maar beangstigend is het wel. Debet aan de onrust zijn drie onheilspellende pensioenrapporten waarop we de afgelopen weken zijn getrakteerd.
Het begon met Pensioen: Onzekere zekerheid van de commissie-Frijns. Toen kwam Geef Nederlanders Pensioeninzicht van de Autoriteit Financiële Markten. En vorige week – alsof de pensioenspaarder nog niet in de gordijnen hing – kreeg werknemend Nederland Een sterke tweede pijler van de commissie-Goudswaard voor de kiezen.
De laatste club van wijzen concludeert dat onze werknemerspensioenen, als we niks doen, onbetaalbaar worden. Te lang droomden we dat de tweede pijler stevig stond tegen lage kosten. Maar de rek is er uit.
Slinkend clubje
Dat is deels oud nieuws. Al tientallen jaren weten we dat het aantal ouderen groeit (vergrijzing) en dat we steeds langer leven. Ook komen er maar weinig baby’s bij (ontgroening). Hierdoor dreigt een slinkend clubje jongeren te moeten zwoegen voor een groeiende massa pensioengenieters. Dat is simpelweg te duur.
Nieuws in het rapport is de eindelijk keihard geuite waarheid dat beurscrashes en een lage rente pensioenfondsen meer schaden dan men lange tijd hoopte. Dat is geen fijn bericht. Want hoe beschadigder je fonds, des te minder indexatie. Die compensatie is essentieel. Bijna elke werknemer heeft een voorwaardelijk geïndexeerde middelloonregeling. Je krijgt dan (inhaal)indexatie als het kan. De risico’s van beurskrachs en economische dips zijn voor jou.
Andere oplossingen
De pensioenpremies kunnen nauwelijks verder stijgen. De commissie oppert daarom andere oplossingen zoals: een lager opbouwpercentage per jaar, een maximum pensioengevend salaris, indexatie op basis van prijzen in plaats van loonstijgingen, een koppeling van de pensioenuitkering of -leeftijd aan de stijgende levensverwachting, of (nog) meer beleggingsrisico nemen (en dan hopen dat dit helpt).
Diverse werknemers reageren paniekerig of boos. Kan ik uit mijn fonds? Nee, vaak niet. Gelukkig maar. Kun je tientallen jaren geld reserveren en beheren voor later? Vooral de grote fondsen doen dat vaak beter en goedkoper dan een individu. Valt dat toch tegen? Of zit je met een gemankeerde opbouw? In plaats van geld kan ook creativiteit je helpen. Drie suggesties.
1 Sterf in het harnas
Veel gepensioneerden vliegen aanvankelijk tegen de muren op. Denk eens over langer doorwerken. Of bedenk (lang) vóór de pensioendatum een leuke (parttime) betaalde bezigheid. Alle extra inkomsten ontvang je bovenop uw AOW en pensioenuitkering.
2 Word wereldburger
Op veel plekken ter aarde is het zonniger, relaxter én goedkoper dan in onze moerasdelta. Het meeverhuizen van AOW en pensioen gaat binnen de Europese Unie meestal probleemloos. Enige uitzoekerij vergen de ziektekostenverzekering en fiscale regels en verzoeken. Maar het is te doen.
3 Wie dan leeft, dan zorgt
Kun je tering en nering goed afstemmen? Overweeg dan alle pensioenzorgen overboord te zetten, niks extra te sparen of te verzekeren, en straks rond te komen van AOW, eventueel aanvullend pensioen en… je ziet wel. Zorg wel dat de hypotheek is afbetaald. En ‘investeer’ ruim in gezin, familie, vrienden en (geestelijke) gezondheid. Zo’n ‘belegging’ heeft een laag risico, maar een torenhoog rendement.
Ongelooflijk Erica wat een uitglijder:
“Al tientallen jaren weten we dat het aantal ouderen groeit (vergrijzing) en dat we steeds langer leven. Ook komen er maar weinig baby’s bij (ontgroening). Hierdoor dreigt een slinkend clubje jongeren te moeten zwoegen voor een groeiende massa pensioengenieters. Dat is simpelweg te duur.”
Maar de pensioenfondsen keren toch alleen maar uit aan de aangeslotenen die daar jarenlang samen met hun werkgever premie voor betaalden! Hoezo slinkend clubje jongeren die moeten zwoegen voor een groeiende massa pensioengenieters?
We hebben het hier toch niet over een omslagstelsel als de AOW? Maar ook in dat geval past je de nodige nuancering en geen goedkope stemmingmakerij.
Hoop maar dat je even niet helemaal bij de les was.
Jac Geominy op 7 February 2010 om 00:29
Wat een uitglijder lijkt, hoeft het niet te zijn. Elke pensioenfondsdeelnemer betaalt een zelfde percentage als zijn collega´s. Dat lijkt het toppunt van eerlijkheid, maar actuarissen (levensverzekeringswiskundigen) weten beter. Een euro die op je 25e in een pensioenfonds gaat, kan tot je 65e veertig jaar renderen, terwijl een op je 55e ingelegde euro maar een decennium winst voor je maken kan. Dat maakt niet uit als iedereen 40 jaar in hetzelfde fonds blijft, maar dat is steeds minder vaak het geval. Zie ook rapport van de Commissie Goudswaard. Zie http://docs.minszw.nl/pdf/129/....._13903.pdf
Erica Verdegaal op 8 February 2010 om 20:11