Dit weblog is nu ook via Twitter te volgen.
Ik heb 45.000 euro studieschuld tegen 4,1 procent rente. Maandelijks betaal ik 510 euro af. Ik kan meer aflossen, maar sparen is toch gunstiger? Is er trouwens iets aan die hoge rente te doen?
Of:
Ik ben bezig om 20.000 euro bankschuld af te lossen. En, o ja, ik heb ook nog 42.000 euro studieschuld, maar ja, die wordt na 15 jaar toch kwijtgescholden.
Over geen geldproduct wordt zo gemakkelijk en hypocriet gedacht als over de leningen van de studiefinancieringsdienst DUO (voorheen IB Groep). Als student heb je er recht op, en de aanvraag is simpeler dan een kroketje trekken bij de Febo.
Gewoon even klikken op ibgroep.nl, en je inkomen stijgt wonderbaarlijk met honderden euro’s per maand. Slim hè?
Nee, onwetend en kinderlijk optimistisch. Volgens het Nibud-onderzoek ‘Leengedrag van studenten’ bedenkt bijna de helft van de studenten niet of hij ooit kan aflossen. Een kwart heeft geen idee hoeveel rente hij betaalt. 7 procent denkt zelfs dat de lening gratis is.
Veel studenten leven nog onbekommerd in het pre-kredietcrisistijdperk. Ruim een kwart zegt te lenen om ‘relaxed de studietijd door te komen’. Maar hun schuld rijst de pan uit. De huidige eerstejaars zitten over vier jaar met gemiddeld 15.360 euro schuld, zonder de rente. In 2007 was dat bedrag nog ‘maar’ 10 mille. En toen al moest 14,2 procent van de langlopende studieschulden door deurwaarders worden geïnd.
Dit zal wel gezeur lijken, als je uitbundig aan het studeren bent. Maar lekker lenen valt vies tegen als: de basisbeurs verdwijnt, je een vervolgstudie wilt doen, je niet die topbaan krijgt waarop je hoopte, je later een hypotheek wilt afsluiten, de rente stijgt, je langer studeert dan gedacht, of – erger – je studie niet afmaakt, want dan moet je ook de basis- en aanvullende beurs terugbetalen. Je hebt dan tienduizenden euro’s schuld terwijl je leven nog moet beginnen.
Het Nibud schiet te hulp met de Studieleenwijzer, een programmaatje op nibud.nl dat je eindschuld berekent en schat wat je later maandelijks moet terugbetalen. Het is best leuk, maar de struisvogels en feestgangers steken toch hun kop in het zand.
Er zijn ook studenten – ruim de helft – die niet lenen. Ze willen geen grote schulden. Of lenen wordt door hun ouders ontraden. Zie daar de diepere oorzaak van (on)verantwoord leengedrag. Het begint allemaal thuis. Voor de huidige schuldstudenten komt deze wetenschap te laat, maar er is hoop voor peuters en kleuters. Houd ze tussen hun 4de en 12de strikt aan vijf principes. Het zal u verbazen hoe financieel bewust ze dan door hun studie zeilen.
- Laat kinderen van jongs af rondkomen van zakgeld. Dat leert ze dat koopkracht grenzen kent.
- Betaal kinderen voor speciale klussen buiten de normale huishoudelijke karweitjes. Zo zien ze dat inspanning loont.
- Moedig sparen aan. Dat toont de voordelen van uitgestelde consumptie, en het effect van rente op spaargeld.
- Spring nooit bij wegens een tekort (door eigen schuld). In plaats van omgaan met geld leert u kinderen hoe ze u kunnen manipuleren.
- Leen kinderen nooit geld voor consumptie. Ze leren dat je onbeperkt kunt uitgeven. Daarbij verstoort zo’n consumptief krediet de verhouding met de ouders.
Volg Erica Verdegaal op Twitter
Goede column! Ik heb een vrij kleine studieschuld (zo las ik net), maar leefde in de waan dat je ook belastingvoordeel zou hebben met schuld. Dat blijkt al jaren niet meer zo te zijn. Het is nu gewoon aflossen, de rente is hoger dan die van mijn spaarrekening.
Toch zijn deze opvoedingstips geen garantie voor succes, heb ik bij ons thuis gezien (waar een persoon ondanks dit type opvoeding toch in heftige studieschulden raakte). Het heeft ook te maken met temperament. Dat bekende marshmallow-experiment, van uitgestelde beloning, zegt volgens mij ook veel. Sommige studenten belonen zichzelf al met een mac, iphone of wintersport voordat er iets behaald is (een bachelor, master, stage o.i.d.). Kun je, net als die kleuter in het experiment, een kwartiertje wachten om twee marshmallows te krijgen?
Het valt me op dat mensen vaak zeggen tijdens je studie: ‘Als je eenmaal werkt, verdien je zo veel. Dan los je dat zo af’. Dat is toch niet helemaal waar. Misschien wel als je het bedrijfsleven ingaat… maar dat is voor velen toch niet het geval.
Daan op 13 February 2010 om 11:07