Erica Verdegaal

Berichten door Erica Verdegaal

Erica Verdegaal (1960) blogt over geldzaken. Ze studeerde economie en twee jaar filosofie in Amsterdam. Na diverse banen in het bedrijfsleven koos ze in 1995 voor de journalistiek. Ze schrijft over persoonlijke geldzaken voor onder meer nrc.next en NRC Handelsblad, werkt mee aan radio- en televisieprogramma’s en publiceerde opgeteld tien boeken. Haar website is ericaverdegaal.nl.

Name and Shame

“Sommige verzekeringstussenpersonen blijven ten koste van hun klanten jagen op stevige provisies.” Dit onthulde Jan Wolter Wabeke, de voorman van het Klachten Instituut Financiële Dienstverlening (Kifid) eind vorig week in het Nederlands Dagblad. Wabeke doelt op tussenpersonen die klanten aanraden om hun lopende woekerpolis af te kopen en over te sluiten naar een “beter” product.

Aan deze praktijk verdient de adviseur veel provisie, terwijl de klant op de blaren zit, misschien wel tientallen jaren. Men betaalt eerst afkoopkosten op de oude polis, waarna men in een nieuwe te dure woekerpolis stapt met opnieuw hoge kosten, met weer een looptijd van soms tientallen jaren, en mogelijk zelfs met een fiscaal probleem. Lees verder

Spaart u maar

Vakbond FNV demonstreert voor een in hun ogen betere aanpak van de economische crisis. Zelf verloor de vakbond miljoenen met verkeerde beleggingen. Foto: Willem Sluyterman van Loo

Vakbond FNV demonstreert voor een in hun ogen betere aanpak van de economische crisis. Zelf verloor de vakbond miljoenen met verkeerde beleggingen. Foto: Willem Sluyterman van Loo

Eindelijk komt er hulp voor liefdesgedupeerden zoals Patricia Paay, Jan Smit of zijn ex Yolanthe. Op 6 juni kan iedereen met vlinders in zijn buik of een gebroken hart naar de polikliniek voor liefde en liefdesverdriet in het VU medisch centrum in Amsterdam. Elke depressieve dan wel euforische patiënt kan er voor 12,50 euro zijn verhaal kwijt, waarna de dokter zijn lijf checkt op concentraties van liefdesstoffen zoals dopamine en oxytocine.

Geldstress

Zoiets zou fantastisch zijn voor gedupeerden door hypotheken, pensioenen en beleggingsproducten. Die snakken naar een poli voor geld en geldstress, waar je, voor de prijs van een lunch, stoom mag afblazen bij een arts, die daarna checkt hoe de stress inwerkt op je kortetermijngeheugen en oordeelsvermogen. En hoeveel cortisol er door je lichaam raast. Je verlaat de kliniek met een diagnose, ontspanningstips en de rustgevende raad: ga gewoon lekker sparen. Lees verder

Vijf spaarvalkuilen

De Postbank staat bekend om het systematisch verlagen van  spaarrente. Foto WFA

De Postbank staat bekend om het systematisch verlagen van spaarrente. Foto WFA

Minister Bos droomt van kleinere banken, stevig toezicht, minder bonussen en overzichtelijke financiële producten. De consument moet dat streven toejuichen. Geldbedrijven zullen dan immers netter gaan doen wat gunstig is voor de klant -voor jou. Zo blijft ons een volgende kredietcrisis bespaard.

Guerrillaoorlog

Helaas is de praktijk nog niet zo ver. De financiële sector zit in het nauw en blijft ondergronds oorlog voeren tegen de klant. Neem sparen. Dit meest eenvoudige financiële product lokt je, voor je het beseft, in een verdekt opgestelde valkuil. Zo kan het gebeuren dat je spaarrekening optisch een flinke rente biedt, maar dat deze beloning later toch lager uitpakt dan je dacht. Lees verder

Kosmopoliet of postmoderne hedonist?

Een deurwaarder bezoekt een familie met schulden in Eindhoven. Foto Rien Zilvold

Een deurwaarder bezoekt een familie met schulden in Eindhoven. Foto Rien Zilvold

Ben je een kosmopoliet, een postmaterialist, een gemaksgeoriënteerde burger of een opwaarts mobiele Nederlander? Dit kun je nagaan in het jaarlijkse onderzoek naar betaalgedrag van deurwaardersorganisatie GGN. Dit incassobedrijf onderscheidt negen interessante types (op pagina 10 van het te downloaden rapport) met elk een eigen mentaliteit, betalingsmoraal, opleidingsniveau, inkomen, levensstijl en vaak leeftijdsklasse.

Naast de genoemde karakters beschrijft men de kenmerken van de types: traditionele burgerij, moderne burgerij, nieuwe conservatieven en postmoderne hedonisten. Het is de moeite waard om door te nemen, want je herkent jezelf meteen. Lees verder

De misrekenende rechter

 Aandelenlease-gedupeerden staan april vorig jaar te wachten op het openen van deuren van de informatiedag van Platform Aandelen Lease en Leaseproces. Foto Rob Huibers

Aandelenlease-gedupeerden staan april vorig jaar te wachten op het openen van deuren van de informatiedag van Platform Aandelen Lease en Leaseproces. Foto Rob Huibers

De doorsnee mens loopt weg voor cijfers, wiskunde en statistiek. Ons land telt zelfs honderdduizenden cijferblinden. Dat zijn normaal intelligente mensen die, door een hersendefect, cijfers en telwoorden niet kunnen interpreteren. Ze verwarren 91 met 19 en kunnen geen wisselgeld natellen. Een beleggingsaanbieding beoordelen is voor hen even onmogelijk als machtsverheffen voor een baby.

In een land van blinden en bijzienden zijn de eenogen koning. Dat waren, tussen 1991 en 2002 de pakweg tien instellingen die samen een miljoen aandelenleaseproducten verkochten. Deze combinaties van beleggen en lenen leken aanvankelijk fantastisch.

Lees verder

Sparen is soms net beleggen

De maximale spaarrentes dalen. Dat kan mogelijk verklaren waarom spaardeposito’s populairder zijn dan ooit. Een spaardeposito is een spaarrekening waarop je geld een afgesproken tijd vast staat tegen een vooraf afgesproken vaste rente.

Uit onderzoek van de organisatoren van de website Vanspaarbankveranderen blijkt dat spaardeposito’s sinds enkele maanden buitengewoon populair zijn. Meer dan 70 procent van de bezoekers van Vanspaarbankveranderen oriënteert zich erop. Het meest in trek zijn de kortlopende deposito’s (van 1 maand tot 3 jaar). Maar ook langere looptijden staan in de belangstelling. Er zijn zelfs deposito’s met een looptijd van 15 of 20 jaar.

Lees verder

Wolf zoekt schaapskleren

Dirk Scheringa heeft bij zijn bankbedrijf DSB een eigen crèche. Ondanks zijn vertrouwenwekkende imago is DSB omstreden na onderzoek van de AFM. Foto Vincent Mentzel.

Dirk Scheringa heeft bij zijn bankbedrijf DSB een eigen crèche. Ondanks zijn vertrouwenwekkende imago is DSB omstreden na onderzoek van de AFM. Foto Vincent Mentzel.

Om geloofd te worden, hoeft men slechts de waarheid ongelooflijk te maken. Deze strategie, van Napoleon Bonaparte, wordt sinds jaar en dag omarmd door de geldbranche. Extra in deze recessietijd. Want de consument huivert en de geldsector hapt naar adem. De sterke bedrijven redden zich wel. Maar de beunhazen, oplichters en kaartenhuizen geven er de brui aan of vallen om zodra de ingaande geldstroom hapert. Dat verklaart al die taxatieschandalen, oplichtingpraktijken en beleggingsdompers die zich bijna dagelijks openbaren.

Een dienstverlener die wordt ontmaskerd als windbuil, zakkenvuller of zwendelaar behoeft Napoleontische sluwheid om zijn geschrokken klanten koest te houden. Vaak gokt men op een vertrouwenwekkend optreden in de media. De pers huldigt immers, net als een rechtbank, het principe van hoor en wederhoor. Iedereen mag zijn zegje doen. Menig televisieredactie veronderstelt naïef dat de waarheid dan vanzelf komt bovendrijven. Maar in geldzaken werkt dat niet.

Lees verder

Koersplan nu officieel een woekerplan

Er zit weer beweging in de woekerpoliskwestie. Gisteren heeft rechtbank Utrecht een ingrijpende uitspraak gedaan over het product Koersplan van Aegon Spaarkas NV (voorheen Spaarbeleg). De rechtbank oordeelde dat de in rekening gebrachte kosten voor de in Koersplan ingebouwde overlijdensrisicodekking met terugwerkende kracht met ruim 85% verlaagd moeten worden. Stichting Koersplan De Weg Kwijt, die de procedure in 2005 had aangespannen, is blij met de uitspraak.

Wurgpolis

Koersplan is een van de eerste (en ergste) woekerpolissen. Stel iemand sloot in 1994 zo’n wurgpolis, met een looptijd van 30 jaar, om een extraatje voor zijn pensioen bij elkaar te sprokkelen. Van zijn inleg van 100 gulden (45,38 euro) per maand werd echter de eerste 10 jaar steeds zo’n 18 euro ingehouden voor eerste kosten (provisie tussenpersoon), terwijl gedurende de gehele looptijd 4,40 euro per maand werd ingehouden aan doorlopende kosten (kosten van prolongatie en doorlopende provisie voor de tussenpersoon).

Hierdoor werd de eerste 10 jaar slechts de helft van de inleg in Koersplan belegd. De laatste 20 jaar wordt steeds 10 procent kosten afgehouden, waardoor 90 procent wordt belegd. Het effect van de kosten op het uiteindelijke beleggingsresultaat is dramatisch. Als je alles zelf zou hebben belegd, in plaats van via Koersplan, zou je na 30 jaar ongeveer het dubbele eindkapitaal hebben opgebouwd. Lees verder

Hè, hè, even niks betalen

De Stichting Waarborgfonds Eigen Woningen (WEW), uitvoerder van de Nationale Hypotheek Garantie (NHG), zal vanaf 1 juli soepeler omgaan met woningeigenaren met betalingsproblemen.

Achterstand mag

Huishoudens die hun hypotheeklasten niet meer kunnen betalen, zullen minder snel te maken krijgen met de gedwongen verkoop van hun huis. Een nieuwe, door de overheid goedgekeurde regel, zorgt dat woningeigenaren met een hypotheek met NHG een betalingsachterstand mogen oplopen van maximaal 9 procent van hun hypotheekhoofdsom.

Gedwongen huizenverkopen in Amerika. Foto Reuters

Gedwongen huizenverkopen in Amerika. Foto Reuters

Op een hypotheek van twee ton mag je dus een achterstand van 18.000 euro opbouwen. Het WEW zal voor die achterstand borg staan. Die extra schuld wordt je uiteraard niet kwijtgescholden, maar door je bank bij je hypotheek opgeteld. Je schuld wordt dus hoger. Daar staat echter tegenover dat je (een flinke tijd) voorkomt dat je gezin plotseling het huis wordt uitgezet, met alle ellende en schade van dien. In zo’n geval blijf je vaak zitten met een restschuld van tienduizenden euro’s. Misschien moeten je kinderen naar een andere school. Vaak is ook sprake van schaamte. Lees verder

Twijfel je rijk

402137_161960_jpeg_47220n

Een van de in beslag genomen huizen van de eigenaren van 'investeringsfonds' Palm Invest. Het fonds profiteerde stevig van de zelfoverschatting van sommige beleggers. Foto: Merin Daleman.

Hoe dom is de bankdirecteur die wel de winsten ziet, maar niet de risico’s? Hoe dwaas de pensioenbeheerder die tientallen miljarden euro’s op andermans beleggingen verliest? Hoe beperkt de tussenpersoon die zijn klanten een top-woeker-beleggingshypotheek verkoopt? Of hoe sukkelig de vermogensbeheerder die slechter presteert dan de beursindex die hij probeert te verslaan?

Een beetje dom, in elk geval. Want dat zijn we allemaal. Noem het optimisme, noem het levenslust, maar de doorsnee mens overschat zijn kennis en mogelijkheden chronisch. Exemplarisch is een studie uit 1981 onder Zweedse automobilisten: 90 procent noemde zichzelf een bovengemiddeld goede chauffeur. Dat was 40 procentpunt te veel.

Zelfoverschatting treft ongeletterden en dwazen even hard als intellectuelen, managers en deskundigen.

Lees verder