Comments on: In Californië is het geld (alweer) op http://www.nrcnext.nl/geld-en-werk/2010/07/29/in-californie-is-het-geld-alweer-op/ Nieuws en tips voor persoonlijke financiën en carrière Sun, 02 Jan 2011 21:57:11 +0000 hourly 1 http://wordpress.org/?v=3.1.2 By: Robert http://www.nrcnext.nl/geld-en-werk/2010/07/29/in-californie-is-het-geld-alweer-op/comment-page-1/#comment-3392 Robert Tue, 03 Aug 2010 20:27:05 +0000 http://www.nrcnext.nl/geld-en-werk/?p=3729#comment-3392 Het komt in Californië natuurlijk ook in sterke mate door het totaal uit de hand gelopen systeem van referenda daar. Elke D66-er die nog in referenda gelooft moet daar maar eens gaan studeren. Referendum 1: Geen belastingverhoging! (vóór). Referendum 2: Overheid moet altijd binnen zijn budget blijven (vóór) Referendum 3: De overheid moet méér uitgeven aan iets wat wij leuk vinden (ook vóór). Enzovoort. (handtekeningen om een referendum te mogen organiseren worden gekocht: meer geld per handtekeningen voor impopulaire voorstellen. "capitalism in action") Het komt in Californië natuurlijk ook in sterke mate door het totaal uit de hand gelopen systeem van referenda daar. Elke D66-er die nog in referenda gelooft moet daar maar eens gaan studeren.
Referendum 1: Geen belastingverhoging! (vóór).
Referendum 2: Overheid moet altijd binnen zijn budget blijven (vóór)
Referendum 3: De overheid moet méér uitgeven aan iets wat wij leuk vinden (ook vóór).
Enzovoort.
(handtekeningen om een referendum te mogen organiseren worden gekocht: meer geld per handtekeningen voor impopulaire voorstellen. “capitalism in action”)

]]> By: Robert Bleeker http://www.nrcnext.nl/geld-en-werk/2010/07/29/in-californie-is-het-geld-alweer-op/comment-page-1/#comment-3386 Robert Bleeker Thu, 29 Jul 2010 14:33:17 +0000 http://www.nrcnext.nl/geld-en-werk/?p=3729#comment-3386 Zoals de VS - op federaal niveau - een economische reus op financieel lemen voeten kan worden genoemd, omdat bijvoorbeeld staatsbegrotingstekorten (en de aanpalende steil oplopende staatsschuld) structureel worden gefinancierd met vreemd vermogen (staatsobligaties, die - tot nog toe in ieder geval - maniakaal door de Chinese overheid worden opgekocht), zo balanceren veel individuele staten binnen de VS voortdurend op de rand van de financiële afgrond, omdat zij structureel te veel blijven uitgeven, maar hiervoor geen structurele inkomstenbronnen kunnen of willen genereren. Een belangrijke oorzakelijke factor in dit pregnante gegeven is het feit, dat – aanzienlijk meer, dan in Europa – een ideologisch bepaald taboe bestaat op belastingheffing door overheden, omdat belastingdruk in de VS per definitie wordt geassocieerd met staatsinterventie in de persoonlijke vrijheidsbelevingsfeer (want individuele consumptieve bewegingsvrijheid) van de Amerikaanse staatsburger. De huidige credit-crunch, (logisch) volgend op de, met een reuzenklap uit elkaar gespatte credit-bubble is slechts een eerste (veel te) voorzichtige stap op weg naar een situatie, waarin de wereldgroei, niet langer (voornamelijk) wordt gefinancierd uit het ongelimiteerd verstrekken van goedkope bancaire kredieten door de grote financiële instellingen. Instellingen, die daarbij, tot voor kort, in hun naakte voortbestaan (too big to fail) gemakshalve gegarandeerd werden door de belastingbetaler. Dit tot grote schade van die laatste, zo mag onderhand wel worden gesteld. Al zou een meltdown van diezelfde wereldwijde financiële infrastructuur, dezelfde belastingbetaler natuurlijk eveneens met grote schulden en een onzekere toekomst hebben opgezadeld : Time for a drastic overhaul (democratisation) of the financial structures in our world. Zoals de VS – op federaal niveau – een economische reus op financieel lemen voeten kan worden genoemd, omdat bijvoorbeeld staatsbegrotingstekorten (en de aanpalende steil oplopende staatsschuld) structureel worden gefinancierd met vreemd vermogen (staatsobligaties, die – tot nog toe in ieder geval – maniakaal door de Chinese overheid worden opgekocht), zo balanceren veel individuele staten binnen de VS voortdurend op de rand van de financiële afgrond, omdat zij structureel te veel blijven uitgeven, maar hiervoor geen structurele inkomstenbronnen kunnen of willen genereren.

Een belangrijke oorzakelijke factor in dit pregnante gegeven is het feit, dat – aanzienlijk meer, dan in Europa – een ideologisch bepaald taboe bestaat op belastingheffing door overheden, omdat belastingdruk in de VS per definitie wordt geassocieerd met staatsinterventie in de persoonlijke vrijheidsbelevingsfeer (want individuele consumptieve bewegingsvrijheid) van de Amerikaanse staatsburger.

De huidige credit-crunch, (logisch) volgend op de, met een reuzenklap uit elkaar gespatte credit-bubble is slechts een eerste (veel te) voorzichtige stap op weg naar een situatie, waarin de wereldgroei, niet langer (voornamelijk) wordt gefinancierd uit het ongelimiteerd verstrekken van goedkope bancaire kredieten door de grote financiële instellingen.

Instellingen, die daarbij, tot voor kort, in hun naakte voortbestaan (too big to fail) gemakshalve gegarandeerd werden door de belastingbetaler. Dit tot grote schade van die laatste, zo mag onderhand wel worden gesteld.

Al zou een meltdown van diezelfde wereldwijde financiële infrastructuur, dezelfde belastingbetaler natuurlijk eveneens met grote schulden en een onzekere toekomst hebben opgezadeld : Time for a drastic overhaul (democratisation) of the financial structures in our world.

]]>