Volgens mijn moeder was het leven zestig jaar geleden simpel. En geldzaken waren dat al helemaal. Mannen werkten de hele week en ontvingen op zaterdagmiddag hun loon, contant in een loonzakje.

Sommigen konden de verleiding van die financiële injectie niet weerstaan en legden op weg naar huis even aan bij een café, voor een oude of jonge jenever. Dat doet denken aan scholieren van nu die, na hun lessen, even uitblazen in een coffeeshop, waar de koffie bijzaak is.

Thuis verdeelde moeder het restant van vaders buit over een paar jampotjes. Daarna begon het gezin aan de onzekere tocht naar de volgende zaterdag. Had je dan nog geld over? De meeste mensen niet. Het was een tijd van stille armoede, weinig behoeften, vaak herstelde kleren en sokken, en één keer per week een schone onderbroek. De mensen leefden rechttoe rechtaan, zonder moeilijke keuzes of slapeloze nachten. Zegt mijn moeder.

Lees verder