Ooit weleens een rapport van begin tot eind gelezen? Als een thriller die via situatieschets, onderzoeksmethoden en resultaten, naar de climax toewerkt? Zo ja, dan hoor je volgens rapportdeskundige Michiel Boswinkel tot een uitgestorven lezerssoort.

In zijn boek Rapportbestrijding – tegen de papieren plaag! (Van Duuren, mei 2010) opent hij de ogen van schrijvers die hun lezers niet zien. Boswinkel bedoelt daarmee dat rapportschrijvers hun publiek moeten aanwijzen. Het gaat immers niet om een roman. Als trainer voor een middelgroot adviesbureau komt hij nogal eens in organisaties waar na ieder project driftig een rapport geschreven wordt. Maar op de vraag voor wie het is geschreven, krijgt hij niet altijd antwoord. Of het wordt weggewuifd met het verweer: ‘Dat doen we altijd zo.’ Een rapport zonder publiek mag het daglicht niet zien, luidt Boswinkels devies.

Springerige lezers

Vrijwel iedere lezer stelt volgens Boswinkel dezelfde eisen aan een rapport: overzichtelijk, leesbaar en inhoudelijk relevant. Een voortdurende focus op doel, publiek en boodschap dus. Maar daarmee ben je er als schrijver nog niet. Die moet volgens Boswinkel eerst het idee uit zijn hoofd zetten dat de lezer alles leest. “Niemand begint meer vooraan en leest als een ploegpaard regel voor regel verder. Dat kan ook helemaal niet, want daar is geen tijd voor. Lezers springen daarom door teksten heen, op zoek naar antwoorden op hun vragen.”

De lineaire lezer bestaat niet meer, aldus Boswinkel.

Lees verder

Als schoonmakers staken is dat al snel zichtbaar. Grote hopen afval lagen vorige week demonstratief in de stationshal van Utrecht Centraal. Gisteren hebben zij hun werk weer hervat, maar de strijd voor een betere cao duurt voort.

Een loonsverhoging van 2,5 procent. Dat hebben de stakingen, die ook hun weerslag hadden op het aanzien van Schiphol en de treincoupés, opgeleverd. Maar daarmee is slechts een deel van de zorgen onder schoonmaakpersoneel weggenomen.

Brian Droop, vrijwilliger van FNV Bondgenoten en in het dagelijks leven universitair docent aan de Universiteit van Amsterdam, stond zondagmorgen op een enorme poetslap voor het spandoek ‘Schoon Genoeg’. Hij legt uit dat de actie is gericht tegen de directies van de grote schoonmaakbedrijven, zoals Hago, Asito, Coppejans en Gom, die in opdracht van Schiphol, ABN Amro en de Nederlandse Spoorwegen personeel leveren.

Reiskosten
“Ze krijgen tien euro bruto per uur, dus wat hou je daarvan over? Zeven, acht euro misschien”, zegt Droop. “En er zijn pas reiskostenvergoedingen vanaf een flink aantal kilometers, maar niet binnen Utrecht of Amsterdam.” Ook de arbeidsomstandigheden baren hem zorgen, vooral die op kantoren. Een aantal uren per dag kan er niet schoon gemaakt worden omdat er dan te veel kantoorpersoneel is. Voor die uren worden de schoonmakers niet betaald. “Maar ze moeten wel in de buurt van het object blijven.”

Promotie maken is lastig in dit vak, weet Droop.

Lees verder

“Er is iets anders aan je”, zegt de verlegen Elza tegen haar stralende collega. “Ja”, antwoordt Lin, terwijl ze haar hoofd vastpakt. “Normaal zit er een headset op.” Deze dialoog vat het toneelstuk Casino misschien wel het meest treffend samen. Donderdag bracht theathercolectief Norfolk het op de planken in de Rotterdamse Schouwburg. 

Anders is niet zozeer het uiterlijk van Lin (Loes Haverkort), maar de setting waarin ze Elza (Rosa Reuten) ontmoet; een bedrijfsuitje van een verzekeringsmaatschappij in een casino. “Over het algemeen heb ik vrij vluchtige contacten met collega’s”, bekent Elza. “Thuis heb ik een lijst gemaakt van mensen die ik vanavond beter wil leren kennen.”
Lees verder

“Faal vooral vaak en glorieus.” Zo luidt één van de tips uit Werk in uitvoering (2009, Van Duuren) van theatermakers Alieke van der Wijk en Henk van der Steen. Een zelfhulpboek voor werknemers die zichzelf en anderen in de weg zitten.

Iedereen heeft er wel ervaring mee: collega’s die vol enthousiasme een plan presenteren dat vervolgens in een vergadering door hun ‘ja-maar’-collega’s genadeloos wordt afgeschoten. Gevolg: de initiatiefnemers verliezen alle zin en het plan gaat in rook op.

Plan de grond ingeboord?

Kaltstellen

Natuurlijk, we mogen die zuurpruimen best dankbaar zijn voor het kaltstellen van slechte ideeën. Maar de spreekwoordelijke ijskast zit volgens de schrijvers ook vol goede ideeën. Op die gedachte is een oude reclame van Holland Casino gebaseerd, waarin zanger ‘Barry’ de ene na de andere fluttekst krijgt aangeboden. “Kon ik maar even bij je zijn”, zo dreunt hij smalend een versje op waarmee Gordon later een nummer-1 hit zou scoren. “Dit is rijmelarij van lik me vessie.”

Lees verder

Elke werknemer heeft recht op twee weken aaneengesloten vakantie. Foto AFP

Een volksopstand bleef uit toen HR-onderzoeksbureau Mercer berichtte dat Nederlanders de minste vakantiedagen van heel Europa hebben. “Ik heb niet de indruk dat onze leden van mening zijn dat zij te weinig vakantiedagen hebben”, zegt Mirjam Wildekamp, beleidsadviseur arbeidsrecht van het CNV, vandaag in nrc.next.

Die twintig dagen zijn namelijk een wettelijk minimum. In de cao of individuele arbeidsovereenkomst kan een hoger aantal vakantiedagen bedongen worden. Ook kan de arbeidstijd verkort worden met zogeheten ATV-dagen en leeftijdsdagen.

Voltijds medewerkers met veertig vrije dagen zijn geen uitzondering. Volgens Antoni van Huissteden, woordvoerder van Mercer, komt de gemiddelde Nederlander uit tussen de 25 en 30 aan betaalde verlofdagen. Ook over de lengte van de werkweek hebben Nederlanders niet te klagen, zo bleek uit onderzoek van Eurofound.

Wat kun je doen met overgebleven vakantiedagen?

Vakbonden opgelet. Op het moment van schrijven zit de 100-jarige Astrid Thoenig opgewekt achter een bureau op een verzekeringskantoor in New Jersey de administratie te doen. Afgelopen donderdag vierde ze haar verjaardag, ook op het werk.

Heel anders is het leed dat de campagne van de SP tegen verhoging van de AOW-gerechtigde leeftijd vertolkt. Terwijl de konijnen het bos uitgejaagd worden door gepensioneerde Nordic Walkers, brengen de socialisten het lied 65 jaar. Trillend op mijn benen ten gehore. Staand, naast rollators die als decor dienen.

Hun held is ongetwijfeld Hendrikje van Andel-Schipper, de vrouw die in 2005 op 115-jarige leeftijd overleed en sinds de invoering van de AOW in 1957 door de gemeenschap werd onderhouden. 48 jaar AOW dus. Even een rekensom, op basis van de AOW voor alleenstaanden anno 2009: € 1011,64 bruto per maand plus € 56,71 aan maandelijks vakantiegeld. En dat alles maal twaalf maanden, vermenigvuldigd met 48 jaar, is € 615.369,60. Ruim een half miljoen dus. Het zij haar gegund. Toch?

In ieder geval toont het aan dat niet iedereen staat te trillen op zijn benen als hij 65 is. Laten we het daarom eens over jou, de nrc.next-lezer hebben. Lees verder

Heeft je baas het over ‘de teugels aantrekken’, roept hij ‘Vort!’ als hij iets gedaan wil krijgen en zegt hij dat je niet zo moet briesen als je commentaar levert? Vrees dan het ergste. Grote kans dat hij in de bosrijke omgeving van Oenkerk, een dorp in de Friese gemeente Tytsjerksteradiel, een obscure managementcursus heeft gevolgd.

Obscuur is het eigenlijk al niet meer, eerder mainstream. Leidinggevenden van de Rabobank, KLM, KPN, Univé en Shell zijn er al op consult geweest. “Als je het aandurft je over te geven aan natuurkrachten, is dit een echte aanrader”, schrijft Rob Beset, algemeen directeur van Batavus BV, als referentie op de website van het bedrijf Mennen voor Mensen.

Mennen voor mensen? Lees verder

Feitelijk heeft Geert Wilders wel een punt natuurlijk. Maar als hij het over de ‘kopvoddentax‘ heeft, dan heb ik zoiets van… Je weet wel.

Die hoofddoekjes, zeg maar, wie heeft daar nu last van? Oké, wat ik zeggen wil, is dat hij gewoon niet zo moeilijk moet doen, enzo. Ja toch? Maar nu even serieus. Het is best wel triest wat hij wil. Nou ja, kijk: hij kan anders toch ook even dimmen, ofzo? Weet je, zo is Wilders en die hele PVV nu eenmaal. Dus, waar hebben we het over?

Bingo! Bingo! Lees verder.

Directeur Didier Lombard van France Telecom een dag nadat een werknemer een zelfmoordpoging deed. Foto AFP

“Als mens besta ik niet meer in uw bedrijf.” Met die zin sluit een oud-medewerker van France Telecom, die ondertekent met zijn personeelsnummer, een open brief aan bestuursvoorzitter Didier Lombard af. ‘DYDO 5403′ houdt de hoogste baas verantwoordelijk voor de zelfmoorden op de werkvloer.

De J’accuse is een hit op het Franse internet. De aanklacht staat symbool voor de commotie over 23 zelfmoordgevallen in anderhalf jaar bij het grootste Franse telecomconcern dat na de privatisering in 1990 de ene na de ander reorganisatie doormaakte.

Menselijke ramp

Vorige week vrijdag sprong een werkneemster uit het raam van het hoofdkantoor. Twee dagen eerder stak een medewerker zichzelf in de buik tijdens een overplaatsingsgesprek. En afgelopen maandag nam iemand een overdosis slaapmiddelen in de bedrijfskantine. Het ziekteverzuim is extreem: 70 procent.

Deze “menselijke ramp”, zoals ‘DYDO 5403′ het euvel duidt, dwong Lombard al eerder tot maatregelen. De afdeling Human Resource wordt aangevuld met honderd man, reorganisaties worden voorlopig in de ijskast gezet en toppsychiater dr. Eric Albert is aangetrokken als anti-stress-adviseur.

Maar wat had Lombard beter kunnen doen? Lees verder

Tweede Kamerlid Paul Tang (PvdA). Foto Roel Rozenburg

Door het stof, een schorsing en voor al je collega’s te kijk staan. Nee, het is geen pretje als je moet toegeven de begrotingscijfers gelekt te hebben. PvdA-Kamerlid Paul Tang was gisteren de gebeten hond.

Een beetje amateuristisch is zijn actie wel. Uit de brief van de minister-president van 3 september j.l. had hij kunnen weten dat zijn fractie slechts vijf exemplaren zou krijgen.

Stempel

En dat die papieren ook nog eens gewatermerkt zouden zijn, is ook geen verrassing. In 2007 lekte namelijk het regeerakkoord via de ChristenUnie uit. Even daarvoor had fractievoorzitter Rouvoet gezegd dat “op alle belangrijke punten het stempel van de ChristenUnie is terug te vinden”. Die uitdrukking zal hem lang achtervolgen.

Misschien is het zelfs nog knulliger gegaan. Heeft de PvdA’er de stukken persoonlijk aan RTL Nieuws overhandigd? Had hij niet verwacht dat RTL de cijferbrij trots in beeld zou brengen?

Zo dus niet, maar hoe lek je dan wel?