Vanochtend op de loopbaanpagina in nrc.next: tips van werkgevers hoe te solliciteren, nu de zomer weer voorbij is en de wervingscampagnes weer van start gaan. Maar als je die baan eenmaal hebt, hoe gedraag je je dan de eerste maanden? De eerste drie maanden in een nieuwe baan bepalen tenslotte of je ergens lang en succesvol zult werken.

Volgens Daphne van den Broek, Arbeids- en Organisatiepsychologe en als consultant werkzaam bij Right Management, zijn er een aantal duidelijke do’s en don’ts wat betreft gedrag in je eerste werktijd. De belangrijkste: praat niet over je vorige werkgever. ‘Niets zo vervelend als een nieuwe collega die het steeds maar heeft over hoe ‘wij dat bij bladiebla altijd deden’.

Ook emoties over je vertrek laat je weg. Soms is een reorganisatie de oorzaak, soms een slechte verhouding met je leidinggevende, bijna altijd zit het diep. Niemand zit te wachten op een emotioneel zeurverhaal over je vorige werk.’ Wat dan wel te doen? ‘Richt je op je nieuwe baan. Maak je het vocabulaire van je nieuwe werkgever snel eigen en stel je positief op’.

Mensen moeten je aardig gaan vinden, zeker als je een leidinggevende positie hebt. Je kunt de eerste week maar beter niet over taken en doelstellingen praten, maar rustig kennismaken met de personen met wie je gaat werken. Wie zijn ze buiten kantoor en wie ben jij? Als je leiding gaat geven, spreek in de weken die volgen 1 op 1 met de mensen uit jouw team. Zoek buiten je eigen team uit wie jouw stakeholders in de organisatie zijn en zorg dat je daarmee in contact komt.

Maak voor jezelf een planning voor de komende maanden met daarin wat je wilt bereiken, maar deel niet alles met de mensen om je heen. Het voordeel van jou als nieuwe werknemer is dat je niet bedrijfsblind bent, maar meteen je suggesties voor verbeteringen noemen, wekt irritatie op.’ Laatste tip van Daphne: ‘Ga voor het low-hanging fruit: een klus waar niemand aan toekomt, maar die moet gebeuren en makkelijk een goed resultaat geeft. Iedereen blij en jij maakt een goede entree.’

Tekst: Marloes Tervoort

Honderden klachten uit heel Nederland ontving vakbond FNV Bondgenoten de afgelopen weken. En waarover? De altijd zo brave Hema.

Zowel werknemers als klanten dienen massaal klachten in bij de vakbond. Werknemers klagen vooral over de werkdruk, terwijl klanten niet te spreken zijn over de winkels, die ‘rommelig’ en ‘vies’ zouden zijn. En dus kunnen nu zowel werknemers, als klanten via speciale meldpunten een klacht indienen over de eens toch meest vriendelijke winkel van Nederland.

Eind juli bracht FNV al naar buiten dat filiaalmanagers van Hema onder druk zouden zetten bij het inroosteren en ziekmeldingen. Zieke werknemers zouden zelf de aard van hun klachten bij de filiaalmanager moeten aangeven, die vervolgens mag bepalen of de klachten ernstig genoeg zijn of dat de werknemer gewoon moet komen werken. De Hema-manager neemt plaats op de stoel van de Arbo-arts.

Hema herkent zich overigens niet in de klachten, liet een woordvoerster weten. ,,Het probleem van werkdruk of verzuim onder het personeel is bij ons niet bekend. Wij hebben ook niet gemerkt dat klanten ontevreden zijn.”

Merken jullie verschil?

Ooit weleens een rapport van begin tot eind gelezen? Als een thriller die via situatieschets, onderzoeksmethoden en resultaten, naar de climax toewerkt? Zo ja, dan hoor je volgens rapportdeskundige Michiel Boswinkel tot een uitgestorven lezerssoort.

In zijn boek Rapportbestrijding – tegen de papieren plaag! (Van Duuren, mei 2010) opent hij de ogen van schrijvers die hun lezers niet zien. Boswinkel bedoelt daarmee dat rapportschrijvers hun publiek moeten aanwijzen. Het gaat immers niet om een roman. Als trainer voor een middelgroot adviesbureau komt hij nogal eens in organisaties waar na ieder project driftig een rapport geschreven wordt. Maar op de vraag voor wie het is geschreven, krijgt hij niet altijd antwoord. Of het wordt weggewuifd met het verweer: ‘Dat doen we altijd zo.’ Een rapport zonder publiek mag het daglicht niet zien, luidt Boswinkels devies.

Springerige lezers

Vrijwel iedere lezer stelt volgens Boswinkel dezelfde eisen aan een rapport: overzichtelijk, leesbaar en inhoudelijk relevant. Een voortdurende focus op doel, publiek en boodschap dus. Maar daarmee ben je er als schrijver nog niet. Die moet volgens Boswinkel eerst het idee uit zijn hoofd zetten dat de lezer alles leest. “Niemand begint meer vooraan en leest als een ploegpaard regel voor regel verder. Dat kan ook helemaal niet, want daar is geen tijd voor. Lezers springen daarom door teksten heen, op zoek naar antwoorden op hun vragen.”

De lineaire lezer bestaat niet meer, aldus Boswinkel.

Lees verder

Bijna een kwart van de studenten wil ondernemer worden. Een kleine 40 procent van de studenten heeft nu zelfs al een bedrijf of is bezig met het opzetten hiervan. Dit blijkt uit een onderzoek van bureau EIM, dat vandaag is gepresenteerd.

Zo’n 62 procent ziet ondernemen als een belangrijk deel van hun beroepskeuze. Volgens Marja van Bijsterveldt, demissionair staatssecretaris van Onderwijs, is dat een verdubbeling vergeleken met drie jaar geleden.

De staatssecretaris claimt dat de stijging in ondernemersgeest te danken is aan het Actieprogramma Onderwijs en Ondernemen, dat in 2007 in gang werd gezet.

Heb je zelf een eigen bedrijf? Voor de rubriek ‘de geboren ondernemer’ voor de krant zoeken we ondernemers die graag over hun bedrijf willen vertellen. Aanmelden kan via werk@nrc.nl

Het elk jaar meenemen van vakantiedagen is binnenkort afgelopen. De twintig vakantiedagen, het wettelijk verplichte minimum voor een vijfdaagse werkweek, moeten straks binnen anderhalf jaar worden opgemaakt. Met dit plan van demissionair ministers Piet Hein Donner (Sociale Zaken, CDA) en Hirsch Ballin (Justitie, CDA) heeft de ministerraad ingestemd.

De reden van de wetswijziging: te lang uitstellen van vakantie kan ,,de veiligheid en gezondheid in gevaar brengen”, volgens het ministerie van Sociale Zaken. Op deze manier moet voorkomen worden dat werknemers een ‘stuwmeer’ aan vrije dagen opbouwen, zoal. Extra vakantiedagen vallen buiten de nieuwe regeling. Ook geldt de termijn van anderhalf jaar niet voor werknemers die een goede reden hebben om hun vakantiedagen niet op te nemen.

De maatregel is een tegemoetkoming aan de werkgevers, die door een uitspraak van het Europese Hof langdurig zieke werknemers ook vakantiedagen moeten toekennen. Dit leidt tot forse kostenstijgingen, omdat de vakantiedagen moeten worden uitbetaald als zij in een arbeidsongeschiktheidsuitkering terechtkomen.

De vakbonden zijn, vanzelfsprekend, kwaad (FNV: ,,wij zijn mordicus tegen”, CNV: ,,dit is heel slecht”), maar wat vinden jullie? Was het niet wat overdreven om altijd die vakantiedagen maar mee te kunnen nemen? Of is dat een onbetwist werknemersrecht?

Foto AFP

Opvallend onderzoekje van ArboNed: Nederlanders hebben zich niet massaal ziek gemeld toen het Nederlands elftal speelde afgelopen maandag tegen Denemarken.

Integendeel: het verzuimpercentage was zelfs lager dan op een normale maandag. Ook de dag later, gisteren, is minder verzuimd dan normaal maakte ArboNed vandaag bekend. Zo zag het er trouwens bij ons uit afgelopen maandag.

Waarom dit lagere verzuim? Allereerst is het aantal werknemers dat zich ziek kan melden fors verminderd doordat anderhalf miljoen werknemers maandag een vrije dag hebben opgenomen.

Maar er is meer aan de hand, volgens ArboNed. Volgens woordvoerder Linda van den Bergh geeft het WK positieve energie, waardoor ziek zijn sneller uitblijft.

We belden haar even.

Lees verder

Strakke lijven en blote billen: dat er alleen maar mooie vrouwen op de advertenties van kledingmerk American Apparel te zien zijn mag duidelijk zijn. Controversieel zijn de foto’s ook. Minstens één keer per jaar raakt het modebedrijf in opspraak over de modellen die het modebedrijf gebruikt in zijn campagnes.

Niet alleen de advertenties, ook de winkels worden angstvallig vrij gehouden van lelijkerds. Eerder werd het van oorsprong Canadese bedrijf er door zijn eigen personeel al van beschuldigd lelijke medewerkers te ontslaan. Hetgeen duidelijk blijkt uit e-mails die (oud-)medewerkers naar de Amerikaanse lifestyleblog Gawker stuurden. Daaruit blijkt dat winkelmanagers regelmatig foto’s van hun medewerkers naar AA-topman Dov Charney moeten sturen. Op basis van deze foto’s krijgen de medewerkers ‘styling advies’ of worden ze ontslagen in het geval van ‘tegenvallende resultaten’.

Nu maken ze het Charney nog gemakkelijker. Bij het aannemen van nieuwe medewerkers wordt meteen gekeken of de mode-liefhebber in kwestie knap genoeg is. Lees verder

Onduidelijke functie-eisen, tussentijds wijzigen van die eisen, onnodig gewroet in het privéleven van kandidaten, reiskosten niet vergoeden, afwijzen om onduidelijke redenen, niks meer horen na een brief of gesprek. Wie beschermt de sollicitant? Zeker nu overstappen naar een andere werkgever moeilijker is dan ooit.

Vanochtend pleit NRC-medewerker Frank Kuitenbrouwer in nrc.next voor duidelijke regels voor solliciteren. Solliciteren valt buiten de arbeidsovereenkomst, dus juridisch is die fase onduidelijk. Gevoelige aspecten van solliciteren zijn wel afgedekt door regels, zoals medische keuringen, psychologische tests, discriminatie en privacy. Maar heel veel aspecten niet. De komst van recruiters en googlen van sollicitanten leveren nieuwe problemen op.

Lees verder

Foto Reuters

Sinds gisteren is een opvallende nieuwe staking aan de gang: bij containerterminal APM op de Rotterdamse Maasvlakte.

Wat is er aan de hand? De werknemers legden gistermiddag het werk neer, omdat ze boos zijn over het ontslag van een van hun collega’s.

Een kraanmachinist werd op non-actief gesteld in afwachting van ontslag, nadat hij vorige week een ongeval zou hebben veroorzaakt met materiële schade tot gevolg.

Waar het precies om gaat is niet duidelijk. Volgens bestuurder Dolf Murk van vakbond FNV Bondgenoten gaat het om een bedrijfsongeval waarbij een container bij het ontkoppelen bovenop een andere container viel. Kan iedereen gebeuren, zo luidt de conclusie.

Maar volgens de directie zou de kraanmachinist al vaker fouten hebben gemaakt. Om welke zaken het precies gaat, wil het bedrijf niet kwijt, omdat de zaak naar alle waarschijnlijkheid voor de rechter zal komen.

Was het wel zo slim van het bedrijf om het conflict zo hoog op te laten lopen? Wat inmiddels duidelijk is geworden, is dat de staking de containerterminal intussen meer geld kost dan de schade van het ongeval.

Mag een werkgever de privé-e-mail van zijn werknemer lezen als zij deze per ongeluk open laat staan op haar computer? Nee, luidt het voor de hand liggende antwoord. Er bestaat ook nog zoiets als privacy. Maar wat als de werkgever in die e-mail aanwijzingen vindt van illegale activiteiten die het bedrijf kunnen schaden?

Hartstikke illegaal

Op een maandagmiddag in november gaat een 33-jarige vrouw, administratief medewerker bij een advocatenkantoor in Alphen aan den Rijn, naar huis. Ze vergeet haar computer af te sluiten en het oog van haar baas valt op de hotmail account die nog openstaat. Hij begint te lezen. Dan stuit hij op een mailwisseling tussen de vrouw en een voormalige advocaat van het kantoor, over een dossier dat nog moet worden overgedragen. De woorden “illegaal” en “uren knippen” trekken zijn aandacht.

De vrouw schrijft dat zij eerst uren uit het dossier zal verwijderen voordat ze het aan de advocaat zal overdragen. “Dat is hartstikke illegaal”, antwoordt de advocaat, waarop de vrouw reageert met: “Illegale dingen doe ik wel vaker voor jou.” Woedend belt de baas zijn medewerker. Hij ontslaat haar op staande voet.

Lees verder op het NRC-weblog Recht en Bestuur