Maar je hebt gelijk: Banken kunnen geen goud bijdrukken.
Maar de vraag naar, en dus prijs van, goud kan wél afnemen. Ook over een periode van 30 jaar.

Zie deze grafiek van de historische goudprijs aangepast voor inflatie: http://www.ritholtz.com/blog/2.....-adjusted/

Vanuit zijn piek in 1980 is goud 30 jaar lang naar beneden gegaan. Iemand die in de jaren ’70 en ’80 goud had gekocht heeft dik koopkracht verloren: Nu pas begint de prijs enigzins die hoogte te halen. Had je in 1980 gekocht, dan zou de goudprijs nu $2500 moeten zijn om koopkracht te behouden!
In 2010 verkopen, dus precies 30 jaar glater, betekent een koopkracht verlies van 50%. Had je het geld tussen 1997 en 2005 nodig, dan had je goud zelfs 80% van zijn koopkracht verloren.

Met sparen kun je op de lange termijn ongeveer 3% risicoloos boven inflatie verdienen (nu even niet, natuurlijk. Zowel de rente als de inflatie zijn historisch laag.)
Met 3% rente kun je over 24 jaar je geld verdubbelen.
Dus met goud gekocht in 1980 zou je, ten opzichte van sparen, in 2010 75% en in 2004 zelfs 90% van je koopkracht hebben verloren.

Dus dat je met goud je koopkracht behoudt, is dom weg niet waar.
Wie in 1980 obligaties van de VS of Duitsland had gekocht heeft zijn koopkracht veel beter behouden.

Ja, geld kan worden bijgedrukt zoals Mugabe dat doet.
Maar Mugabe kan geen land bijdrukken en hij kan ook geen bedrijven bijdrukken: Aandelen en onroerend goed zijn net zo veilig als goud en zilver, als je echt bang bent dat de ECB de euro zal devalueren.

Feit is ook dat goud/zilver er niet heel gemakkelijk bij kan worden gedrukt. Goud wordt gemiddeld met 1.5 tot 2% per jaar uit de grond gehaald. Bij papiergeld, zoals de dollar, de euro, of vroeger de gulden of mark enz. is deze restrictie er niet. De centrale bank kan er zoveel van printen als ze willen, en dit gebeurd nu ook. Kijk naar het gedrag van de Fed of naar de ECB. Het enige logische gevolg is dat in de loop van tijd de euro/dollar minder waard wordt zoals uitgedruk in goud.

En dit is ook te staven met historische feiten. In de jaren dertig kocht je voor 20 dollar een troy ounce of gold, in de jaren 70 was dit 35 dollar en sindsdien is dit toegenomen tot tegenwoordig ong. 1200 dollar. Hetzelfde is het geval met de Euro of daarvoor Deutsche mark en zeker met de Britse pond.
Als je deze munteenheden afzet tegen andere goederen, zoals olie dan is dit goed te zien. Waar de prijs van olie in euro’s/dollars/DM/Britse ponden de afgelopen 50 jaar exponentieel is gestegen is die in goud/zilver gelijk gebleven. Gelijk. Dat betekent dus dat goud en zilver zijn waarde behoud. Iets dat je wilt hebben als spaarder.

Vandaar dat ik het dus ook zie als een essentieel onderdeel van m’n portfolio. Niet als investering, maar als manier om m’n waarde vast te houden in een wereld waarin centrale banken ons geld behandelen alsof het hun speelgoed is. Daarom heb ik zo’n 10-15% erin zitten en kan ik dat anderen ook aanraden. Wellicht dat we nu inderdaad op een piek zitten, maar ik betwijfel het. Zeker gezien het geldscheppende gedrag van de centrale banken kan het nog wel even doorgaan. Maar in feite is het irrelevant. Ik heb het weggezet voor over 30 jaar, en over 30 jaar koop ik er evenveel goederen voor. Ik heb er niets aan verdiend, maar heb er zeker ook niet op verloren en loop geen risico.

Zomaar mijn gedachten hierover.